.
ఉదయం ఆరు గంటలకు, గీత లేచి, ముందు వాకిలి అలుకు జల్లుతూ బయట విమలతో ఇంటి గోడ దగ్గర మాట్లాడుతూ ఉంటే, విమల వెనక గుమ్మం దగ్గర ఉదయ్ నిల్చుని గీత మొహం వంక చూస్తున్నాడు.
అప్పుడే శ్రీ రన్నింగ్ కి వెళ్లి వస్తూ ఎదురుగా గీత ని చూసి పలకరించాడు.
శ్రీ: హై వదినా గుడ్ మోర్నిగ్
వెంటనే వెనక్కి చూసి,
గీత: హా గుడ్ మార్నింగ్ శ్రీ....
శ్రీ: నైట్ అన్నతో మాట్లాడవా?
కళ్ళు చిన్న చేసి మూతి ముడుచుకుని తల కుడి వైపు ఊపుతూ పొమ్మని బెదిరించింది.
శ్రీ నవ్వుతూ వెళ్ళిపోయాడు.
విమల గోడ మీద ఉన్న గీత మోచేతి మీద తట్టి,
విమల: ఓయ్ ఆ కుర్రాడితో అలా మాట్లాడుతున్నావు?
గీత: అలా ఎందుకు అడిగావు అక్కా
విమల: అంటే కొన్ని రోజులకే అలా చనువుగా మాట్లాడుతున్నాడు.
గీత: హ్మ్మ్..... కొంచెం ఫాస్ట్
విమల: భలే ఉన్నాడు కదా, తెల్లగా, హీరో లా ఉన్నాడు.
గీత: హా... రోజూ రన్నింగ్ కి పోతున్నాడు.
విమల: గీత మేము ఇవాళ సాయంత్రం సినిమాకి పోదాం అనుకుంటున్నాము వస్తావా?
గీత: లేదక్కా నాకు రేపు కాలేజ్ ఉంది. మీరు వెళ్ళండి
విమల: రావొచ్చుగా, ఇంట్లో ఒక్కదానివే ఏం చేస్తావు
గీత: మా ఆయన ఉంటే నేను కూడా వచ్చేదాన్ని
విమల: అలా అనుకోకు నువ్వు వస్తున్నావు అంతే.
మధ్యలో ఉదయ్ వచ్చి మాట కలిపాడు,
ఉదయ్: గీత నువ్వేం అనుకోను అంటే మీ కార్ లో పోదాం
“ అసలు మీరు నన్ను రమ్మంటోంది అందుకే అని నాకు అప్పుడే అర్థం అయ్యింది లే, పీనాసొడా ”
గీత: హా సరే బావ. అక్కా ఫోన్ చెయ్ సాయంత్రం.
.
.
.
ఫోన్ మోగుతుంది. వెంటనే ఎత్తింది.
గీత: హా... హల్లో
గౌతమ్: ఏం చేస్తున్నారు మేడం గారు?
గీత: ఇప్పుడే సినిమాకి పోయి వచ్చాను.
గౌతమ్: ఓహో… నేను కూడా అభుధాబి కి వచ్చానే ఫొటోస్ పంపిస్తా చూడు
గీత: నన్ను ఇక్కడ వదిలేసి నువ్వు దేశం మొత్తం తిరుగుతున్నావు.
గౌతమ్: నువు వచ్చాక మళ్ళీ పోదాంలే.
గీత: హా....
మాట్లాడుతుంటేనే ఫొటోస్ వచ్చాయి. చూసింది.
గీత: ఓయ్ ఏంటి లావు అవుతున్నారు. బాగా తింటున్నావు అక్కడ నేను లేను అని బెంగే లేదు మీకు.
గౌతమ్: హెయ్ అలా అంటావెంటే?
గీత: ఊరికే అన్నాలే సరే కానీ ఏంటి సంగతి బాగా తింటున్నారా?
గౌతమ్: స్ట్రెస్ వాళ్ళేమో లే.
గీత: తాగుతున్నారా?
గౌతమ్: అప్పుడప్పుడూ
గీత: నేను లేను కదా అని రోజు తాగారో చంపేస్తా చెప్తున్నా.
గౌతమ్: ఓయ్ ఎంటే రోజు తాగుతానా నేను.
గౌతమ్ తో మాట్లాడుతూ ఇందాక శ్రీ చేసింది అంతా మర్చిపోయింది. చిలిపిగా మారింది.
గీత: ఏమో పార్వతి లేని దేవదాసులా నేను లేను అని తాగుతున్నారెమో?
గౌతమ్: అలా తాగుదామని అనుకున్నా కానీ నువ్వు తిడతావనే ఆగిన.
గీత: హ్మ్మ్.... అలానే ఉండాలి.
గౌతమ్: ఓయ్....
గీత: ఆ చెప్పు
గౌతమ్: ఇక్కడ కొత్త రూంలోకి వచ్చాను. ఎంత బాగుందో తెల్సా, అబ్బా చాలా కంఫర్ట్ గా ఉందే. నీ వీసా అయ్యాక వస్తావుగా...
గీత: ఆ వచ్చాక?
గౌతమ్: ఇక్కడ అన్ని తిరిగి వచ్చి, నైట్ బెడ్ లో
గీత: ఆ బెడ్ లో?
గౌతమ్: నీ పక్కన హగ్ చేసుకుని నిద్రపోవాలని ఉందే.
గీత: ఉత్త హగ్ ఏ నా?
గౌతమ్: మరి ఇంకేం కావాలి?
గీత: ఛీ నాతో చెప్పిస్తున్నారు.
గౌతమ్: అబ్బో సిగ్గే...
గౌతమ్: అది
గీత: చెప్పు
గౌతమ్: షెడ్యూల్డ్ మారింది గీత, నేను ఈ టైం లో మాట్లాడలేను, అయితే మార్నింగ్ లేదా మిడ్నైట్ ఏ కుదురుతుంది
గీత: అలా అయితే ఎలా అండి, మార్నింగ్ నేను కాలేజ్ లో ఉంటాను.
గౌతమ్: ఇంకో నెల వరకు అంతే.
గీత: హ్మ్మ్....
గౌతమ్: ఉంటాను మరి, జాగ్రత్తా. అంతా ok కదా అక్కడ?
గీత: హా... Ok.
గౌతమ్: love you
గీత: love you too గుడ్ నైట్.
గీత:---------
మరుసటి రోజు, శ్రీ కుటుంబం ఊరికి వెళ్ళింది. కాలేజ్ కి పోతే ఆరోజంతా మామూలుగానే గడిచింది. భరత్ రాలేదు. ట్యూషన్ కి కూడా రాలేదు. అలా రెండు రోజులు గడిచాయి. గౌతమ్ తో తృప్తిగా మాట్లాడడం కుదరలేదు. భరత్ ఇంటికి రాలేదు. అంతా బోరింగ్ గా గడిచింది.
నాపాటికి నేను స్టాఫ్రూమ్లో పుస్తకం పట్టుకొని ఉంటే అప్పుడే వెనక స్టాల్స్ మధ్యలోంచి ఎవరిదో గొంతు వినిపించింది. బహుశా ఎవరో బయట మాటలు అనుకున్నాను, కానీ అది నా వెనక ఉన్నట్టే అనిపించింది. లేచి వెనక్కి తిరిగి ఎవరైనా దాక్కున్నారా, ఎందుకు దాక్కున్నారు అని అనుకుని నెమ్మదిగా స్టాల్ పక్కన తొంగి చూసాను.
క్షణం నా చూపు ఆగిపోయింది. అసలు నేను ఏం చూస్తున్నా అనుకున్న. అక్కడ రమ్య, కంప్యూటర్ లాబ్ టీచర్ గణేష్, ఇద్దరూ హత్తుకుని, గణేష్ ఆమె మూతికి చేతు అడ్డం పెట్టి, మీదకి కాళ్ళు రుద్దుతూ ఉన్నాడు. రమ్య " మ్మ్... మ్మ్... " అని చేతు అడ్డం తియ్యమని తలూపుతుంది. తీసాడు.
వాళ్ళు నన్ను చూడట్లేదు. గణేష్ మొహం అటువైపు రమ్య మెడ మీద ఉంది. నాకు అర్ధం అయ్యింది ముద్దులు పెడుతున్నాడు. రమ్య కళ్ళు మూసుకుని, అతడి తల పట్టి, తల్లో ముద్దు పెడుతూ ప్రోత్సాహిస్తుంది.
గణేష్: ఉం.... గీతకి ఒకవేళ తెలిస్తే నచ్చ చెప్పు ప్లీస్ ఇద్దరికీ రిస్క్ ఇది.
రమ్య: ఉం.... నేను చూస్కుంటాను.
నాకు ఆశ్చర్యం వేసింది, నేను ఇప్పుడు staff room లో ఉన్న సంగతి వాళ్లకు తెలుసు, కానీ నేను చూడట్లేదు, ఒకేవెల నేను అనుమానంతో అడిగితే రమ్య సర్ది చెప్పుకుంటా అంటుంది.
కానీ నాకు ఇదే అర్థం కావట్లేదు, రమ్య నాకు తెలిసినంత వరకు మరీ ఇలాంటి పని చేస్తుంది అని అస్సలు ఊహించలేదు. వీళ్ళు స్నేహితులు అని చెప్పింది. కానీ నాకు ఈ విధంగా అని అనుమానం రాలేదు.
రమ్య: ఉం వొదిలు గనీ.... సాయంత్రం ఇంటికి వెళ్ళాక. ఇప్పుడు నాకు క్లాస్ ఉంది పోవాలి.
గణేష్: రమ్య ప్లీస్ ఒక్క పది నిమిషాలు ఆగు.
రమ్య చేతిని తీసుకుని అతడి ప్యాంట్ వైపు తీసుకెళ్తున్నాడు.
రమ్య: గనీ చెయ్ వొదులు పోదాం ప్లీస్
గణేష్ విడిచిపెట్టాడు. రమ్య చీర సర్దుకుంది. నేను ఉన్న వైపు చూడబోతే, టక్కున వెనక్కి అడుగేశాను. హామ్మయ్య నన్ను చూడలేదు. నేను వినట్లేదు అని ఇంకా మాట్లాడుకుంటున్నారు.
రమ్య: గీతకి కూడా క్లాస్ ఉంది. నేను ఇక్కడే ఉంటాను నువు పో. గీత వెళ్ళాక నేను వెళ్ళిపోతా. ఇద్దరం ఒకేసారి పోతే అనుమానం వస్తుంది.
నాకు నవ్వొచ్చింది. పెద్ద మేధావి ఇది మంచి లాజిక్ పట్టింది. ఇక ఏమి తేలినట్టు వెళ్లి టేబుల్ దగ్గర కూర్చున్న. కొన్ని క్షణాలకి గణేష్ వచ్చాడు. నన్ను చూసి నవ్వూతూ పలకరించాడు.
