Update #27



Continuation…….

భరత్ వెళ్ళాక, జతిన్ తో ఆడాలని తొమకుండా పక్కన పెట్టేసి బాసాన్లు తోమి, గీత ఇల్లంతా ఊడిచింది. మొహం కడుక్కొని చీర సర్దుకొని, జెడ వేసుకొని హ్యాండ్బ్యాగ్ తీసుకొని అందులో చిల్లర ఉన్నాయా అని చూసింది. మూడు వంద రూపాయిలు, కొద్దిగా చిల్లర ఉన్నాయి కూడా. పక్కన పెట్టి ఇంటి ముందుకి వెళ్ళింది.

విమల వాళ్ళ తలుపు దగ్గర ఉండి చూస్తుంది.

విమల: గీత నేను రానులేవే నువు వెళ్ళు

గీత: హా సరే అక్కా

తిరిగి లోపలికి వచ్చి హ్యాండ్బ్యాగ్ తీసుకొని ఇక బయల్దేరింది. ఇంటికి తాళం వేసి గేట్ దగ్గరకి వేసి.

వాళ్ళ వీధి నుంచి తిన్నగా కిరాణా దుకాణం దాటుకొని పోయి, చౌరస్తా వచ్చేముందు ఉండే యూటర్న్ దగ్గర రోడ్డు దాటి కుడి దిక్కు ఉండే మెడికల్ శాప్ పక్క సందులోకి వెళ్ళింది.

అక్కడ ఒక బ్యూటీ పార్లర్ ఉంటుంది.

పార్లర్ డోర్ తీసుకొని లోపలికి అడుగుపెట్టాక పార్లర్ అమ్మాయి తప్ప ఎవ్వరూ లేరు. అదే మంచిది అనుకుంది ఇక.

అమ్మాయి గీతని, “ హై అక్కా, కాలేజ్ హాలీడేస్ ఆ? ” అని అడిగింది చిరునవ్వుతో.

గీత: లేదు మున్నీ, హైకాలేజ్ వాళ్ళకి ఎగ్జామ్స్ నడుస్తున్నాయి. ఇంకో మూడు రోజులు. వచ్చేవారం మా ఫ్రెండ్ పెళ్ళి ఉంది. అందుకే వచ్చాను.

మున్నీ: ఓహో. ఎక్కడా పెళ్ళి?

గీత: మా పక్కూరులో ఉంటారు వాళ్ళు, పెళ్లి కరీంనగర్ లో చేస్తున్నారు.

మున్నీ: కూర్చో అక్కా

గీత అద్దం ముందు సీట్లో కూర్చున్నాక, మున్నీ ఒక చిన్న పొడి టవల్ డ్రా నుంచి తీసి గీత మెడ కింద కప్పింది.

మున్నీ: మరి అబ్బాయి వాళ్ళది ఏ ఊరు?

అలా అడిగి eyebrow thread తీసి చుడుతూ ఉంటే గీత ఒకసారి కొంగుతో మొహం తుడుచుకుంది.

గీత: వాళ్ళు బావామరదల్లు. పెళ్ళికొడుకు కూడా నాకు ఫ్రెండ్ ఏ. నా కాలేజీ సీనియర్స్ వాళ్ళు.

మున్నీ: అవునా. ఏం చేస్తాడు అతను?

గీత: ఐఏఎస్ సాయినాథ్. విన్నావా?

మున్నీ ఆశ్చర్యపోయింది.

మున్నీ: ఐఏఎస్ ఆ. గ్రేట్ అక్కా.

గీత: హా... ఈ నెలనే కరీంనగర్ కి ట్రాన్స్ఫర్ వచ్చాడు. కరీంనగర్ లోనే డ్యూటీ ఎక్కాడు కదా, అందుకే ఇదే మంచి టైం అని పెళ్ళి పెట్టుకున్నారు.

మున్నీ: అవును అది కూడా మంచిదే. సరే అక్కా, చేయనా ఇక.

గీత: హ్మ్.... అని కళ్ళు మూస్కుంది.

తను కళ్ళు మూసుకున్నాక, మున్నీ ధారం ఒక వెలికి ముడివేసుకొని, మరో చేత్తో తిప్పుతూ అలా eyebrows shaping చేయసాగింది.


గీత అలా మున్నీ ఎలాగో తన పని తాను చేస్తుంది అని వెనక్కి ఒరిగి ఆలాపణలో పడింది.


అది గీత డిగ్రీ సెకండ్ ఇయర్, సెప్టెంబర్ లో,

సింధూతో మాట్లాడుతూ హుషారుగా నవ్వుతూ తనకి బై చెప్పి ఇంట్లోకి వచ్చింది. వాళ్ళమ్మ గౌరీ మాట్లాడుతూ, “ గీత మీ సార్ శ్రీనూ ఆట, నువు క్లాసులో బుక్కు మరచిపోయావట, పోతే ఎవరైనా కొట్టేస్తే ఎట్లానే, చూస్కోవా వచ్చేటప్పుడు” అంది పెరటిలోంచి.

అది విని గీత ఒకసారి ఆగింది. తనకేం అర్థం కాలేదు. తను ఏ పుస్తకం మరచిపోలేదు, అలాంటిది శ్రీను సార్ ఎందుకు ఫోన్ చేసి అలా చెప్తాడు అని అనుకుంది. వెంటనే ఒకటి గుర్తొచ్చి కాళ్ళు కడుక్కొని పడకగదికి వెళ్ళింది. అక్కడ ఫోన్ లేదు.

గీత: అమ్మా ఫోన్ ఏడ పెట్టినావు?

గౌరీ: టీవీ కాడ పెట్టినా


టీవీ దగ్గరకి పోయి call log చూసింది. ఆఖరిగా చేసింది హరణ్ నెంబర్ ఉంది. నవ్వుకొని ఫోన్ పట్టుకొని గదిలోకి ఉరికింది. హరణ్ కి కలిపింది.

హరణ్: హై కోకిలా వచ్చావా ఇంటికీ?

గీత: ఓయ్ నువ్వేనా మా అమ్మతో శ్రీను సార్ అని మాట్లాడింది?

హరణ్: హహ... అవును. నువు వచ్చావేమో అనుకొని చేసాను, నీ స్వరం కాకుండా వేరే గొంతు వినిపిస్తే ఏం చెయ్యాలో తెలీలేదు, అందుకే శ్రీను సార్ లా నువు బుక్ మరచిపోయావు అని చెప్పిన.

గీత: నీకు మా కాలేజ్ తెలుసా, శ్రీను సార్ ఉంటాడని ఎలా తెలుసు?

హరణ్: అందులో వింతేముంది, మన తెలుగు రాష్ట్రాలలో శ్రీను అనే పేరుతో వీధికి ఒకడు ఉంటాడు. కాలేజీలో ఒక్కడైనా ఉంటాడులే అనుకొని ఆ పేరు చెప్పినా.