గణేష్: ఓహ్ గీత మిస్, ఏంటి బాగున్నారా? నేను బుక్స్ కోసం వచ్చాను.
అతను అలా బుక్స్ కోసం వచ్చాను అంటే నవ్వొచ్చింది. నేను తనని అడగనేలేదుగా.
గీత: ఓహ్ అవునా. నేను వెల్తాను క్లాస్ టైం అయ్యింది.
గణేష్: ఒకే మేడం
అయినా వాళ్ళు ఏం చేస్కుంటే నాకెందుకు. అక్కడ నుండి వచ్చేసాను.
To be continued……
Update #5
3. Flirts and thoughts
గీత స్టాఫ్రూంలో ఉండగా ఇక్కడ భరత్ వాల్ల క్లాస్ లోకి సోషల్ టీచర్ అనీల్ వచ్చాడు. వచ్చీ రాగానే ముందు రోజు బడికి రానివారు నిలబడాలి అని చెప్పాడు. అప్పుడు రెండో బెంచి అమ్మాయి పావని, ఇటు హరీష్, భరత్ ముగ్గురూ నిల్చున్నారు.
అనీల్: పావని ఎందుకు రాలేదు నిన్నా కాలేజ్ కి?
పావని: అదీ సార్, జ్వరం వచ్చింది.
అనీల్: అవునా. ఎది డాక్టర్ చిట్టీ చూపించు?
అనీల్ అడిగిన వెంటనే పావని డాక్టర్ చిట్టీ చూపించింది. కూర్చోమన్నాడు.
ఇటువైపు ముందుకు నడుస్తూ నాలుగో బెంచిలో ఉన్న భరత్, హరీష్ దగ్గరకి వచ్చాడు. భరత్ కళ్ళలోకి చూస్తూ, చేతిలో కర్రని బెంచి మీద తడుతూ అడిగాడు,
అనీల్: మీ సంగతేంటి హీరో గారు మూడు రోజులు రాలేదు. లీవ్ లెటర్ లేదు. ఎటు పోయారు? ఆ హరీష్ నువు కూడా చెప్పు?
హరీష్: సార్ అదీ....
ఇద్దరూ జనుకుతూ, చేతులు ముడుచుకొని మొహం కిందకి వేసుకుని నిల్చున్నారు.
భరత్: సార్ అదీ మరీ.... ఉరికెల్లాం సార్
అనీల్ అది విని హరీష్ వైపు చూసాడు.
హరీష్: ఇద్దరం కలిసే వెళ్ళాం సార్.
అనీల్ కి కోపం వచ్చింది. గొంతు పెంచాడు.
అనీల్: అంటే ఇద్దరూ కలిసి షికార్లకు పోతారు, కాలేజ్ ఎక్కడైనా పోనీ, చదువు సంకనాకిపోనీ ఆ....
భరత్: సారీ సార్ లీవ్ లెటర్ ఇవ్వడం మరచిపోయాను.
అనీల్: చుప్.... పొండీ బయట నిల్చోండి. పరీక్షలు అయ్యాక నాలుగు రోజులు సెలవులు ఇస్తే, ఇంకో నాలుగు రోజులు బడి ఎగ్గొడ్తారా? పదో తరగతి పాస్ కాకపోతే తెలుస్తుంది మీకు. హరీశ్ నువు భరత్ ని చదవనివ్వకపోతే ఇద్దరికీ తక్కువ మార్కులు వస్తాయి చెప్తున్న.
ఇద్దరూ భయపడుతూ బయటకి వెళ్లారు, క్లాస్ తలుపు దగ్గర నిల్చున్నారు.
హరీష్: నన్ను అంటాడేంట్రా?
భరత్: మరి కాదా నువు అన్ని చదివి నన్ను డిస్టర్బ్ చేస్తావ్. నన్ను చెడగొడ్తవ్. ఇప్పుడు కూడా నువ్వే నన్ను తీస్కపోయినవ్.
హరీష్: నేను ఏం చేసినరా? అక్కడ నాకు సోపతి కోసం తీస్కపోయిన.
భరత్: ఆ కానీ కాలేజ్ మాత్రం పట్టించుకోవు, మళ్ళీ exam లో మంచి మార్కులు వస్తాయి. మద్యలో నేనే బుగ్గ గాన్ని.
స్టాఫ్ రూంలో గీత, రమ్య గణేష్ ల సంఘటన తరువాత, తన పుస్తకం పట్టుకుని తరువాతి పీరియడ్ తనదే అని బెల్ మోగడం కోసం ఎదురు చూసింది. బెల్ మోగాక బయటకి కదిలింది.
ఇక క్లాస్ అయిపోయాక, అనీల్ బయటకి వచ్చాడు. హరీష్ అనీల్ చేయి పట్టుకుని అడిగాడు,
హరీష్: డాడీ లోపలికి పోతాం కాళ్ళు నోస్తున్నయి ప్లీస్....
అనీల్: అవసరం లేదు, ఇంకో పీరియడ్ కూడా ఉండి, లంచ్ లో లోపలికి వెళ్ళండి.
అని చెప్పి వెళ్ళిపోయాడు.
భరత్: అరేయ్ మనం మీ అన్నతో టూర్ కి పోయింది మీ డాడీకి తెలుసు కదరా, అయినా ఎందుకు ఇట్లా నిలపెడ్తుండు?
హరీష్: నేను మా డాడీకి చెప్పలేదురా. అన్నతో పోయినం అంతే.
భరత్: నీ.... మరి లీవ్ లెటర్ ఇద్దాం అంటే ఎందుకు వద్ధన్నావు. ఇప్పుడు ఇంకో పీరియడ్ ఉండాలి ఛ.
భరత్ నెత్తి గోక్కుంటూ కాలేజ్ అవతల వైపు చూస్తుంటే గీత ఇటువైపే వస్తుంది. గీతని చూడగానే భరత్ కళ్ళలో చిన్న మెరుపు, గీత కళ్ళలోకి చూసాడు, చిరునవ్వు చేస్తూ. గీత కూడా తిరిగి నవ్వింది, దగ్గరకి వస్తూ. గీత అలా వస్తూ ఉంటే అతడికి రెక్కలు వచ్చాయి.
హరీష్: మిస్ ని అడిగి లోపలికి పోదాం రా
భరత్: హా...
కానీ అలా కుదరలేదు, గీత దగ్గరికి రాగానే అడిగేసింది.
గీత: ఏంటి కాలేజ్ కి రాలేదు ఇద్దరూ?
అంతే ఇద్దరు తెళ్ళముకాలు వేసుకున్నారు.
హరీష్: అది మిస్....
గీత: అవునూ ఎందుకు బయట నిల్చున్నారు?
భరత్ గీతనే చూస్తూ ఉండిపోయాడు. గీత మాట్లాడుతుంటే ఆమె పెదాలు, చెంపలు, మెడ చూస్తూ ఉన్నాడు.
భరత్: అదీ సోషల్ సార్ లంచ్ వరకు నిల్చోమన్నారు.
గీత: అవునా అయితే నిల్చోండి
హరీష్: మిస్ ప్లీస్ కాళ్ళు నోస్తున్నాయి.
గీత: నాకేం తెలీదు. అనీల్ సార్ మీ క్లాస్ టీచర్, నిల్చోండి అంతే.
గీత క్లాస్ లోకి వెళ్ళింది. అటు తిరిగాక భరత్ ఆమెని కింద నుంచి పైకి చూసి మురిసిపోతూ తరించాడు.
భరత్: ఉందాం ఏం కాదు. చూడు టీచర్ మన పక్కనే ఉంటది. లోపలికి వెళ్తే అక్కడెక్కడో కూర్చొని చూడాలి.
హరీష్: ఓహ్ వేస్ట్ గా, కాళ్ళు నోస్తయి అంటే నువ్వెందిరా ఆమెని చూస్కుంటా ఉంటావు.
భరత్: నీకు అర్థం కాదురా
భరత్ చూస్తుండగా గీత పాఠం మొదలు పెట్టింది.
క్లాస్ తలుపుకి బోర్డ్ కి ఏడు అడుగులకంటే ఎక్కువ దూరం ఉండదు.
గీతని ఆమె బోర్డు వైపు తిరిగినప్పుడల్లా ఆ పాలకోవా నడుము, ఆ నడుముకి పైన చీర కొంగు చాటున కదిలినప్పుడు కనిపించే వెన్నపొంగులు. మాట్లాడుతుంటే విరుచుకునే గులాబీ పెదాలు, గర్ల్స్ వైపు తిరిగినప్పుడల్లా ఆమె వెనక ఎత్తులు చూస్తున్నాడు.
భరత్ అలా కళ్ళార్పకుండా చూడడం హరీష్ గమనించి బిత్తరపోయాడు.
చెవిలో, హరీష్: నువు క్లాస్ వింటున్నావా, మిస్ ని చూస్తున్నావా?
భరత్: నువు ఏం అనుకుంటే అదే
భుజం గిల్లుతూ, హరీష్: ఓహ్ యెదవ, మిస్ కి నువు అలా చూస్తున్నావు అని తెలిసిందో చంపేస్తది నిన్ను ఇక్కడే
అప్పుడే గీత వీళ్ళని చూసి, “ ఏం మాట్లాడుకుంటున్నారు. నిల్చున్నా సైలెంట్ గా ఉండరా మీరిద్దరూ? ” అని బెదిరించింది.
ఒక్కసారి భరత్ మైమరపులోంచి తేలుకున్నాడు. ఇద్దరూ భయపడి మౌనం అయ్యి, మొహం కిందికి వేసుకున్నారు.
క్లాస్ అయిపోయాక, లంచ్ బెల్లు మోగింది, గీత ఇద్దరినీ లోపలికి రమ్మంది. ధన్యవాదాలు చెప్పి లోపలికి వెళ్లి కూర్చున్నారు.
గీత “ రేపు స్లిప్ టెస్ట్ పెడతాను, 25 మార్కులు. ఈ చాప్టర్ ప్రాక్టీస్ చేసుకుని రండి. ” అని చెప్పి వెళ్ళింది.
-
-
-
-
సాయంత్రం,
గీత కాలేజ్ లోనుంచి బయటకి వస్తూ రమ్య గణేష్ కలిసి వెళ్ళడం చూస్తూ ఉంటే, అప్పుడే వచ్చి వెనక నుంచి హరీష్ పలకరించాడు. వెనక్కి తిరిగి చూస్తే ఇద్దరూ ఎందుకో తడపడుతూ ఉన్నారు.
హరీష్: గుడ్ ఈవినింగ్ మిస్
భరత్: గుడ్ ఈవినింగ్....
గీత: హా గుడ్ ఈవినింగ్, ఎంటి హరీష్?
హరీష్: మిస్ టెస్ట్ అన్నారు, అదీ.... మేము కాలేజ్ కి రాలేదు.
గీత: హా అయితే, వేరే వాళ్ళని నోట్స్ అడిగి రాసుకోండి. నాలుగు రోజులు హాలిడేస్ ఇచ్చినా ఇంకా రాకుండా ఉన్నారు.
భరత్: అది కాదు మిస్, టెస్ట్ శనివారం పెట్టండి
గీత కోపంగా చూసింది.
అప్పుడే అనీల్ బండి తీసుకుని బయటకు వచ్చాడు. వీళ్ళిద్దరూ గీతతో మాట్లాడడం చూసి హరీష్ దగ్గరకి వచ్చాడు.
అనీల్: హరీ రా పోదాం.
గీత: టెస్ట్ postpone చేసేది లేదు, చదువుకొండి అంతే.
అనీల్: ఆ ప్రిన్సిపాల్ గారితో మాట్లాడిన, పదో తరగతి వారికి ఇక నుండి ప్రతీరోజూ రోజుకు ఒక సబ్జెక్టు టెస్ట్ ఉంటుంది.
ఇద్దరూ ఆశ్చర్యపోయారు. గీత నవ్వుకుంది.
హరీష్: ఏంటి?
అనీల్: అవును. మీకు అదే కరెక్ట్.
హరీష్ అలకతో వెళ్ళిపోయాడు. ఆ తరువాత,
గీత: భరత్ నీకు చెప్పినా నువు అసలే చదువులో వెనకపడ్డావు ఇప్పుడు ఇలా టూర్లకి పోతే ఏం చదువుతావు. హరీష్ నీలా కాదు నీకు తెలీదా?
భరత్: సారీ మిస్
గీత: సారి చెప్తే మూడు రోజులు మిస్ అయిన క్లాసులు వస్తాయా నీకు. మీ అమ్మ నువ్వెక్కడ ఫెయిల్ అవుతావు అని భయపడ్తుంది తెలుసా.
భరత్: సరే మిస్ నేను ఇవాళ ప్రాక్టీస్ చేసి రేపు టెస్ట్ రాస్తాను, మీరు చెప్తారుగా నాకు.
గీత: హ్మ్మ్...
భరత్: బై మిస్ నేను ఇంటికెళ్ళి వస్తాను.
భరత్ వెళుతుంటే అప్పుడే గీతకి కిరాణా సరుకులు తీసుకోవాలి అని గుర్తొచ్చి పిలిచింది.
గీత: భరత్ ఆగు...
వెనక్కి వచ్చి " ఏమైంది మిస్ " అని అడిగాడు.
గీత: షాప్ లో సరుకులు తీసుకోవాలి ఎక్కువే ఉన్నాయి, నువు నాతో రా, ట్యూషన్ అయ్యాకే ఇంటికి వెలుదువుగాని, ఇంటి దగ్గర పనేమైనా ఉందా?
భరత్ మొహంలో ఇందాక ఉన్న దిగులు పోయి చిరునవ్వు వెలిగింది.
భరత్: అ!.... లేదు మిస్, పదండీ.
గీతతో షాప్ వెళ్ళాడు, షాపులో సరుకులు తీసుకుని, షాప్ అతను మూడు కవర్స్ లో పెట్టి ఇస్తే భరత్ తీసుకున్నాడు. భరత్ ఒక చేతిలో రెండు కవర్స్ పట్టుకోవడం చూసి, కాస్త ఇబ్బంది పడడం గమనించి, సహాయంగా అడిగింది.
గీత: భరత్ ఒకటి ఇటివ్వు?
భరత్: పర్వాలేదు మిస్ నేను పట్టుకుంటాను.
గీత: హేయ్ ఇవ్వు
భరత్ మొహం చూస్తూ నవ్వుతూ చేతిలోంచి ఒకటి తీసుకుంది. భరత్ ఎదురు చెప్పలేదు. గీత అలా చిరునవ్వు చేస్తూ ఉంటే తన కళ్ళు భరత్ ని మైమరిపించాయి. షాపులో నుంచి బయటకి వచ్చి ఇంటి వైపు నడుస్తూ ఉంటే చిన్నగా మాట్లాడుతూ,
భరత్: మిస్....
గీత: చెప్పు?
భరత్: మీ వయసు ఎంత?
గీత ఒక్క క్షణం భరత్ ని అచ్చేరుపుగా చూసింది కానీ ఆ ప్రశ్నకి సిగ్గేసి, చిరునవ్వు చేస్తూ,
గీత: ఎందుకు భరత్, అయినా ఇలా అడగకూడదు నువు
భరత్: క్షమించండి మిస్
గీత: దీనికే క్షమాపణ ఎందుకు భరత్, సర్లే నేను ఇరవై ఏడు ఇప్పుడు
భరత్: హ్మ్మ్.... అదే అనుకున్నా మీరు మరీ యంగ్ గా కనిపిస్తారు అని. మొన్న చుడీదార్ వేసుకుంటే కూడా అంతే క్యూట్
గీతకి భరత్ అలా చెపుతుంటే బుగ్గలు సిగ్గుతో ఎర్రబడ్డాయి.
భరత్: మిస్ ఆరోజు షాపింగ్ లో కొన్న డ్రెస్సు వెస్కొచ్చుగా మిస్ చాలా బాగుంది అది
గీత: ఎందుకూ?
భరత్: ఎందుకంటే మిస్, ఆ డ్రెస్ చాలా బాగుంది. మీరు ఇంకా క్యూటుగా ఉంటారు అది వేసుకుంటే. గౌతమ్ సార్ పక్కనే ఉంటే మిమ్మల్ని కిస్ పెట్టుకుంటాడు తెలుసా
భరత్ అలా చెపుతూ ఉంటే గీత ఆ మాటలకి మురిసిపోతుంది. నిజంగా గౌతమ్ తనని ఈ క్షణం ముద్దు పెడుతున్నట్టు ఊహించుకుంటూ నడక నెమ్మదించింది, ఆ ఆలోచనలో మునిగింది.
“ తను ఏమంటున్నాడో కానీ, నిజంగా ఆయన మళ్ళీ వచ్చినప్పుడు ఆ డ్రెస్ వేసుకుంటాను.
లేక నేను వెళ్తానుగా అప్పుడు వేసుకుంటాను. ఏం చేస్తున్నారండీ అక్కడా,
ఇవాళ ఫోన్ కూడా చెయ్యలేదు మీరు. కనీసం నాకు తోడుగా భరత్ ఉన్నాడులెండి.
మీరు చెప్పినట్టే నాకు అన్నింటిలో సహాయం చేస్తున్నాడు.
నేను తనకి ట్యూషన్ చెప్పి మార్కులు వచ్చేలా సహాయం చేస్తే చాలు. ”
భరత్: గౌతమ్ సార్ కూడా మరీ అంత అంకుల్ లా ఏం ఉండడు, బానే ఉంటారు.
గీత నవ్వింది.
గీత: ఓయ్ భరత్ ఆపుతావా?
భరత్: ఓహ్ సారీ మిస్.... అంటే సార్ కొంచెం వయసు ఎక్కువ కదా
గీత: హ్మ్...
ఇంటికి చేరుకున్నారు. గేట్ తీసి లోపలికి వెళ్ళి తలుపు ముందు నిల్చున్నారు. గీత తాలంచెవి హ్యాండ్బ్యాగ్ లోఉంది అని ఎడమ భుజానికి వేసుకున్న హ్యాండ్బ్యాగ్ తీయడానికి చేతిలో ఉన్న కవర్ ని కింద పెట్టబోతూ కాస్తవొంగింది. భుజం వంచినందుకు, హ్యాండ్బ్యాగ్ జారి కిందకి వచ్చింది, దానితో పాటు గీత అందాలు కప్పేసే చీర కొంగు కూడా జారి కిందకు పడింది.
అంతే ఇన్నాళ్లు పరదా కప్పుకుని ఉన్న అందం ఒక్కసారి భరత్ కంట పడింది. భరత్ కనుపాపలు ఆశ్చర్యంతో పెద్దగా అయ్యాయి, గుండె దడ పెరిగింది. గీత ఆ కొంగుని పైకి తీస్తూ ఉంటే ఆమె చేతి కదలికలకి ఆమె పొంగులు రెండూ దగ్గరకి తాకుకుని, మధ్యలో గీత చేశాయి. ఎడమ పొంగు కాస్త ఊగింది. ఆ దృశ్యం చూస్తున్న భరత్ కి గొంతు తడారిపోయింది. ఇబ్బంది పడి వెంటనే చూపు తిప్పుకున్నాడు.
గీత తుత్తరలో కంగారు పడుతూ కొంగు కప్పుకుని, హ్యాండ్బ్యాగ్ చేత పట్టుకుని పైకి లేచింది. భరత్ ని చూస్తే ఆ విమల వాళ్ళ ఇంటి వైపు చూస్తున్నాడు. కానీ తన నుదుట చెమట పట్టి ఉంది.
“ అయ్యో.... నేనేం చేసాను, అసలు ఇలా ఎందుకు అయ్యింది. తను చూసాడా చూడలేదా. ”
భరత్ ని చూస్తే చూసినట్టు అనిపించట్లేదు, కానీ గీత అనుమాన ప్రశ్నకి సమాధానం రాలేదు.
“ ఒకవేళ చూసి మొహం తిప్పుకున్నాడా, చా... ఏంటి ఇది. పిన్ పెట్టుకున్నా అయిపోయేది. ”
గీతకి చూసాడో చూడలేదో అను ప్రశ్నకి జవాబు లేక, చూసే ఉంటాడు అను ఊహతో సిగ్గు ముంచుకొచ్చింది.
భరత్ వైపు సిగ్గు పడుతూ అనుమానంగా చూస్తూనే తాళం తీసింది. లోపలికి వెళ్ళింది. భరత్ ఇంకా అక్కడే మౌనంగా నిలబడి ఉన్నాడు.
గీత: లోపలికి రా భరత్...
భరత్: హా మిస్....
గీత వెంటనే బెడ్రూంలోకి వెళ్ళింది.
గీత తను పట్టుకొచ్చిన కవర్ అక్కడే విడిచి లోపలికి వెళ్ళింది చూసి, ఇబ్బంది పడుతుంది అనుకుని ఆ కవర్ కూడా తీసుకుని, భరత్ లోపలికి వచ్చి కూర్చున్నాడు. తన కాళ్లలో కాస్త వణుకు మొదలైంది.
మొహం మీద చేతులు పెట్టుకుని, ఇందాక చూసింది మళ్ళీ కళ్ళలో మెదిలింది. ఆ చిత్రం అలా ఒక్కసారి మనసులో కనపడగానే తన మునుపే సిగ్నల్లు పోయిన టవర్ కి ఇంకో బలమైన సందేశం అందుకుంది. వేడెక్కిపోయింది. కాళ్ళు ముడుచుకుని కూర్చున్నాడు.