గీత: ఎక్కడ నేర్చావు ఈ మాటలు?

హరణ్: నేర్చుకోవడం ఏంటి, మాటలు కూడా నేర్పిస్తారా? నేను అనుకున్నది చెప్పిన

గీత: చాల్లె, కవరింగ్

హరణ్: కవరింగ్ ఏంటి, ఏ మీ విధిలో లేరా ఎవరూ శ్రీను అనే పేరుతో.

గీత: హా ఉన్నారు ఒక అంకుల్

హరణ్: చూసావా చాలా మంది ఉంటారు.

గీత: సరేలే ఎందుకు చేస్నావు అసలు?

హరణ్: ఇక్కడా మా ఫ్రెండ్స్ మేము అమ్మాయిల గురించి మాట్లాడుకుంటూ ఉంటే, పొట్టి పొడుగు, సన్నం లావు అనుకుంటూ ఉన్నాం. నువ్వు గుర్తొచ్చావు.

గీత: అబ్బో నేనెందుకు గుర్తొచ్చానో?

హరణ్: నేను చెప్పినా వాళ్ళతో, అమ్మాయి స్వరం బాగుంటే ఎంత సేపైనా అలా మాట్లాడుతూ ఉండొచ్చు, వాళ్ళు మాట్లాడుతూ ఉంటే వింటూ ఉండొచ్చు అని.

గీత: అవునా సరే మరి పెట్టేస్తా ఇక.

హరణ్: కోకిలా ఉండొచ్చుగా?

గీత: బాబు నేను ఇప్పుడే ఇంటికొచ్చాను, అమ్మ పిలుస్తది ఛాయి తాగుమని.

హరణ్: నువు ఛాయి చేస్తావా?

గీత: హా చేస్తాను

హరణ్: బాగుంటుందా?

గీత: హ్మ్...

హరణ్: నాకు రుచి చూడాలని ఉంది.

గీత: అబ్బో ఎలా చూస్తావో, వస్తావా మా ఇంటికి?

హరణ్: నాకు తెలేదుగా మీ ఇళ్లు

గీత: అయ్యో పాపం. అడ్రస్ చెప్పాలా ?

హరణ్: చెప్పు

గీత: ఆశ దోష

హరణ్: పిజ్జా బర్గర్

గీత: హహ..సరేలే బై

హరణ్: ఒకటి అడగాలి?

గీత: హ్మ్ అడుగు

హరణ్: నువు పొట్టిగా ఉంటావా, పొడుగ్గా ఉంటావా?

గీత: నీకెందుకు?

హరణ్: చెప్పు ఊరికే

గీత: పొట్టిగానే ఉంటానులే.... అంది కాస్త దిగులుగా

హరణ్: ఏంటి అలా డల్ గా చెప్తున్నావు, పొట్టిగా ఉన్నా చాలా లాభాలు ఉంటాయి తెలుసా?

గీత: అచ్చా ఏంటో అవి?

హరణ్: హహహ... చెప్పాలా, తిట్టొద్దు మరి.

గీత: ముందు చెప్పు

హరణ్: పొట్టిదానివి కదా

గీత: హేయ్ ఏంటి పొట్టి అంటున్నావు, అయితది నీకు

హరణ్: చెప్పాలా వద్దా ఇప్పుడు?

గీత: సరే చెప్పు

హరణ్: పొట్టీ నిన్ను...

గీత: అదిగో మళ్ళీ..

హరణ్: ఏయ్ మధ్యలో ఆపకు చెప్పనివ్వు

గీత: ఇంకోసారి అంటే తిట్టేస్తా నిన్ను

హరణ్: అబ్బో సరే చెప్తున్న

గీత: ఊ...

హరణ్: నీ నడుము పట్టుకుని పైకి ఎత్తి

గీత: ఓయ్ ఏంటి నడుము అంటున్నావు

హరణ్: హహ... ఏ ఏమైనా అనిపిస్తుందా

గీత: నాకేం అనిపిస్తది?

హరణ్: మరి విను పొట్టీ...

గీత: సచ్చినోడా... నువు కనపడినప్పుడు నీకు ఉంది.

హరణ్: చూద్దాంలే, నిన్ను నడుము పట్టుకొని ఎత్తి అలా నీ కళ్ళలోకి చూస్తూ నిన్ను టేబుల్ మీద కూర్చోపెట్టి నీ మీద నేను వొంగి....

అలా చెప్తుంటే సిగ్గేసి, గీత: ఆపు ఆపు...

హరణ్: అరె పూర్తిగా విను...

గీత: ఏంటి వినేది, నాటి ఫెలో



మున్నీ: గీతక్కా.... అంటూ తట్టి గీతని లేపింది.

కోలుకొని అద్దంలో చూసుకుంది.

మున్నీ: ఎంటక్కా నీలో నువ్వే నవ్వుకుంటున్నావు?

అయోమయపోతూ, గీత: అ!... అదేంలేదే


::::::::::
::::::::::


ఇక్కడికి అరకిలోమీటరు దూరంలో, ఇంటి టెర్రస్ మీద మూడు చెక్రపు రెక్కలు ఉన్న ఒక రోబోటిక్ డ్రోన్ ఎర్రని ఆకాశం నుంచి కిందకి దిగుతూ, చేతిలో రిమోట్ పట్టుకున్న శివ పక్కనే పిల్లర్ మీద ఆగింది.

డ్రోన్ కి ఉన్న రెండు కాళ్లలో ఒక కాలికి ఉన్న ఎర్ర రంగు బటన్ నొక్కితే అది “ కూ ” అని శబ్దంతో ఆఫ్ అయిపోయింది. దాన్ని తీసి పక్కన ఉన్న చిన్న గదిలో పెట్టి తలుపు మూసి తొందరపోతూ చకచకా కిందకి మెట్లు దిగాడు.

శివ కిందకి వస్తుంటే ఇంటి ముందు షెడ్డులో ఉన్న తన BMW Z4 కారు ఇంజన్ స్టార్ట్ అయ్యి దానికదే నడుపుకొని బయట దిక్కు మొహం చేస్తూ శివ కోసం సిద్ధపడింది.

కార్ ఇంజన్ శబ్దం విన్న సింధూ అకస్మాత్తుగా కార్ ఎందుకు స్టార్ట్ అయ్యిందా అని వంట గదిలోంచి బయటకు చూస్తే శివ అప్పుడే మెట్ల తలుపు నుంచి లోపలికి వచ్చి మైన్ డోర్ వైపు నడుస్తున్నాడు.

సింధూ: ఎటు పోతున్నాం? నేను ఎగ్ బజ్జి వేస్తున్న

శివ: నేను ఒక్కడినే పోతున్న.

సింధూ: ఆగు తిని పో. అర్జంట్ ఏంటి?