గీత గది వైపు చూసాడు, ఇంకా బయటకి రావట్లేదు. ఏం చెయ్యాలో అర్థం కావట్లేదు తనకి.
“ ఏంటి అసలు మిస్ ని నేను ఎందుకు చూసాను. అది ఎదో పొరపాటులో జరిగింది.
స్ఫ్చ్... నేను చూసింది మిస్ గమనించి ఏమనుకుందో ఏమో. సారీ చెప్పాలా, వద్దులే అసలు నేను చూడలేదు అనుకుంటే నేనే చూసా అని చెప్పినట్టు అవుతుంది. నో... ”
అక్కడ గీత వెంటనే తలుపు మూసి ముందు చీర కొంగు సరిచేసుకొని, భుజాన పిన్ను పెట్టుకుంది. కానీ తన మనసులో ఆలోచనలు మాత్రం ఆగట్లేదు.
“ ఏమనుకున్నాడో ఏమో, ఒకవేళ చూసుంటే, అసలే కుర్రాడు, నేను ఎలా అనిపించానో ఏంటో,
నా మీద అభిప్రాయం మారుతుందా. ఈ విషయం ఎవరికైనా చెప్తే అయ్యో.
లేదు లేదు చెప్పడు, మంచొడే ”
గట్టిగా ఊపిరి తీసుకుని, ఏమీ కానట్టు మొహంలో చిరునవ్వు నింపుకుని తలుపు తీసింది. అప్పుడు అక్కడ కూర్చుని ఉన్న భరత్ ని చూస్తే ఎదో దీర్ఘంగా ఆలోచిస్తున్నట్టు, వేళ్ళు నలుపుకుంటూ ఉన్నాడు. భరత్ ని అలా చూసాక మళ్ళీ కంగారు మొదలైంది.
“ అయ్యో చూసే ఉంటాడు, గీత ఎంత పని చేసావే,
పొరపాటులో పిల్లాడిని ఇబ్బంది పెట్టినట్టు ఉన్నావు నువు. ”
గీత చూస్తుండగా భరత్ వెంటనే బాగ్ తెరిచి పుస్తకం తీసాడు. తెరిచి కాళ్ళ మీద పెట్టుకుని, కమ్మలు తిప్పుతున్నాడు. గీత కుదుటపడి, అక్కడికి వెళ్ళింది.
తిరిగి గీతని చూడట్లేదు. పుస్తకాన్ని చూస్తూనే ఉన్నాడు. గీత పక్కన కూర్చుంది. ఇద్దరూ ఇక జరిగింది మర్చిపోయి ఏం జరగనట్టు ఉంటేనే మంచిది అని ఎవరికి వాళ్ళు అనుకున్నారు. భరత్ పరిస్థితి కుదుటపడాలి అని మాట కలిపాడు. గీతకి పుస్తకం అందించి,
భరత్: మిస్ నేను మూడు రోజులు ఏం మిస్సయ్యానో చెప్తారా?
భరత్ కళ్ళలో సరలత్వం ఉన్నా కానీ తన చేతిలో పుస్తకం వణుకుతుంది. గీత తీసుకుని, ఇంకాస్త దగ్గరగా జరిగింది. భరత్ భుజం తన చేతికి తగలగానే ఎన్నడూ లేనిది, తనకు ఇవాళ భరత్ చేతి స్పర్శ కొత్తగా వణుకు పుట్టించింది.
గీత: ఇగో నువు ఈ మూడు భాగాల క్లాసెస్ మిస్స్ అయ్యావు. ఇప్పుడు నీకు క్లాస్ లో చెప్పినట్టు అన్నీ చెప్పాలంటే కష్టం. ఒక్కో దానికి రెండు చెప్తా మిగతావి నువ్వే చెయ్, డౌట్ ఉంటే అడుగు.
భరత్: ఒకే మిస్....
ఇక గీత అవి చెప్పడం మొదలు పెట్టింది. భరత్ కూడా వింటున్నాడు. అలా సమయం గడుస్తూ ఉంటే మధ్యలో భరత్ ఎందుకో కాస్త దూరం ఉండడానికి ప్రయత్నం చేస్తున్నట్లు గీతకి అనిపిస్తుంది. అంతేకాక మధ్య మధ్యలో కదులుతూ కాళ్లకి అడ్డంగా పాడ్ పెట్టుకుని కాళ్ళు ముడుచుకుని ఉంటున్నాడు.
ఇదంతా గమనించిన గీతకి రాకొడని అనుమానమే వచ్చింది. ఇంకా ఇబ్బంది పడింది. ఇలా అయితే ఎలా అని కొంచెం భరత్ కి దూరంగా ఉంటేనే మంచిది అనుకుంది.
గీత: భరత్ ఏమైనా స్నాక్స్ తింటావా?
భరత్: ఎందుకులే మిస్ నాకేం ఆకలిగా లేదు.
గీత: అలా అని కాదు ఊరికే... ఇందాక షాపులో కొన్న Cookies ఉన్నాయి
భరత్: అదీ మిస్ నాకు టీ కావాలి, కానీ వద్దులే ఇప్పుడు మీరు టీ పెట్టడం ఎందుకులేండి
గీత: అయ్యో నువు అలా అనుకోకు నువు ఇవి చేస్తూ ఉండూ నేను పెట్టుకొస్తాను.
భరత్ :------
మిస్ వంటగది వైపు తిరిగి వెళుతుంటే చూసాను. గ్రే రంగు చీర దానికి ఆమె వెన్నతెలుపు వీపుని ఇంకా మెరిసేలా చేసే నల్ల జాకిటీ వేసుకుంది. ఆమె ఎప్పుడైనా భుజం రెక్కల కిందకి వచ్చే వెనక హుక్స్ పట్టీ ఉండే జాకిటి వేసుకుంటుంది, అందుకే తన సగం వీపు అందంగా వెనక చూసే వారి చూపుని వలేసుకునేలా ఉంటుంది. నాకు ఆ కుడి వైపు రెక్క మీద ఉన్న పుట్టు మచ్చ అంటే చాలా ఇష్టం.
ఒక్కసారైనా ఇప్పుడు కనిపించదా అని చూస్తున్నా, కానీ లేదు అస్సలు కనిపించట్లేదు. చీర కొంగు మడిచి బొడ్డు ముందు కుచ్చిళ్ళు చెక్కుకుంది, ఆ కుడి పక్క బెత్తడి నడుము ఆహా... మాటలు రావట్లేదు.
ఇందాక తలుపు తీసినప్పటినుంచి, లోపల ఉన్న ప్రాణం బయటకి వచ్చేస్తా అంటుంది, దాన్ని ఎలా ఆపాలో అర్ధం కావట్లేదు. చేతు ఆగట్లేదు, వనకుతున్నాయి.
ఁ
గీత ఛాయ్ తెచ్చింది, అక్కడే సోఫాలో కూర్చొని గీతని చూడకుండా కప్పు తీసుకుని పుస్తకం వైపు చూస్తూ తాగుతున్నాడు. ఆ అలజడిలో వేడి వేడి పొగల ఛాయ్ పై పెదవి తాకగానే సర్రున కాళింది. జనికాడు.
గీత: మెల్లిగా తాగు భరత్, వేడి ఉంది కదా
ఊదుకుంటూ జరిగినదాన్ని గురించే ఆలోచిస్తూ తాగుతున్నాడు. ఛాయ్ తీయటి రుచి నాలుకకి తెలియగానే మనసు కాస్త నిమ్మలించింది.
భరత్: మిస్ మీ టీ తాగుతూ బతికేయ్యోచు తెలుసా
గీత పొంగిపోయింది. భరత్ మొహాన్ని చిరునవ్వుతో చూస్తూ, ఎడమ చేతిని జుట్టులో ఒక పూస వేళ్ళు రింగులు తిప్పుతూ సిగ్గుపడింది.
గీత: ఊకో భరత్ నువు ప్రతిసారీ ఇలాగే అంటావు
భరత్: మీ టీ ప్రతీసారీ ఇంతే రుచిగా ఉంటుంది మరి
గీత: చాల్లే చదువుకో
౿
చీకటి పడింది, ఆలోపు భరత్ మిగతా సబ్జెక్ట్స్ కూడా కొంచెం చదివాడు. గీత వంట గదిలో బోల్లు తోముతుంది. భరత్ లేచి గీత దగ్గరకి వచ్చి వంట గది తలుపు దగ్గర నిలబడి " మిస్ నేను హెల్ప్ చెయ్యాలా " అని అడిగాడు.
గీత: నువు చదువుకో భరత్ నేను చేసుకుంటాను
గీత అలా తోముతుంటే, ఆమె నడుముని వీపుని చూస్తూ నిల్చున్నాడు.
గీత: పో చదుకోపో ఇక్కడే ఉన్నావ్
భరత్: ఇప్పటి దాకా కూర్చొని కాళ్ళు చలనం లేకుండా అయ్యాయి, అందుకే కాసేపు ఇలా...
అప్పుడే ఒక గిన్నె చేయి జారీ కింద పడింది, భరత్ టక్కున కూర్చొని దాన్ని తీసి అందించాడు.
గీత తన వంక కొరకంట చూస్తూ సిగ్గుపడుతూ తీసుకుంది.
భరత్: ఏంటి ఇవాళ సార్ ఫోన్ చెయ్యట్లేదు ?
గీత: ఆయన చాలా బిజీ అయిపోయారు భరత్ సరిగ్గా మాట్లాడట్లేదు, నాలుగు రోజుల నుంచి.
భరత్: అయ్యో....
ఇంకొంచెం దగ్గరగా వచ్చి, గీత పక్కనే నిల్చున్నాడు. తలలో కుడి చేతి పెట్టుకుని, వెనక గోడకు ఒరిగిగాడు.
భరత్: పని అయిపోతే చేస్తారులేండి మిస్...
గీత: హ్మ్మ్....
భరత్: మిస్ నేను వెళ్తాను.
గీత: ఇంకాసేపు ఉండొచ్చు కదా భరత్
గీత తోమడం ముగించి చేతులు కడుక్కుని కొంగుకి తూడుచుకుంటూ,
గీత: సరే పో, ఇంటికి వెళ్ళాక గేమ్స్ ఆడుతూ టైం వేస్ట్ చెయ్యకు వింటున్నావా?
భరత్: హా మిస్.
భరత్ రెండు భుజాల మీద చేతులు వేసి, నచ్చచెప్పేలా చూస్తూ
గీత: నీ చదువులో ఇంప్రూవ్మెంట్ కనిపించకపోతే నేను ట్యూషన్ చెప్పడం మానేస్తాను.
భరత్: లేదు మిస్ చదువుతాను.
గీత: గుడ్... జాగ్రత్తగా పో ఇంటికి
భరత్: హ్మ్మ్.... బై మిస్.
ఉదయం ఆరు గంటలకు, గీత లేచి, ముందు వాకిలి అలుకు జల్లుతూ బయట విమలతో ఇంటి గోడ దగ్గర మాట్లాడుతూ ఉంటే, విమల వెనక గుమ్మం దగ్గర ఉదయ్ నిల్చుని గీత మొహం వంక చూస్తున్నాడు.
అప్పుడే శ్రీ రన్నింగ్ కి వెళ్లి వస్తూ ఎదురుగా గీత ని చూసి పలకరించాడు.
శ్రీ: హై వదినా గుడ్ మోర్నిగ్
వెంటనే వెనక్కి చూసి,
గీత: హా గుడ్ మార్నింగ్ శ్రీ....
శ్రీ: నైట్ అన్నతో మాట్లాడవా?
కళ్ళు చిన్న చేసి మూతి ముడుచుకుని తల కుడి వైపు ఊపుతూ పొమ్మని బెదిరించింది.
శ్రీ నవ్వుతూ వెళ్ళిపోయాడు.
విమల గోడ మీద ఉన్న గీత మోచేతి మీద తట్టి,
విమల: ఓయ్ ఆ కుర్రాడితో అలా మాట్లాడుతున్నావు?
గీత: అలా ఎందుకు అడిగావు అక్కా
విమల: అంటే కొన్ని రోజులకే అలా చనువుగా మాట్లాడుతున్నాడు.
గీత: హ్మ్మ్..... కొంచెం ఫాస్ట్
విమల: భలే ఉన్నాడు కదా, తెల్లగా, హీరో లా ఉన్నాడు.
గీత: హా... రోజూ రన్నింగ్ కి పోతున్నాడు.
విమల: గీత మేము ఇవాళ సాయంత్రం సినిమాకి పోదాం అనుకుంటున్నాము వస్తావా?
గీత: లేదక్కా నాకు రేపు కాలేజ్ ఉంది. మీరు వెళ్ళండి
విమల: రావొచ్చుగా, ఇంట్లో ఒక్కదానివే ఏం చేస్తావు
గీత: మా ఆయన ఉంటే నేను కూడా వచ్చేదాన్ని
విమల: అలా అనుకోకు నువ్వు వస్తున్నావు అంతే.
మధ్యలో ఉదయ్ వచ్చి మాట కలిపాడు,
ఉదయ్: గీత నువ్వేం అనుకోను అంటే మీ కార్ లో పోదాం
“ అసలు మీరు నన్ను రమ్మంటోంది అందుకే అని నాకు అప్పుడే అర్థం అయ్యింది లే, పీనాసొడా ”
గీత: హా సరే బావ. అక్కా ఫోన్ చెయ్ సాయంత్రం.
.
.
.
ఫోన్ మోగుతుంది. వెంటనే ఎత్తింది.
గీత: హా... హల్లో
గౌతమ్: ఏం చేస్తున్నారు మేడం గారు?
గీత: ఇప్పుడే సినిమాకి పోయి వచ్చాను.
గౌతమ్: ఓహో… నేను కూడా అభుధాబి కి వచ్చానే ఫొటోస్ పంపిస్తా చూడు
గీత: నన్ను ఇక్కడ వదిలేసి నువ్వు దేశం మొత్తం తిరుగుతున్నావు.
గౌతమ్: నువు వచ్చాక మళ్ళీ పోదాంలే.
గీత: హా....
మాట్లాడుతుంటేనే ఫొటోస్ వచ్చాయి. చూసింది.
గీత: ఓయ్ ఏంటి లావు అవుతున్నారు. బాగా తింటున్నావు అక్కడ నేను లేను అని బెంగే లేదు మీకు.
గౌతమ్: హెయ్ అలా అంటావెంటే?
గీత: ఊరికే అన్నాలే సరే కానీ ఏంటి సంగతి బాగా తింటున్నారా?
గౌతమ్: స్ట్రెస్ వాళ్ళేమో లే.
గీత: తాగుతున్నారా?
గౌతమ్: అప్పుడప్పుడూ
గీత: నేను లేను కదా అని రోజు తాగారో చంపేస్తా చెప్తున్నా.
గౌతమ్: ఓయ్ ఎంటే రోజు తాగుతానా నేను.
గౌతమ్ తో మాట్లాడుతూ ఇందాక శ్రీ చేసింది అంతా మర్చిపోయింది. చిలిపిగా మారింది.
గీత: ఏమో పార్వతి లేని దేవదాసులా నేను లేను అని తాగుతున్నారెమో?
గౌతమ్: అలా తాగుదామని అనుకున్నా కానీ నువ్వు తిడతావనే ఆగిన.
గీత: హ్మ్మ్.... అలానే ఉండాలి.
గౌతమ్: ఓయ్....
గీత: ఆ చెప్పు
గౌతమ్: ఇక్కడ కొత్త రూంలోకి వచ్చాను. ఎంత బాగుందో తెల్సా, అబ్బా చాలా కంఫర్ట్ గా ఉందే. నీ వీసా అయ్యాక వస్తావుగా...
గీత: ఆ వచ్చాక?
గౌతమ్: ఇక్కడ అన్ని తిరిగి వచ్చి, నైట్ బెడ్ లో
గీత: ఆ బెడ్ లో?
గౌతమ్: నీ పక్కన హగ్ చేసుకుని నిద్రపోవాలని ఉందే.
గీత: ఉత్త హగ్ ఏ నా?
గౌతమ్: మరి ఇంకేం కావాలి?
గీత: ఛీ నాతో చెప్పిస్తున్నారు.
గౌతమ్: అబ్బో సిగ్గే...
గౌతమ్: అది
గీత: చెప్పు
గౌతమ్: షెడ్యూల్డ్ మారింది గీత, నేను ఈ టైం లో మాట్లాడలేను, అయితే మార్నింగ్ లేదా మిడ్నైట్ ఏ కుదురుతుంది
గీత: అలా అయితే ఎలా అండి, మార్నింగ్ నేను కాలేజ్ లో ఉంటాను.
గౌతమ్: ఇంకో నెల వరకు అంతే.
గీత: హ్మ్మ్....
గౌతమ్: ఉంటాను మరి, జాగ్రత్తా. అంతా ok కదా అక్కడ?
గీత: హా... Ok.
గౌతమ్: love you
గీత: love you too గుడ్ నైట్.
గీత:---------
మరుసటి రోజు, శ్రీ కుటుంబం ఊరికి వెళ్ళింది. కాలేజ్ కి పోతే ఆరోజంతా మామూలుగానే గడిచింది. భరత్ రాలేదు. ట్యూషన్ కి కూడా రాలేదు. అలా రెండు రోజులు గడిచాయి. గౌతమ్ తో తృప్తిగా మాట్లాడడం కుదరలేదు. భరత్ ఇంటికి రాలేదు. అంతా బోరింగ్ గా గడిచింది.
నాపాటికి నేను స్టాఫ్రూమ్లో పుస్తకం పట్టుకొని ఉంటే అప్పుడే వెనక స్టాల్స్ మధ్యలోంచి ఎవరిదో గొంతు వినిపించింది. బహుశా ఎవరో బయట మాటలు అనుకున్నాను, కానీ అది నా వెనక ఉన్నట్టే అనిపించింది. లేచి వెనక్కి తిరిగి ఎవరైనా దాక్కున్నారా, ఎందుకు దాక్కున్నారు అని అనుకుని నెమ్మదిగా స్టాల్ పక్కన తొంగి చూసాను.
క్షణం నా చూపు ఆగిపోయింది. అసలు నేను ఏం చూస్తున్నా అనుకున్న. అక్కడ రమ్య, కంప్యూటర్ లాబ్ టీచర్ గణేష్, ఇద్దరూ హత్తుకుని, గణేష్ ఆమె మూతికి చేతు అడ్డం పెట్టి, మీదకి కాళ్ళు రుద్దుతూ ఉన్నాడు. రమ్య " మ్మ్... మ్మ్... " అని చేతు అడ్డం తియ్యమని తలూపుతుంది. తీసాడు.
వాళ్ళు నన్ను చూడట్లేదు. గణేష్ మొహం అటువైపు రమ్య మెడ మీద ఉంది. నాకు అర్ధం అయ్యింది ముద్దులు పెడుతున్నాడు. రమ్య కళ్ళు మూసుకుని, అతడి తల పట్టి, తల్లో ముద్దు పెడుతూ ప్రోత్సాహిస్తుంది.
గణేష్: ఉం.... గీతకి ఒకవేళ తెలిస్తే నచ్చ చెప్పు ప్లీస్ ఇద్దరికీ రిస్క్ ఇది.
రమ్య: ఉం.... నేను చూస్కుంటాను.
నాకు ఆశ్చర్యం వేసింది, నేను ఇప్పుడు staff room లో ఉన్న సంగతి వాళ్లకు తెలుసు, కానీ నేను చూడట్లేదు, ఒకేవెల నేను అనుమానంతో అడిగితే రమ్య సర్ది చెప్పుకుంటా అంటుంది.
కానీ నాకు ఇదే అర్థం కావట్లేదు, రమ్య నాకు తెలిసినంత వరకు మరీ ఇలాంటి పని చేస్తుంది అని అస్సలు ఊహించలేదు. వీళ్ళు స్నేహితులు అని చెప్పింది. కానీ నాకు ఈ విధంగా అని అనుమానం రాలేదు.
రమ్య: ఉం వొదిలు గనీ.... సాయంత్రం ఇంటికి వెళ్ళాక. ఇప్పుడు నాకు క్లాస్ ఉంది పోవాలి.
గణేష్: రమ్య ప్లీస్ ఒక్క పది నిమిషాలు ఆగు.
రమ్య చేతిని తీసుకుని అతడి ప్యాంట్ వైపు తీసుకెళ్తున్నాడు.
రమ్య: గనీ చెయ్ వొదులు పోదాం ప్లీస్
గణేష్ విడిచిపెట్టాడు. రమ్య చీర సర్దుకుంది. నేను ఉన్న వైపు చూడబోతే, టక్కున వెనక్కి అడుగేశాను. హామ్మయ్య నన్ను చూడలేదు. నేను వినట్లేదు అని ఇంకా మాట్లాడుకుంటున్నారు.
రమ్య: గీతకి కూడా క్లాస్ ఉంది. నేను ఇక్కడే ఉంటాను నువు పో. గీత వెళ్ళాక నేను వెళ్ళిపోతా. ఇద్దరం ఒకేసారి పోతే అనుమానం వస్తుంది.
నాకు నవ్వొచ్చింది. పెద్ద మేధావి ఇది మంచి లాజిక్ పట్టింది. ఇక ఏమి తేలినట్టు వెళ్లి టేబుల్ దగ్గర కూర్చున్న. కొన్ని క్షణాలకి గణేష్ వచ్చాడు. నన్ను చూసి నవ్వూతూ పలకరించాడు.