శివ: వచ్చాక తింటా లేవే.... అంటూ తలుపు బయట ఉన్న బోట్ లోఫర్స్ వేసుకొని మాటల్లోనే కార్ ఎక్కేసాడు. Automatically gate తెరుచుకోగానే సర్రున బయల్దేరాడు.

కుడికి మలిపి నేరుగా మైన్ రోడ్డు ఎక్కి, ఆక్సెలరేటర్ తొక్కితే వేగానికి చుట్టుపక్కలా అప్పుడే వెలిగిన స్ట్రీట్ లైట్స్ కారు అద్దం మీద గీతల్లా పడుతున్నాయి.

యూటర్న్ కి వచ్చి, అక్కడ ట్రాఫిక్ ఎక్కువ లేకపోవడం, దూరంలో కొన్ని వాహనాలు వస్తూ ఉండటం, సిగ్నల్ కూడా లేకపోవడం చూసి అదే వేగంలో ఒక్క దమ్మున స్టీరింగ్ తిప్పితే కారు మెడికల్ షాపు ముంది స్కిడ్ అవుతున్న శబ్దంతో సరిగ్గా ఒక పచ్చచీర కట్టుకున్న మహిళ ముందు ఆగింది.

తను బెదిరిపోయి రోడ్డు మీద నుంచి ఫుట్పాత్ ఎక్కేసింది.

కార్ టాప్ ఓపెన్ చేసాడు. అది ఒక ఓపెన్ టాప్ టూ సీటర్ ఐపోయింది. గీత కంగారుగా ఎవరా అని చూసింది, ముందు కారులో అవే మైమరపించే కళ్ళు. ఆ చూపుకి కాస్త ఇబ్బంది పడి చూపు కిందకి చేసింది, అతడి మొహంలో పొగరైన కొంటే నవ్వు చూసి కోపం తెచ్చుకుంది.

గీత: ఎందుకు ప్రతీసారి నన్ను ఇలా కార్ తో భయపెడతారు.

శివ: హహ... కావాలని చేయలేదు, ఏదో నీ ముందు ఆపాలని

గీత: నా ముందే ఎందుకు ఆపడం ఇంకెక్కడైనా ఆపుకోండి.

శివ: గీత.... నేను అడిగిందాని గురించి ఆలోచించావా?


“ అహ్!.... నేరుగా పాయింట్ కి వచ్చేస్తాడు అస్సలు మొహమాటం లేదా ”


ఒకసారి అటూ ఇటూ చూసింది. శివని పట్టించుకోకుండా, ఎడమకి అడుగువేస్తూ నడక మొదలెట్టింది.

నవ్వుతూ తను కారు ముందుకి నడిపించసాగాడు.

శివ: హేయ్... గీత నాకు ఆన్సర్ కావాలి?

వెనక్కి మెడ తిప్పి ముక్కు విరుస్తూ, గీత: ఏంటి మీకు ఆన్సర్ ఇచ్చేది, ఆరోజే చెప్పానా లేదా. సిగ్గులేకుంటే సరి.

శివ: నాకు సిగ్గు లేదులే కానీ ఇంకోసారి ఆలోచించు.

గీత: అవసరం లేదు. బై..

వేగంగా ముందుకి నడిచింది.

శివ: నీతో మాట్లాడాలి

గీత: నాకు ఇష్టం లేదు.

శివ: ఒక పది నిమిషాలు నాకు అపాయింట్మెంట్ ఇవ్వు. మాటలే

ఆగింది.

గీత: మీరు ఏమనుకుంటున్నారో తెలీదు, ఈ ఆలోచన మానుకోండి.

శివ: గీతా ఒక్క పదినిమిషాలు అంటున్నా కదా, కారెక్కు

గీత ముందుకి చూస్తే అక్కడ ఒక పెద్దాయన వీళ్లనే చూస్తున్నాడు.

గీత: చాలు నేనెందుకు ఎక్కాలి. పోండి.

శివ కారుని ముందికి తీసుకెళ్ళి డోర్ ఓపెన్ చేసాడు. అది ఫూట్ పాత్ మీద చిన్న గేటులా గీతకి అడ్డుపడింది. విసిగించుకుంటూ శివని చూసింది.

గీత: చెప్తే వినరా, ఏంటి ఇది ఏదో కాలేజీలో వెంటపడినట్టు.

శివ: ఎక్కు గీత, నేనేమైనా స్ట్రేంజర్ నా ఏంటి?

వెనక్కి తిరిగి నడిచింది. శివ డోర్ మూసి తిరిగి కారుని వేగంగా వెనక్కి నడిపించి మరోసారి డోర్ ఓపెన్ చేసి గేటులా అడ్డు పెట్టాడు.

గీత సతమతపోతూ అక్కడ చుట్టూ చూసింది, అందరూ వీళ్లనే చూస్తున్నట్టు అనిపిస్తుంది తనకి.

గీత: శివ గారు అందరూ మనల్నే చూస్తున్నారు, ఆపండి.

శివ: వాళ్ళతో నాకు అవసరం. మీరు ఎక్కండి గీత గారు.

గీత: వెళ్ళిపొండి, ఏంటి ఈ న్యూసెన్స్

శివ: హహ... నువు మాట్లాడుతా అంటే ఒక్క క్షణంలో ఈ న్యూసెన్స్ ఆగిపోద్ది.

బస్టాప్ నుంచి ఒక కళ్లద్దాలు పెట్టుకున్న వ్యక్తి గీతని చూసి ఏదో ఇబ్బంది అనుకుంటూ వస్తున్నాడు.

గీత: శివ మీరు పోండి

శివ: ఉహు అస్సలు పోను నువు నాతో వస్తేనే పోదాం.

అతను ఇంకా దగ్గరకి వస్తూ ఉన్నాడు. ఏం చెయ్యాలా అని కంగారు పడుతూ కారు ఎక్కేసింది.

టాప్ మూసుకుంది. తొక్కితే ఢెబ్బై అందుకుంది వేగం.

గీత: వినరు మీరు చెప్తే, ఎందుకు అంత మొండిపట్టు.

శివ: లేకుంటే ఇప్పుడు నాతో వచ్చేదానివా?

కార్ సిగ్నల్ దగ్గర ఆపాడు.

గీత: ఏం మాట్లాడాలి నాతో, ఆరోజులాగే ఏదో కృష్ణ రామా అంటారు అంతేగా. నేను చెప్పేసా, అయినా ఇలా నా మీద ఆశ ఎందుకు మీకు?

శివ: కాసేపు సైలెంట్ గా వుండు గీత, నేను చెప్తాను.