గణేష్: ఓహ్ గీత మిస్, ఏంటి బాగున్నారా? నేను బుక్స్ కోసం వచ్చాను.
అతను అలా బుక్స్ కోసం వచ్చాను అంటే నవ్వొచ్చింది. నేను తనని అడగనేలేదుగా.
గీత: ఓహ్ అవునా. నేను వెల్తాను క్లాస్ టైం అయ్యింది.
గణేష్: ఒకే మేడం
అయినా వాళ్ళు ఏం చేస్కుంటే నాకెందుకు. అక్కడ నుండి వచ్చేసాను.
To be continued……
Update #5
3. Flirts and thoughts
గీత స్టాఫ్రూంలో ఉండగా ఇక్కడ భరత్ వాల్ల క్లాస్ లోకి సోషల్ టీచర్ అనీల్ వచ్చాడు. వచ్చీ రాగానే ముందు రోజు బడికి రానివారు నిలబడాలి అని చెప్పాడు. అప్పుడు రెండో బెంచి అమ్మాయి పావని, ఇటు హరీష్, భరత్ ముగ్గురూ నిల్చున్నారు.
అనీల్: పావని ఎందుకు రాలేదు నిన్నా కాలేజ్ కి?
పావని: అదీ సార్, జ్వరం వచ్చింది.
అనీల్: అవునా. ఎది డాక్టర్ చిట్టీ చూపించు?
అనీల్ అడిగిన వెంటనే పావని డాక్టర్ చిట్టీ చూపించింది. కూర్చోమన్నాడు.
ఇటువైపు ముందుకు నడుస్తూ నాలుగో బెంచిలో ఉన్న భరత్, హరీష్ దగ్గరకి వచ్చాడు. భరత్ కళ్ళలోకి చూస్తూ, చేతిలో కర్రని బెంచి మీద తడుతూ అడిగాడు,
అనీల్: మీ సంగతేంటి హీరో గారు మూడు రోజులు రాలేదు. లీవ్ లెటర్ లేదు. ఎటు పోయారు? ఆ హరీష్ నువు కూడా చెప్పు?
హరీష్: సార్ అదీ....
ఇద్దరూ జనుకుతూ, చేతులు ముడుచుకొని మొహం కిందకి వేసుకుని నిల్చున్నారు.
భరత్: సార్ అదీ మరీ.... ఉరికెల్లాం సార్
అనీల్ అది విని హరీష్ వైపు చూసాడు.
హరీష్: ఇద్దరం కలిసే వెళ్ళాం సార్.
అనీల్ కి కోపం వచ్చింది. గొంతు పెంచాడు.
అనీల్: అంటే ఇద్దరూ కలిసి షికార్లకు పోతారు, కాలేజ్ ఎక్కడైనా పోనీ, చదువు సంకనాకిపోనీ ఆ....
భరత్: సారీ సార్ లీవ్ లెటర్ ఇవ్వడం మరచిపోయాను.
అనీల్: చుప్.... పొండీ బయట నిల్చోండి. పరీక్షలు అయ్యాక నాలుగు రోజులు సెలవులు ఇస్తే, ఇంకో నాలుగు రోజులు బడి ఎగ్గొడ్తారా? పదో తరగతి పాస్ కాకపోతే తెలుస్తుంది మీకు. హరీశ్ నువు భరత్ ని చదవనివ్వకపోతే ఇద్దరికీ తక్కువ మార్కులు వస్తాయి చెప్తున్న.
ఇద్దరూ భయపడుతూ బయటకి వెళ్లారు, క్లాస్ తలుపు దగ్గర నిల్చున్నారు.
హరీష్: నన్ను అంటాడేంట్రా?
భరత్: మరి కాదా నువు అన్ని చదివి నన్ను డిస్టర్బ్ చేస్తావ్. నన్ను చెడగొడ్తవ్. ఇప్పుడు కూడా నువ్వే నన్ను తీస్కపోయినవ్.
హరీష్: నేను ఏం చేసినరా? అక్కడ నాకు సోపతి కోసం తీస్కపోయిన.
భరత్: ఆ కానీ కాలేజ్ మాత్రం పట్టించుకోవు, మళ్ళీ exam లో మంచి మార్కులు వస్తాయి. మద్యలో నేనే బుగ్గ గాన్ని.
స్టాఫ్ రూంలో గీత, రమ్య గణేష్ ల సంఘటన తరువాత, తన పుస్తకం పట్టుకుని తరువాతి పీరియడ్ తనదే అని బెల్ మోగడం కోసం ఎదురు చూసింది. బెల్ మోగాక బయటకి కదిలింది.
ఇక క్లాస్ అయిపోయాక, అనీల్ బయటకి వచ్చాడు. హరీష్ అనీల్ చేయి పట్టుకుని అడిగాడు,
హరీష్: డాడీ లోపలికి పోతాం కాళ్ళు నోస్తున్నయి ప్లీస్....
అనీల్: అవసరం లేదు, ఇంకో పీరియడ్ కూడా ఉండి, లంచ్ లో లోపలికి వెళ్ళండి.
అని చెప్పి వెళ్ళిపోయాడు.
భరత్: అరేయ్ మనం మీ అన్నతో టూర్ కి పోయింది మీ డాడీకి తెలుసు కదరా, అయినా ఎందుకు ఇట్లా నిలపెడ్తుండు?
హరీష్: నేను మా డాడీకి చెప్పలేదురా. అన్నతో పోయినం అంతే.
భరత్: నీ.... మరి లీవ్ లెటర్ ఇద్దాం అంటే ఎందుకు వద్ధన్నావు. ఇప్పుడు ఇంకో పీరియడ్ ఉండాలి ఛ.
భరత్ నెత్తి గోక్కుంటూ కాలేజ్ అవతల వైపు చూస్తుంటే గీత ఇటువైపే వస్తుంది. గీతని చూడగానే భరత్ కళ్ళలో చిన్న మెరుపు, గీత కళ్ళలోకి చూసాడు, చిరునవ్వు చేస్తూ. గీత కూడా తిరిగి నవ్వింది, దగ్గరకి వస్తూ. గీత అలా వస్తూ ఉంటే అతడికి రెక్కలు వచ్చాయి.
హరీష్: మిస్ ని అడిగి లోపలికి పోదాం రా
భరత్: హా...
కానీ అలా కుదరలేదు, గీత దగ్గరికి రాగానే అడిగేసింది.
గీత: ఏంటి కాలేజ్ కి రాలేదు ఇద్దరూ?
అంతే ఇద్దరు తెళ్ళముకాలు వేసుకున్నారు.
హరీష్: అది మిస్....
గీత: అవునూ ఎందుకు బయట నిల్చున్నారు?
భరత్ గీతనే చూస్తూ ఉండిపోయాడు. గీత మాట్లాడుతుంటే ఆమె పెదాలు, చెంపలు, మెడ చూస్తూ ఉన్నాడు.
భరత్: అదీ సోషల్ సార్ లంచ్ వరకు నిల్చోమన్నారు.
గీత: అవునా అయితే నిల్చోండి
హరీష్: మిస్ ప్లీస్ కాళ్ళు నోస్తున్నాయి.
గీత: నాకేం తెలీదు. అనీల్ సార్ మీ క్లాస్ టీచర్, నిల్చోండి అంతే.
గీత క్లాస్ లోకి వెళ్ళింది. అటు తిరిగాక భరత్ ఆమెని కింద నుంచి పైకి చూసి మురిసిపోతూ తరించాడు.
భరత్: ఉందాం ఏం కాదు. చూడు టీచర్ మన పక్కనే ఉంటది. లోపలికి వెళ్తే అక్కడెక్కడో కూర్చొని చూడాలి.
హరీష్: ఓహ్ వేస్ట్ గా, కాళ్ళు నోస్తయి అంటే నువ్వెందిరా ఆమెని చూస్కుంటా ఉంటావు.
భరత్: నీకు అర్థం కాదురా
భరత్ చూస్తుండగా గీత పాఠం మొదలు పెట్టింది.
క్లాస్ తలుపుకి బోర్డ్ కి ఏడు అడుగులకంటే ఎక్కువ దూరం ఉండదు.
గీతని ఆమె బోర్డు వైపు తిరిగినప్పుడల్లా ఆ పాలకోవా నడుము, ఆ నడుముకి పైన చీర కొంగు చాటున కదిలినప్పుడు కనిపించే వెన్నపొంగులు. మాట్లాడుతుంటే విరుచుకునే గులాబీ పెదాలు, గర్ల్స్ వైపు తిరిగినప్పుడల్లా ఆమె వెనక ఎత్తులు చూస్తున్నాడు.
భరత్ అలా కళ్ళార్పకుండా చూడడం హరీష్ గమనించి బిత్తరపోయాడు.
చెవిలో, హరీష్: నువు క్లాస్ వింటున్నావా, మిస్ ని చూస్తున్నావా?
భరత్: నువు ఏం అనుకుంటే అదే
భుజం గిల్లుతూ, హరీష్: ఓహ్ యెదవ, మిస్ కి నువు అలా చూస్తున్నావు అని తెలిసిందో చంపేస్తది నిన్ను ఇక్కడే
అప్పుడే గీత వీళ్ళని చూసి, “ ఏం మాట్లాడుకుంటున్నారు. నిల్చున్నా సైలెంట్ గా ఉండరా మీరిద్దరూ? ” అని బెదిరించింది.
ఒక్కసారి భరత్ మైమరపులోంచి తేలుకున్నాడు. ఇద్దరూ భయపడి మౌనం అయ్యి, మొహం కిందికి వేసుకున్నారు.
క్లాస్ అయిపోయాక, లంచ్ బెల్లు మోగింది, గీత ఇద్దరినీ లోపలికి రమ్మంది. ధన్యవాదాలు చెప్పి లోపలికి వెళ్లి కూర్చున్నారు.
గీత “ రేపు స్లిప్ టెస్ట్ పెడతాను, 25 మార్కులు. ఈ చాప్టర్ ప్రాక్టీస్ చేసుకుని రండి. ” అని చెప్పి వెళ్ళింది.
-
-
-
-
సాయంత్రం,
గీత కాలేజ్ లోనుంచి బయటకి వస్తూ రమ్య గణేష్ కలిసి వెళ్ళడం చూస్తూ ఉంటే, అప్పుడే వచ్చి వెనక నుంచి హరీష్ పలకరించాడు. వెనక్కి తిరిగి చూస్తే ఇద్దరూ ఎందుకో తడపడుతూ ఉన్నారు.
హరీష్: గుడ్ ఈవినింగ్ మిస్
భరత్: గుడ్ ఈవినింగ్....
గీత: హా గుడ్ ఈవినింగ్, ఎంటి హరీష్?
హరీష్: మిస్ టెస్ట్ అన్నారు, అదీ.... మేము కాలేజ్ కి రాలేదు.
గీత: హా అయితే, వేరే వాళ్ళని నోట్స్ అడిగి రాసుకోండి. నాలుగు రోజులు హాలిడేస్ ఇచ్చినా ఇంకా రాకుండా ఉన్నారు.
భరత్: అది కాదు మిస్, టెస్ట్ శనివారం పెట్టండి
గీత కోపంగా చూసింది.
అప్పుడే అనీల్ బండి తీసుకుని బయటకు వచ్చాడు. వీళ్ళిద్దరూ గీతతో మాట్లాడడం చూసి హరీష్ దగ్గరకి వచ్చాడు.
అనీల్: హరీ రా పోదాం.
గీత: టెస్ట్ postpone చేసేది లేదు, చదువుకొండి అంతే.
అనీల్: ఆ ప్రిన్సిపాల్ గారితో మాట్లాడిన, పదో తరగతి వారికి ఇక నుండి ప్రతీరోజూ రోజుకు ఒక సబ్జెక్టు టెస్ట్ ఉంటుంది.
ఇద్దరూ ఆశ్చర్యపోయారు. గీత నవ్వుకుంది.
హరీష్: ఏంటి?
అనీల్: అవును. మీకు అదే కరెక్ట్.
హరీష్ అలకతో వెళ్ళిపోయాడు. ఆ తరువాత,
గీత: భరత్ నీకు చెప్పినా నువు అసలే చదువులో వెనకపడ్డావు ఇప్పుడు ఇలా టూర్లకి పోతే ఏం చదువుతావు. హరీష్ నీలా కాదు నీకు తెలీదా?
భరత్: సారీ మిస్
గీత: సారి చెప్తే మూడు రోజులు మిస్ అయిన క్లాసులు వస్తాయా నీకు. మీ అమ్మ నువ్వెక్కడ ఫెయిల్ అవుతావు అని భయపడ్తుంది తెలుసా.
భరత్: సరే మిస్ నేను ఇవాళ ప్రాక్టీస్ చేసి రేపు టెస్ట్ రాస్తాను, మీరు చెప్తారుగా నాకు.
గీత: హ్మ్మ్...
భరత్: బై మిస్ నేను ఇంటికెళ్ళి వస్తాను.
భరత్ వెళుతుంటే అప్పుడే గీతకి కిరాణా సరుకులు తీసుకోవాలి అని గుర్తొచ్చి పిలిచింది.
గీత: భరత్ ఆగు...
వెనక్కి వచ్చి " ఏమైంది మిస్ " అని అడిగాడు.
గీత: షాప్ లో సరుకులు తీసుకోవాలి ఎక్కువే ఉన్నాయి, నువు నాతో రా, ట్యూషన్ అయ్యాకే ఇంటికి వెలుదువుగాని, ఇంటి దగ్గర పనేమైనా ఉందా?
భరత్ మొహంలో ఇందాక ఉన్న దిగులు పోయి చిరునవ్వు వెలిగింది.
భరత్: అ!.... లేదు మిస్, పదండీ.
గీతతో షాప్ వెళ్ళాడు, షాపులో సరుకులు తీసుకుని, షాప్ అతను మూడు కవర్స్ లో పెట్టి ఇస్తే భరత్ తీసుకున్నాడు. భరత్ ఒక చేతిలో రెండు కవర్స్ పట్టుకోవడం చూసి, కాస్త ఇబ్బంది పడడం గమనించి, సహాయంగా అడిగింది.
గీత: భరత్ ఒకటి ఇటివ్వు?
భరత్: పర్వాలేదు మిస్ నేను పట్టుకుంటాను.
గీత: హేయ్ ఇవ్వు
భరత్ మొహం చూస్తూ నవ్వుతూ చేతిలోంచి ఒకటి తీసుకుంది. భరత్ ఎదురు చెప్పలేదు. గీత అలా చిరునవ్వు చేస్తూ ఉంటే తన కళ్ళు భరత్ ని మైమరిపించాయి. షాపులో నుంచి బయటకి వచ్చి ఇంటి వైపు నడుస్తూ ఉంటే చిన్నగా మాట్లాడుతూ,
భరత్: మిస్....
గీత: చెప్పు?
భరత్: మీ వయసు ఎంత?
గీత ఒక్క క్షణం భరత్ ని అచ్చేరుపుగా చూసింది కానీ ఆ ప్రశ్నకి సిగ్గేసి, చిరునవ్వు చేస్తూ,
గీత: ఎందుకు భరత్, అయినా ఇలా అడగకూడదు నువు
భరత్: క్షమించండి మిస్
గీత: దీనికే క్షమాపణ ఎందుకు భరత్, సర్లే నేను ఇరవై ఏడు ఇప్పుడు
భరత్: హ్మ్మ్.... అదే అనుకున్నా మీరు మరీ యంగ్ గా కనిపిస్తారు అని. మొన్న చుడీదార్ వేసుకుంటే కూడా అంతే క్యూట్
గీతకి భరత్ అలా చెపుతుంటే బుగ్గలు సిగ్గుతో ఎర్రబడ్డాయి.
భరత్: మిస్ ఆరోజు షాపింగ్ లో కొన్న డ్రెస్సు వెస్కొచ్చుగా మిస్ చాలా బాగుంది అది
గీత: ఎందుకూ?
భరత్: ఎందుకంటే మిస్, ఆ డ్రెస్ చాలా బాగుంది. మీరు ఇంకా క్యూటుగా ఉంటారు అది వేసుకుంటే. గౌతమ్ సార్ పక్కనే ఉంటే మిమ్మల్ని కిస్ పెట్టుకుంటాడు తెలుసా
భరత్ అలా చెపుతూ ఉంటే గీత ఆ మాటలకి మురిసిపోతుంది. నిజంగా గౌతమ్ తనని ఈ క్షణం ముద్దు పెడుతున్నట్టు ఊహించుకుంటూ నడక నెమ్మదించింది, ఆ ఆలోచనలో మునిగింది.
“ తను ఏమంటున్నాడో కానీ, నిజంగా ఆయన మళ్ళీ వచ్చినప్పుడు ఆ డ్రెస్ వేసుకుంటాను.
లేక నేను వెళ్తానుగా అప్పుడు వేసుకుంటాను. ఏం చేస్తున్నారండీ అక్కడా,
ఇవాళ ఫోన్ కూడా చెయ్యలేదు మీరు. కనీసం నాకు తోడుగా భరత్ ఉన్నాడులెండి.
మీరు చెప్పినట్టే నాకు అన్నింటిలో సహాయం చేస్తున్నాడు.
నేను తనకి ట్యూషన్ చెప్పి మార్కులు వచ్చేలా సహాయం చేస్తే చాలు. ”
భరత్: గౌతమ్ సార్ కూడా మరీ అంత అంకుల్ లా ఏం ఉండడు, బానే ఉంటారు.
గీత నవ్వింది.
గీత: ఓయ్ భరత్ ఆపుతావా?
భరత్: ఓహ్ సారీ మిస్.... అంటే సార్ కొంచెం వయసు ఎక్కువ కదా
గీత: హ్మ్...
ఇంటికి చేరుకున్నారు. గేట్ తీసి లోపలికి వెళ్ళి తలుపు ముందు నిల్చున్నారు. గీత తాలంచెవి హ్యాండ్బ్యాగ్ లోఉంది అని ఎడమ భుజానికి వేసుకున్న హ్యాండ్బ్యాగ్ తీయడానికి చేతిలో ఉన్న కవర్ ని కింద పెట్టబోతూ కాస్తవొంగింది. భుజం వంచినందుకు, హ్యాండ్బ్యాగ్ జారి కిందకి వచ్చింది, దానితో పాటు గీత అందాలు కప్పేసే చీర కొంగు కూడా జారి కిందకు పడింది.
అంతే ఇన్నాళ్లు పరదా కప్పుకుని ఉన్న అందం ఒక్కసారి భరత్ కంట పడింది. భరత్ కనుపాపలు ఆశ్చర్యంతో పెద్దగా అయ్యాయి, గుండె దడ పెరిగింది. గీత ఆ కొంగుని పైకి తీస్తూ ఉంటే ఆమె చేతి కదలికలకి ఆమె పొంగులు రెండూ దగ్గరకి తాకుకుని, మధ్యలో గీత చేశాయి. ఎడమ పొంగు కాస్త ఊగింది. ఆ దృశ్యం చూస్తున్న భరత్ కి గొంతు తడారిపోయింది. ఇబ్బంది పడి వెంటనే చూపు తిప్పుకున్నాడు.
గీత తుత్తరలో కంగారు పడుతూ కొంగు కప్పుకుని, హ్యాండ్బ్యాగ్ చేత పట్టుకుని పైకి లేచింది. భరత్ ని చూస్తే ఆ విమల వాళ్ళ ఇంటి వైపు చూస్తున్నాడు. కానీ తన నుదుట చెమట పట్టి ఉంది.
“ అయ్యో.... నేనేం చేసాను, అసలు ఇలా ఎందుకు అయ్యింది. తను చూసాడా చూడలేదా. ”
భరత్ ని చూస్తే చూసినట్టు అనిపించట్లేదు, కానీ గీత అనుమాన ప్రశ్నకి సమాధానం రాలేదు.
“ ఒకవేళ చూసి మొహం తిప్పుకున్నాడా, చా... ఏంటి ఇది. పిన్ పెట్టుకున్నా అయిపోయేది. ”
గీతకి చూసాడో చూడలేదో అను ప్రశ్నకి జవాబు లేక, చూసే ఉంటాడు అను ఊహతో సిగ్గు ముంచుకొచ్చింది.
భరత్ వైపు సిగ్గు పడుతూ అనుమానంగా చూస్తూనే తాళం తీసింది. లోపలికి వెళ్ళింది. భరత్ ఇంకా అక్కడే మౌనంగా నిలబడి ఉన్నాడు.
గీత: లోపలికి రా భరత్...
భరత్: హా మిస్....
గీత వెంటనే బెడ్రూంలోకి వెళ్ళింది.
గీత తను పట్టుకొచ్చిన కవర్ అక్కడే విడిచి లోపలికి వెళ్ళింది చూసి, ఇబ్బంది పడుతుంది అనుకుని ఆ కవర్ కూడా తీసుకుని, భరత్ లోపలికి వచ్చి కూర్చున్నాడు. తన కాళ్లలో కాస్త వణుకు మొదలైంది.
మొహం మీద చేతులు పెట్టుకుని, ఇందాక చూసింది మళ్ళీ కళ్ళలో మెదిలింది. ఆ చిత్రం అలా ఒక్కసారి మనసులో కనపడగానే తన మునుపే సిగ్నల్లు పోయిన టవర్ కి ఇంకో బలమైన సందేశం అందుకుంది. వేడెక్కిపోయింది. కాళ్ళు ముడుచుకుని కూర్చున్నాడు.