సిగ్నల్ ముగిసాక, కారులో స్క్రీన్ మీద డెస్టినేషన్ శివ పని చేసే నేషనల్ లేబరేటరీకి పెట్టాడు. గీత మౌనంగా కూర్చుంది. శివ సిటీలో కూడా కారు ఎక్కడా యాభై దిగకుండా నడుపుతూ తీస్కెళ్తున్నాడు. ఆమె కొంచెం గుబులుగా కూర్చుంది.

పావుగంట తరువాత, స్క్రీన్ మ్యాప్ లో డెస్టినేషన్ దగ్గరకి వచ్చినట్టు చూసింది గీత. శివ ఒక యూటర్న్ తీసుకొని, పెద్ద గేటులోకి కారు పోనిచ్చాడు. అక్కడంతా చిన్న పార్క్ లా ఉంది. ఎవ్వరూ లేరు. ఆ ఇన్స్టిట్యూషన్ భవనం ఐదు అంతస్తులు ఉంది. దాన్ని దాటుకొని వెనక్కి పోనిచ్చి, కారు ఆపాడు.

కారు టాప్ ఓపెన్ అయ్యింది. రెండు తలుపులూ తెరుచుకున్నాయి. గీత దిగి పక్కన నిల్చుంది. అక్కడంతా నిర్మానుష్యంగా, నిశ్శబ్ధంగా, రెండు చిన్న ఔట్డోర్ లాంపులు వెలుగుతూ, ఆకాశంలో చెంద్రుడివెలుగు ఉంది.

చుట్టూ చూస్తూ ఉండగా, గీత చేతి మీద అతడి చేతిని వెచ్చగా అనుభూతి చెందింది. కుడి చేతిని పట్టుకొని లాగి దగ్గరకి లాక్కున్నాడు. గజ్జున భయపడింది.

ఎడమ చేతిని ఆమె నడుము చుట్టేసి ఒళ్ళోకి లాక్కున్నాడు. ఆమెకి వణుకు పుట్టుకొచ్చింది.

గీతకి అసలు ఏం జరుగుతుందో అర్థం కాక, అనుమానం ఉన్నా ఒకవైపు తను శివతో ఒక్కత్తే ఉన్నా అని భయం పుట్టుకొచ్చింది.

అతడి భాహులో ఇరుక్కొని తమాయిస్తూ ఉండగా ఇంకాస్త నడుము మడత పిసికి పట్టాడు. గీతకి కలుక్కుమంది.

సిగ్గుతో పైకి చూడలేక, సతమతమవుతూ కంగారు పడసాగింది.

శివ మెడ వంచి మత్తుగా, “ గీత...” అన్నాడు.

అతడి స్వరానికి తను ఈ గందరగోళం నుంచి కోలుకుంది. వెంటనే రెండు చేతులా అతడిని నెట్టేసే ప్రయత్నం చేసింది.

గీత: వదలండి

శివ: ఒకసారి నన్ను చూడు గీత

తలెత్తకుండా మొహమాట పడుతూనే, గీత: ఉహు చూడను, వధులండి ఎందుకు తీసుకొచ్చారు ఇక్కడకి.

శివ: నీతో మాట్లాడాలని

గీత: ఏంటి?

శివ: నన్ను చూడు చెప్తాను

గీత: ఉహు నేను చూడను

ఆమె చెవి పక్కన ముక్కు రాస్తూ, శివ: ఏ చూస్తే నాకు ఆరోజులాగే పడిపోతావు అని భయమా... అంటూ నవ్వాడు.

గీత: అదేంలేదు. వదలండీ, ఇది తప్పు. ఎవరైనా చూస్తే

శివ: చూస్తే ఏంటి గీత, ఈ లోకం రీపులు జరిగితేనే పదిరోజుల్లో మరచిపోతుంది. అయినా ఎవ్వరూ చూడకూడదు అనే కదా ఇక్కడికి వచ్చింది.

గింజుకుంటూ అతడి రెండు మోచేతుల వద్ద చేతులు మలుస్తూ నెట్టేసింది. శివ నవ్వుతూ వదిలేసాడు.

గుబులుగా కారుకి అటు పక్కకి పోయింది.

శివ: చి గీత ఏంటి ఏదో నేను నిన్ను రీపు చేస్తున్నట్టు అలా భయపడతావు.

గీత: మీరు ఇలా నా మీద చేతులు వేస్తే నేను అధికారులకి ఫోన్ చేస్తాను.

కారు సీట్ మధ్యలో చెయ్యేసి పట్టుకొని ఒక్కసారిగా ఆమె వైపు దూకి గీతకి రెండు వైపులా చేతులు కారు తలుపు మీద బిగించాడు.

గీత ఆశ్చర్యంలో బేధిరిపోయింది.

మొహం ముందు మొహం పెట్టి ఆమె పెదవులు చూస్తూ, శివ: చెయ్యి ఫోన్

శివ ఛాతీమీద రెండు పిడికిళ్లు పెట్టి అతడు ఆమె మీదకి రాకుండా అడ్డు పెట్టుకుంది.

గొంతులో ఉమ్ము మింగుతూ, గీత: మీరు ఒక ఫేమస్ శాస్త్రవేత్త, ఇప్పుడు ఇలా అధికారులకి చెప్తే మీ పరువు పోతుంది. ఇదంతా ఆపేయ్. నన్ను మా వీధిలో డ్రాప్ చేసేయండి.

బిగ్గరగా నవ్వుతూ ముందుకి మెడ వంచి ఆమె చెవిలో, శివ: మన దేశంలో బాబాలు, సెలబ్రిటీలు మాత్రమే ఫేమస్ గీత, శాస్త్రవేత్తలు కాదు. అంతకు వస్తే నా పేరు మాత్రమే తెలుసు అందరికీ, నేను ఎలా ఉంటానో కూడా తెలీదు చాలా మందికి. అయినా నేను అవన్నీ పట్టించుకోను నువు చెప్పు

గీత: చెప్పేది ఏముంది ఇది కుదరదు. ఇంటికి తిరిగెల్లి పోదాం... అంటూ దిగులుగా మొహం దాచుకుంది.

శివ: గీత, నువు ఊ అంటే చాలు సిద్దిపేట దగ్గర్లో నాకో ఇల్లుంది. ఎవ్వరికీ తెలీదు, సింధూకి కూడా. ఒక్కరాత్రి గడిపి వచ్చేస్తాం అంతే.


అలా చెపుతూ రెండు చేతులు దగ్గర చేసి ఆమె నడుము బిగించాడు. గీత కారు తలుపు మీద ఓరుగుతూ తటపటాయిస్తూ అటూ ఇటూ కదులుతూ ఇబ్బంది పడింది.

గీత: మాట్లాడుతా అని చెప్పి ఇలా ఏంటి శివ గారు వదలండీ.

మెల్లిగా ఆమె వెనక చీర కొంగుని బెత్తాడు వేళ్ళతో కిందకి జరిపి, వెన్న మృదువైన నడుము మడత మీద నాలుగు వేళ్ళు పట్టుచేసాడు. గీతలోకి వేడి సెగలు పాకాయి.

గీత: మ్....

శివ: నన్ను చూడు గీత


“ లేదు చూడొద్దు ”


గీత మౌనంగా వణుకుతూ అతడి బాహులో కోడిపిల్లలా నతికింది.

కుడి చేత ఆమె గదవ పట్టుకొని పైకి లేపి చూసాడు. గీత తడబాటుగా అతడి అందమైన కన్నుల్లోకి చూసింది.

ఇద్దరి చూపులు కలవగానే, పొగరుగా ఆమెని గట్టిగా హత్తుకున్నాడు. ఆమె అందాలు అతడి ఒళ్ళో బిగుసుకుపోయాయి.

వణుకుతున్న ఆమె పెదవిని బొటన వేలితో నిమురి ఆపాడు.

అలా చేస్తుంటే అతడి చూపు ఆమెలో ఏదో మాయ మంత్రం పాకిస్తుంది. మత్తుగా చూస్తూ బొమ్మలా బిగుసుకుంది.

ఆమె నుదుట ముంగూరులు చెవుల వెనక్కి తోసాడు.

శివ: చెప్పు గీత ఏం ఆలోచ్చించావు?

గీత: ఇది తప్పు శివ గారు.

శివ: తప్పొప్పుల గురించి ఆరోజే చెప్పాను.

గీత: నా నిర్ణయం కూడా ఆరోజే చెప్పాను.

శివ: మరి ఇప్పుడు నాతో ఎందుకొచ్చవు?

గీత: మీరు నన్ను తప్పించుకోనిచ్చారా?

శివ: నాతో రావడం అంత ఇష్టం లేకుంటే అక్కడ న్యూసెన్స్ చేస్తున్నా అని ఎందుకు రెచ్చిపోలేదు.

గీత: మీరు మాటలన్నారు.

శివ: సరే మాట్లాడుకుందాం

గీత: వదలండీ

శివ: సరే వదిలేస్తాను.

వదిలేసాడు. గీత పక్కకు జరిగింది.

ఇద్దరూ దూరంలో వెళుతున్న వాహనాల చప్పుడు చిన్నగా వినిపిస్తుంటే వింటూ మౌనంగా అక్కడ చెట్ల చల్లగాలికి పీరుస్తూ నిల్చున్నారు.


కాసేపటికి ఇద్దరి మధ్య నిశ్శబ్దాన్ని తెంచేస్తూ, శివ: ఆరోజు చెప్పాను నీకు కృష్ణుడి గురించి.


గీత: ఊ...

శివ: పాండవుల గురించి తెలుసుగా

గీత: హ్మ్

శివ: ద్రౌపదీ?

గీత: తెలుసు


“ ఇప్పుడేం చెప్తాడో ”


శివ: ద్రౌపదిని ఐదుగురు పాండవులు భార్యగా అంగీకరించి, వాళ్ళు వేరువేరుగా మరొకరిని పెళ్ళి చేసుకున్నారు.

గీత: హ్మ్

శివ: గీత మరి ముందే పెళ్ళి చేసుకున్న ద్రౌపదికి అన్యాయం జరగలేదు అంటావా?

గీత: ఎలా?

శివ: తను వాళ్ళకి భార్యగా ఉండగానే వాళ్ళు మరో వ్యక్తిని భార్యగా పొందారు. ఈ రకంగా చూస్కుంటే ఒకరు ఇద్దరికీ తమ ప్రేమని ఇచ్చిపుచ్చుకున్నారు.

గీత: హ్మ్

శివ: నీకు ఆధివాసులో టోడా తెగ తెలుసా?

గీత: ఉహూ తెలీదు.

శివ: ఈ టోడా మరియు ఖాసా ట్రైబ్స్ ఎలా అంటే, ఒకడు ఒక అమ్మాయిని పెళ్లి చేసుకుంటే ఆ అమ్మాయి వాడి తోడబుట్టిన తమ్ములకి చూడా భార్యగా పరిగడించబడుతుంది.

గీత: సేమ్ ద్రౌపదికి జరిగినట్టు.

శివ: హ్మ్... ఇక ఈ టోడా తెగలో ఎలా అంటే, ఆ అన్నతమ్ములతో ఆ భార్య కాపురం చేసి గర్భం దాల్చుతుంది.

అది విని గీత షాక్ అయ్యింది.

గీత: ఒకవేళ పాండవులులా ఐదుగురు ఉంటే?

శివ: హహ... ఐదు గాదు, ఎనమిది ఉన్నా, ఆ ఎనమిధిలో చిన్నోడు ఇంకా పసి పిల్లాడు అయినా సరే వాడు కూడా ఈ అమ్మాయికి భర్తనే.

గీత: ఏం ఆచారలో ఏమో, ఈ కాలంలో కూడా. పిచ్చి కాకపోతే

శివ: తప్పు గీత వాళ్ళ ఆచారాలని మనం అలా చిన్న చూపు చూడకూడదు. ఎందుకు అంటే, ఈ తెగ వాళ్ళు పురాతన కాలం నుంచే ఈ దేశ భూమ్మీద ఉంటున్నారు. చరిత్రలో వాళ్ళు అలా ఎప్పటి నుంచి ఉంటున్నారో కూడా తెలీదు. వీళ్ళ ఆచారాలు మహాభారతంలో కనిపిస్తున్నాయి అంటే అర్థం చేసుకో.

గీత: హ్మ్

శివ: నీకు భిల్ తెగ వాళ్ళు తెలుసా?

గీత: లేదు, ఐనా నాకెందుకు ఇవన్నీ తెలుస్తాయి

శివ: అవునులే, ఈ తెగ వాళ్ళలో ఎలా అంటే, సౌవురేట్ అంటే ఒకవేళ భార్య చనిపోతే ఆ భార్య చెల్లిని ఇచ్చి ఇతడికి పెళ్ళి చేస్తారు. లేవిరేట్ అనగా భర్త మరణిస్తే ఆ భర్త తమ్ముణ్ణి ఆ భార్య పెళ్ళి చేసుకుంటుంది.

గీత: అలా చేసుకోవాలా అసలు. ఆ భార్యకి స్వేచ్చగా ఉండాలని ఉండదా?

శివ: హ్మ్ అవును, కాని వాళ్ళకి చెప్పేవారు ఎవరు, పైగా ఆచారాలు సంప్రదాయాలు మానకుండా వాళ్ళు ఉండరు, కారణం వాళ్ళు సొంతతెగలో ఉన్న వాళ్ళతోనే పెళ్ళి చేసుకుంటారు. భయట వాళ్ళని కాదు.