గీత గది వైపు చూసాడు, ఇంకా బయటకి రావట్లేదు. ఏం చెయ్యాలో అర్థం కావట్లేదు తనకి.
“ ఏంటి అసలు మిస్ ని నేను ఎందుకు చూసాను. అది ఎదో పొరపాటులో జరిగింది.
స్ఫ్చ్... నేను చూసింది మిస్ గమనించి ఏమనుకుందో ఏమో. సారీ చెప్పాలా, వద్దులే అసలు నేను చూడలేదు అనుకుంటే నేనే చూసా అని చెప్పినట్టు అవుతుంది. నో... ”
అక్కడ గీత వెంటనే తలుపు మూసి ముందు చీర కొంగు సరిచేసుకొని, భుజాన పిన్ను పెట్టుకుంది. కానీ తన మనసులో ఆలోచనలు మాత్రం ఆగట్లేదు.
“ ఏమనుకున్నాడో ఏమో, ఒకవేళ చూసుంటే, అసలే కుర్రాడు, నేను ఎలా అనిపించానో ఏంటో,
నా మీద అభిప్రాయం మారుతుందా. ఈ విషయం ఎవరికైనా చెప్తే అయ్యో.
లేదు లేదు చెప్పడు, మంచొడే ”
గట్టిగా ఊపిరి తీసుకుని, ఏమీ కానట్టు మొహంలో చిరునవ్వు నింపుకుని తలుపు తీసింది. అప్పుడు అక్కడ కూర్చుని ఉన్న భరత్ ని చూస్తే ఎదో దీర్ఘంగా ఆలోచిస్తున్నట్టు, వేళ్ళు నలుపుకుంటూ ఉన్నాడు. భరత్ ని అలా చూసాక మళ్ళీ కంగారు మొదలైంది.
“ అయ్యో చూసే ఉంటాడు, గీత ఎంత పని చేసావే,
పొరపాటులో పిల్లాడిని ఇబ్బంది పెట్టినట్టు ఉన్నావు నువు. ”
గీత చూస్తుండగా భరత్ వెంటనే బాగ్ తెరిచి పుస్తకం తీసాడు. తెరిచి కాళ్ళ మీద పెట్టుకుని, కమ్మలు తిప్పుతున్నాడు. గీత కుదుటపడి, అక్కడికి వెళ్ళింది.
తిరిగి గీతని చూడట్లేదు. పుస్తకాన్ని చూస్తూనే ఉన్నాడు. గీత పక్కన కూర్చుంది. ఇద్దరూ ఇక జరిగింది మర్చిపోయి ఏం జరగనట్టు ఉంటేనే మంచిది అని ఎవరికి వాళ్ళు అనుకున్నారు. భరత్ పరిస్థితి కుదుటపడాలి అని మాట కలిపాడు. గీతకి పుస్తకం అందించి,
భరత్: మిస్ నేను మూడు రోజులు ఏం మిస్సయ్యానో చెప్తారా?
భరత్ కళ్ళలో సరలత్వం ఉన్నా కానీ తన చేతిలో పుస్తకం వణుకుతుంది. గీత తీసుకుని, ఇంకాస్త దగ్గరగా జరిగింది. భరత్ భుజం తన చేతికి తగలగానే ఎన్నడూ లేనిది, తనకు ఇవాళ భరత్ చేతి స్పర్శ కొత్తగా వణుకు పుట్టించింది.
గీత: ఇగో నువు ఈ మూడు భాగాల క్లాసెస్ మిస్స్ అయ్యావు. ఇప్పుడు నీకు క్లాస్ లో చెప్పినట్టు అన్నీ చెప్పాలంటే కష్టం. ఒక్కో దానికి రెండు చెప్తా మిగతావి నువ్వే చెయ్, డౌట్ ఉంటే అడుగు.
భరత్: ఒకే మిస్....
ఇక గీత అవి చెప్పడం మొదలు పెట్టింది. భరత్ కూడా వింటున్నాడు. అలా సమయం గడుస్తూ ఉంటే మధ్యలో భరత్ ఎందుకో కాస్త దూరం ఉండడానికి ప్రయత్నం చేస్తున్నట్లు గీతకి అనిపిస్తుంది. అంతేకాక మధ్య మధ్యలో కదులుతూ కాళ్లకి అడ్డంగా పాడ్ పెట్టుకుని కాళ్ళు ముడుచుకుని ఉంటున్నాడు.
ఇదంతా గమనించిన గీతకి రాకొడని అనుమానమే వచ్చింది. ఇంకా ఇబ్బంది పడింది. ఇలా అయితే ఎలా అని కొంచెం భరత్ కి దూరంగా ఉంటేనే మంచిది అనుకుంది.
గీత: భరత్ ఏమైనా స్నాక్స్ తింటావా?
భరత్: ఎందుకులే మిస్ నాకేం ఆకలిగా లేదు.
గీత: అలా అని కాదు ఊరికే... ఇందాక షాపులో కొన్న Cookies ఉన్నాయి
భరత్: అదీ మిస్ నాకు టీ కావాలి, కానీ వద్దులే ఇప్పుడు మీరు టీ పెట్టడం ఎందుకులేండి
గీత: అయ్యో నువు అలా అనుకోకు నువు ఇవి చేస్తూ ఉండూ నేను పెట్టుకొస్తాను.
భరత్ :------
మిస్ వంటగది వైపు తిరిగి వెళుతుంటే చూసాను. గ్రే రంగు చీర దానికి ఆమె వెన్నతెలుపు వీపుని ఇంకా మెరిసేలా చేసే నల్ల జాకిటీ వేసుకుంది. ఆమె ఎప్పుడైనా భుజం రెక్కల కిందకి వచ్చే వెనక హుక్స్ పట్టీ ఉండే జాకిటి వేసుకుంటుంది, అందుకే తన సగం వీపు అందంగా వెనక చూసే వారి చూపుని వలేసుకునేలా ఉంటుంది. నాకు ఆ కుడి వైపు రెక్క మీద ఉన్న పుట్టు మచ్చ అంటే చాలా ఇష్టం.
ఒక్కసారైనా ఇప్పుడు కనిపించదా అని చూస్తున్నా, కానీ లేదు అస్సలు కనిపించట్లేదు. చీర కొంగు మడిచి బొడ్డు ముందు కుచ్చిళ్ళు చెక్కుకుంది, ఆ కుడి పక్క బెత్తడి నడుము ఆహా... మాటలు రావట్లేదు.
ఇందాక తలుపు తీసినప్పటినుంచి, లోపల ఉన్న ప్రాణం బయటకి వచ్చేస్తా అంటుంది, దాన్ని ఎలా ఆపాలో అర్ధం కావట్లేదు. చేతు ఆగట్లేదు, వనకుతున్నాయి.
ఁ
గీత ఛాయ్ తెచ్చింది, అక్కడే సోఫాలో కూర్చొని గీతని చూడకుండా కప్పు తీసుకుని పుస్తకం వైపు చూస్తూ తాగుతున్నాడు. ఆ అలజడిలో వేడి వేడి పొగల ఛాయ్ పై పెదవి తాకగానే సర్రున కాళింది. జనికాడు.
గీత: మెల్లిగా తాగు భరత్, వేడి ఉంది కదా
ఊదుకుంటూ జరిగినదాన్ని గురించే ఆలోచిస్తూ తాగుతున్నాడు. ఛాయ్ తీయటి రుచి నాలుకకి తెలియగానే మనసు కాస్త నిమ్మలించింది.
భరత్: మిస్ మీ టీ తాగుతూ బతికేయ్యోచు తెలుసా
గీత పొంగిపోయింది. భరత్ మొహాన్ని చిరునవ్వుతో చూస్తూ, ఎడమ చేతిని జుట్టులో ఒక పూస వేళ్ళు రింగులు తిప్పుతూ సిగ్గుపడింది.
గీత: ఊకో భరత్ నువు ప్రతిసారీ ఇలాగే అంటావు
భరత్: మీ టీ ప్రతీసారీ ఇంతే రుచిగా ఉంటుంది మరి
గీత: చాల్లే చదువుకో
౿
చీకటి పడింది, ఆలోపు భరత్ మిగతా సబ్జెక్ట్స్ కూడా కొంచెం చదివాడు. గీత వంట గదిలో బోల్లు తోముతుంది. భరత్ లేచి గీత దగ్గరకి వచ్చి వంట గది తలుపు దగ్గర నిలబడి " మిస్ నేను హెల్ప్ చెయ్యాలా " అని అడిగాడు.
గీత: నువు చదువుకో భరత్ నేను చేసుకుంటాను
గీత అలా తోముతుంటే, ఆమె నడుముని వీపుని చూస్తూ నిల్చున్నాడు.
గీత: పో చదుకోపో ఇక్కడే ఉన్నావ్
భరత్: ఇప్పటి దాకా కూర్చొని కాళ్ళు చలనం లేకుండా అయ్యాయి, అందుకే కాసేపు ఇలా...
అప్పుడే ఒక గిన్నె చేయి జారీ కింద పడింది, భరత్ టక్కున కూర్చొని దాన్ని తీసి అందించాడు.
గీత తన వంక కొరకంట చూస్తూ సిగ్గుపడుతూ తీసుకుంది.
భరత్: ఏంటి ఇవాళ సార్ ఫోన్ చెయ్యట్లేదు ?
గీత: ఆయన చాలా బిజీ అయిపోయారు భరత్ సరిగ్గా మాట్లాడట్లేదు, నాలుగు రోజుల నుంచి.
భరత్: అయ్యో....
ఇంకొంచెం దగ్గరగా వచ్చి, గీత పక్కనే నిల్చున్నాడు. తలలో కుడి చేతి పెట్టుకుని, వెనక గోడకు ఒరిగిగాడు.
భరత్: పని అయిపోతే చేస్తారులేండి మిస్...
గీత: హ్మ్మ్....
భరత్: మిస్ నేను వెళ్తాను.
గీత: ఇంకాసేపు ఉండొచ్చు కదా భరత్
గీత తోమడం ముగించి చేతులు కడుక్కుని కొంగుకి తూడుచుకుంటూ,
గీత: సరే పో, ఇంటికి వెళ్ళాక గేమ్స్ ఆడుతూ టైం వేస్ట్ చెయ్యకు వింటున్నావా?
భరత్: హా మిస్.
భరత్ రెండు భుజాల మీద చేతులు వేసి, నచ్చచెప్పేలా చూస్తూ
గీత: నీ చదువులో ఇంప్రూవ్మెంట్ కనిపించకపోతే నేను ట్యూషన్ చెప్పడం మానేస్తాను.
భరత్: లేదు మిస్ చదువుతాను.
గీత: గుడ్... జాగ్రత్తగా పో ఇంటికి
భరత్: హ్మ్మ్.... బై మిస్.