గీత: హ్మ్... కాని శివ గారు ఇవన్నీ నాకెందుకు చెప్తున్నారు

శివ: రైటర్ గాడు ఇవాళ అప్డేట్ ఇవ్వడం కోసం ఈ తలకుమాసిన సోదంతా రాస్తున్నాడు.

గీత: వాడు మీలాగే సైకో గాడు. మనం ఇంటికి వెళ్దాం.

ఠక్కున వచ్చి గీత ముందు నిల్చొని ఆమె నడుము బాగించి ఆరోజు లిఫ్టులో ఎత్తినట్టే పైకి ఎత్తి కళ్ళలో కళ్ళు పెట్టాడు.

క్షణంలో ఇదంతా అయ్యేసరికి గీత దిగ్భ్రాంతిలో పడింది. తన అరికాళ్ళు గాల్లో ఉన్నాయి.

కళ్ళలో కళ్ళు పెట్టి కసిగా చూశాడు. అతడి కళ్ళని చూసి గీత ఒక మాయలో పడసాగింది.

శివ: పొట్టి

అది వినగానే గీతకి హరణ్ గుర్తొచ్చాడు.


గతంలో ఆరోజు రాత్రి,

గీత: అప్పుడు నువు చెప్తుంటే ఆపాను, చెప్పు

హరణ్: అబ్బో... సరే

గీత: హ్మ్

హరణ్: నిన్నూ నడుము పట్టుకొని పైకి ఎత్తుతా, పొట్టిదానివి కదా నీకు కింద కాళ్ళు అందవు

గీత: హ్మ్...

హరణ్: అప్పుడు నీ మొహం ముందు మొహం పెట్టి నీ పెదవులు చూస్తాను


శివ కసిగా వణుకుతున్న గీత పెదవులను దీర్ఘంగా చూసాడు, అది గీత గమనించింది.

తనకి హరణ్ మాటలు ఊహలోకి వచ్చాయి.

హరణ్: నువు కాళ్ళు పట్టుకోసం ఊపుతూ ఉంటావు.

గీత తన చీర అంచున కాళ్ళతో నేలని వేతకసాగింది.

హరణ్: అప్పుడు మొహం మీద జుట్టు పడుద్ది దాన్ని వెనక్కి దువ్వుతాను.

ఆమె ఎరుపెక్కిన చెంపలని ముంగురులు కప్పేస్తుంటే, శివ వాటిని ముక్కుతో చెంపలు మీటుతూ మెడలోకి దువ్వాడు.

హరణ్: అప్పుడు నువు కింద పడతావు అని భయపడతావు.

గీత: శివ వదలండి

శివ అలాగే కసిగా ఆమెని ఎత్తుకొని ఎడమకి తీసుకెళ్ళి, కారు డిక్కీ మీదకి ఒరిగించసాగాడు.

హరణ్: నిన్ను అలాగే ఎత్తుకొని పక్కన ఒక టేబుల్ మీద కూర్చోపెడతాను.

గీత: హా...

హరణ్: నీ మీద వొంగి ముద్దుగా ఉండే నీ నుదురు మీద ముద్దిస్తాను.

గీత ఊహలో ఉండగా శివ ఆమె నుదుట వెచ్చని ముద్దు పెట్టాడు.

గీత: హర్....

శివ నుదుట ముద్దిచ్చి ఆమె చెవి ముందు ముద్దు పెట్టాడు.

గీత తనువు కరిగిపోసాగింది.

హరణ్: నీ కోకిల తీపి స్వరం అందించే కంఠం మీద ముద్దిస్తాను.

టక్కున శివ వొంగి ఆమె కంఠం ముద్దు చేసాడు.

గీత తనువులో తిమ్మిరి పెరుగుతూ, వేళ్ళను శివ తలలో పట్టుచేసింది.

అతడు రెండు చేతులూ డిక్కీ మీద నొక్కి పట్టి, ఇంకాస్త వొంగుతూ ఆమె మెడ కింద ముద్దు పెట్టాడు.

హరణ్: ఇంకా చెప్తే బాగోదు కోకిలా

శివ జుట్టు పట్టుకొని పైకి లాగింది.

శివ: ఏమైంది ఆపేసావు, నువు ఇదంతా ఎంజాయ్ చేస్తున్నావు గీత. చెప్పు నువు ఓకే అంటే ఈ రాత్రంతా మనం ఒకరి వేడిని ఒకరం పంచుకుందాం.

గీత: హ..... హర్.... అంటూ హరణ్ ని తలుచుకుంటూ ఉంది.

శివ: హ అంటే ఒప్పుకున్నట్టేనా.... అనడుగుతూ మరో ముద్దుకి రాబోతుంటే నెట్టేసింది.

దూరం జరిగాడు.

శివ: ఇట్స్ ఓకే గీత. నీ మాట చెప్పకున్నా నీ కళ్ళు చెప్తున్నాయి, నేను నీకు ఇది కావాలి.

గీత: ప్లీస్ శివ నన్ను ఎక్కడనుంచి తీసుకొచ్చారు అక్కడే ధింపెయ్యండి.... అంటూ తడబాటుగా చెప్పింది.

శివ: హేయ్ కూల్ గీత, నువు ఇప్పుడు వద్ధాన్నావు కదా ఇట్స్ ఒకే, ఇక వెళ్దం ఇంటికి. నేను నా ప్రయత్నం చేసుకున్న. నువు కొంచెం కోపరేట్ చేసావులే

గీత: నేను చేయలేదు.

శివ: హహ... సర్లే వెళ్దాం పదా.

ఇద్దరూ ఎలా వెళ్ళారో అలాగే తిరిగి పోయి, ఎక్కడ ఎక్కించుకున్నాడో గీతని అక్కడే ఆపాడు.

గీత కారు దిగగానే శివ ఫోన్ మోగింది.

శివ: హా సింధూ వస్తున్నా ఐదు నిమిషాలలో ఉంటాను.

ఫోన్ కట్ చేశాడు.

గీత: ఎందుకు మీకు ఈ ఆశ, సింధూ అక్క గురించి ఆలోచించరా?

శివ: పార్వతి ఉన్నంత మాత్రాన మొండికేస్తుంది అని గంగని వదిలేశాడా శివుడు.

గీత అచ్చెరపోతూ ఆ మాటకి నవ్వింది.

శివ : నిన్ను వదిలేది లేదు. ఇంకోరోజు దొరుకుతావు.

గీత: నేను గంగని కాను గీతని

శివ: సీత లక్షమన రేఖ దాటినట్టు, నువు కూడా గీత దాటేరోజుకోసం నేను ఎదురుచూస్తాను.

గీత: చూస్కోండి బై.... అని కాసురుకుంటూ చెప్పి శివని చూడకుండా టకటకా రోడ్డు దాటేసింది.


“ చ అసలు ఎందుకు ఈ గోళ నాకే. గౌతమ్ గారు పిచ్చిలేస్తుంది నాకు.
ఒకడేమో కిస్ మిస్ అంటూ మురిపిస్తాడు, ఈ సైంటిస్టు గాడు వచ్చి, i want to fuck you అంటాడు.
చి ఈ మగాళ్ళున్నారే, ఆకాశానికి అధిపథిని చేసినా అంత్యరిక్షం కోసం యుద్ధానికి పోతారు. ”
.
.
.
.
.
.

To be continued…………..


ఇది నాకు over గా, odd గా అనిపించింది అందుకే update లో పెట్టలేదు. Just మీకు చూపిద్దాం అని ఇప్పుడు post చేస్తున్న.

Blooper:-


భరత్ ఇంట్లో,



టోర్నమెంట్ కోసం ఫీస్ కడతాడు అనే ఆనందంలో చెంగులేస్తూ ఇంట్లోకి అడుగుపెట్టి సుశీల ఇంటి వెనక ఉందని బుర్రున వెనక్కి పరిగెత్తి విషయం చెప్పాలనుకున్నాడు. వెనక సుశీల ట్యాంకులో నీళ్లు నింపడానికి బోరింగ్ కి పైపు బిగిస్తూ ఉంది. అది చూసి తను ముందుకు వెళ్లి అందుకొని తను పెడతాను అంటూ తీసుకున్నాడు.

అది బిగించాక సుశీల మోటార్ స్విచ్ వేసింది.

భరత్: అమ్మా నీకోటి చెప్పాలే?

సుశీల: చెప్పు ఏంటో?

భరత్: అదీ గీత టీచర్ ఇరవై వేలు ఇచ్చింది.... అని చెపుతూ గీత ఇచ్చిన డబ్బు జేబులోంచి తీసి చూపించాడు.

అది చూసి సుశీల ఆశ్చర్యపోయింది. దగ్గరకి వచ్చి కంగారుగా భుజాలు పట్టుకుంది.

సుశీల: ఇస్తే ఇలా తీసుకొని వస్తావా, మనకేం వద్దు ఇచ్చిరాపో

భరత్: అమ్మా అలా కాదే, నేను వద్దన్నా మిస్ ఇచ్చింది.

సుశీల: వద్దు అన్నానా, ఇచ్చిరాపో మనకేం అవసరం లేదు వాళ్ళ డబ్బులు.

భరత్: అమ్మ ప్లీస్ ఏ, నేను టోర్నమెంట్ ఆడుతానే, అప్పుడు గెలిస్తే ప్రైజ్ మనీ వస్తాయి.

సుశీల: నువు ఆడకపోయినా ఏం కాదు, మంచిగా చదువుకుంటే చాలు పో ఇచ్చిరాపో..... అంటూ కోపంగా చూసింది.

భరత్: లేదమ్మా, నేను ఆడుతా. టీచర్ పైసలు ఇచ్చింది కదా ఇంకేంది... అని బెట్టు చేశాడు.

సుశీల: వద్దని చెప్పినా కదా, అసలు ఎందుకు ఇచ్చింది నీకు. నువు అసలు నాకు చెప్పకుండా ఎందుకు ఇవాళ టీచర్ దగ్గరకి పోయినవు. ఆవిడ డబ్బులు మనకొద్దు పో.

భరత్: ఏం కాదు అమ్మ. మీరు ఇవ్వరు నాకు. టీచర్ ఇస్తుంది.

సుశీల: మేము ఇవ్వకపోతే టీచర్ దగ్గర తీసుకుంటావా, నిన్ను మంచి కాలేజ్ లో చదివిచడమే కష్టం మనకు. ఇప్పుడు కాలేజీ కూడా ఫీస్ కావాలి. అందుకే నీకు ఇవ్వను అన్నాడు నాన్న. ఈసారి కాకపోతే వచ్చే సంవత్సరం ఇస్తాం. నువు ముందు గీతకి డబ్బులు వాపస్ ఇచ్చి వద్దని చెప్పి ఇంటికిరా.

భరత్: ప్లీస్ అమ్మా ఈసారి ఆడుతానే. ఎగ్జామ్స్ కూడా ఐపోయినాయి. ఇంట్లో ఉండి ఏం చెయ్యాలి చెప్పు, అదే అక్కడికి పోతే ప్రాక్టీస్ చెయ్యొచ్చు. ప్రైజ్ మనీ యాభై వేలు అమ్మ. నేను మంచిగా ఆడుతా, కావాలంటే మా కాలేజ్ వాళ్ళని అడుగు.

కొడుకుని దగ్గరకి తీసుకొని కౌగిలించుకుంది.

సుశీల: అది కాదు నాన్న, టీచర్ జాలి పడి ఇస్తుంది నీకు, నువు ఇలా తీసుకోవడం కరెక్ట్ కాదు. చిన్నోడివి కాదు ఇలా వేరేవాళ్ళ దగ్గర డబ్బులు తీసుకోవడం అలవాటు ఐతే అప్పులు చేయడం అలవాటు అవుతుంది. నువు ఏదో దేశం పోతా అన్నావు ఏంటి అది?

భరత్: కెనడా

సుశీల: అదే ఎక్కువ, మళ్ళీ ఇప్పుడు ఇరవై వేలు ఎందుకు చెప్పు. ఆగు టీచర్ తో నేను మాట్లాడుతా నా ఫోన్ తేపో.

భరత్: అబ్బా అమ్మా, ఎందుకే, అలా అంటే టీచర్ బాధ పడతది. నేను వద్దన్నా ఒప్పించి ఇచ్చిందే.

ఇంట్లోకి వెళుతూ, సుశీల: నువు ఇక్కడే ఉండు, నేను మాట్లాడుతాను.

భరత్ అక్కడే ఉండిపోయాడు.

సుశీల లోపలికి వచ్చి, ఫోన్ తీసి గీతకి కలిపింది.


గీత: హెల్లో ఆంటీ భరత్ కి డబ్బులు ఇచ్చాను చెప్పానా మీకు, నేనే ఫోన్ చేద్దాం అనుకున్నాను.

సుశీల: గీత నేను నీకు ఏం చెప్పాను మొన్న?

గీత: ఆంటీ ఆరోజు పెయింటింగ్ అంత బాగా వేసినందుకు ఏదో దోస్త్ లా వాడికి ముద్దు పెట్టిన అంతే, అన్నీ తప్పుగా చూడకండి.

సుశీల: అది కాదు గీత, మా వైపు నుంచి నువు ఆలోచించావా?

గీత: ఆంటీ నేను మీకు ఆరోజే చెప్పాను, కెనడా కూడా వద్దన్నారు మీరు. నేను ఏం చెప్పాను. భరత్ నాకు ఒక ఫ్రెండ్ లా ఒకేనా, వాడికి ఈ టోర్నమెంట్ అంటే ఇష్టం. ఇంట్లో అమ్మా వాళ్ళు ఇవ్వలేదు అని ఏడ్చాడు తెలుసా. అయినా నేను ఇస్తే తెప్పేంటి ఆంటీ. స్టూడెంట్ కి హెల్ప్ చేస్తున్నా అనుకుంటా అంతే.

సుశీల:.....

గీత: ఆంటీ భరత్ ని మంచిగా ఆడుకొనివ్వండి. ఇప్పుడు పోతే కాలేజీ స్టార్ట్ అయ్యాక ఎక్కువ చదువు మీద పడి ఇలాంటి ఆటలు ఆడే అవకాశమే ఉండదు వాడికి.

సుశీల: హ్మ్...

గీత: చదువుతున్నాడు, ఇవాళ నాతో వచ్చాక, ఎగ్జామ్స్ బాగా రాశాను అని చెప్పాడు. నాకెంత మంచిగా అనిపించిందో తెలుసా. వాడు సంతోషంలో ఉన్నాడు, ఇప్పుడు ఇది వద్దని మనసు కరాబ్ చెయ్యకండి. మీ కొడుకు మీ ఇష్టం ఆంటీ, మంచి మార్కులు రావడం, ఆ ఆటలో గెలవడం, వాడేంత హ్యాపి అవుతాడో ఆలోచించండి.

గీత ఫోన్ పెట్టేసింది.

=======
======

Update #28



Continuation.......


భరత్ ఇంటికి వెళ్లి, తరువాత ఆరు దాటాక, తనకి Instagram లో చెందనా నుంచి మెసేజ్ వచ్చింది, కలుద్దాం అని. చెందనా వాళ్ళింటికి రమ్మంది. షార్ట్ లో ఉన్నోడు ప్యాంటు, బ్లూ రంగు హాఫ్ షర్ట్ వేసుకొని పోయాడు.


చెందనా ఇంటి దగ్గరకి పోయాక చూసాడు. వాళ్ళ ఇల్లు రెండు అంత్రాలా భవనం, ఎత్తైనా కాంపౌండ్ గోడ, చాలా బాగుంది.

ఇంటి ముందు నిల్చొని అటూ ఇటూ చూస్తున్నాడు, చెందనా వస్తుంది అని. అప్పుడు ఆమె పైన బాల్కనీ నుంచి “ భరత్ ఇక్కడా ” అని పిలిచింది.

పైకి చూసాడు. బూడిద రంగు రౌండ్ నెక్ t-shirt వేసుకొని, కింద గీతల పైజామా వేసుకుంది.

చేతులు ఊపింది. భరత్ కూడా బదులిచ్చాడు.

చెందనా: ఆగు వస్తున్న

అతడు చూస్తుండగానే చెందనా మెట్లు దిగుతూ కిందకి వస్తుంటే, ఆమె t-shirt లోపల యవ్వన సంపదలు ఒక్కో మెట్టు దిగుతుంటే ఉయ్యాల ఆడుతూ భరత్ కి కనువిందు చేస్తున్నాయి. తను కిందకి వచ్చాక కనిపించలేదు. ఎదురు చూసాడు.

కొన్ని క్షణాలలో గేటు తెరిచింది. లోపలికి వెళ్ళాడు, మూసేసింది.

నవ్వుతూ, చెందనా: పైకి పోదాం పదా

భరత్: మీరు పైన అంటారా?

భరత్ చేతిలో తన చేతిని కలిపి పట్టుకొని మెట్లవైపు తీసుకెళ్ళింది.

చెందనా: పేరెంట్స్ కింద ఉంటారు, నేను అక్క పైన ఉంటాం, రా.

భరత్: ఓహో.... మీకు సెపరేట్ రూమ్స్ ఉన్నాయా?

చెందనా: హా అవును. పదా చూపిస్తా కదా ఇప్పుడు.

ఇద్దరూ కలిసి మెట్లు ఎక్కారు.

చెందనా: ఇవాళా అమ్మ వాళ్ళు లేరురా, ఏదో పని అని బయటకి పోయారు. అక్క నేను ఉన్నాం. హరీష్ కి ఫోన్ చేసింది అక్క, తను అనీల్ సార్ తో ఇంట్లోకి ఏదో కొనడానికి పోయాడంట.

భరత్: అవును నాకూడ చెప్పాడు. కొత్త టీవీ కొంటున్నారట, నన్ను రమ్మనాడు గాని ఎందుకులే అని పోలేదు.

చెందనా: ఓహో...

పైకి వచ్చాక, లోపలికి పోయారు.

పెద్ద మార్బుల్ హాల్, టీవీ, ఒక చిన్న కౌఛ్, రెండు టేబుల్స్, లైట్స్, టీవీకి స్పరేట్ సౌండ్ బార్స్, విశాలంగా, రెండు పెద్ద కిటికీలతో చాలా వెలుగు వచ్చేలా, సౌకర్యంగా ఉంది.

భరత్: చెందు మీ ఇల్లు సూపర్ ఉందే.

చెందు: హ్మ్... మా చిన్నప్పుడే కట్టించాడు నాన్న.

భరత్: ఓహ్...

ముందుకి చూస్తే కుడికీ, ఎడమకీ రెండు గదులు ఉన్నాయి. ఎడమ గదినుంచి చూస్తుండగా వందనా అచ్చం చెందనా వేసుకున్న డ్రెస్ లాగే, ఆకుపచ్చరంగు డ్రెస్ వేసుకొని వచ్చింది.

వందనా: హై భరత్

భరత్: హై....

వందనా హై చెప్పి కిందకి వెళ్ళింది. తను అలా ఏం పట్టించుకోకుండా వెళ్ళింది అని చూసాడు.

చెందనా: రా నా రూంలోకి వెళ్దాము.

సరే అన్నట్టు తలూపాడు. చెయ్యి పట్టుకొని తన రూంకి తీసుకెళ్ళింది.

భరత్ ని బెడ్ మీద కూర్చో పెట్టి తను ఒక స్టూల్ వేసుకొని ఎదురుగా కూర్చుంది.

చెందనా: ఎగ్జామ్స్ బాగా రసావా?

భరత్: హా నువు?

చెందనా: హా రాసానులే. మీ సెంటర్ లో కాపీ జరిగిందంట కదా అక్క చెప్పింది?

భరత్: అవును.

చెందనా: నువు చేసావా?

భరత్: లేదే, రెండు రూమ్స్ లో జరిగినదంట, మాకు కాదు

చెందనా: ఓహో..

ముందుకి చేతులు పెట్టుకొని నలుపుకుంటూ ఉన్నాడు. అది ఆమె గమనించింది.

చెందనా: హే ఏమైందిరా, టెన్షన్ పడుతున్నావు?

భరత్: అదేం లేదు.

చెందనా: నా దగ్గర కూడా కంఫర్ట్ గా మాట్లాడవా నువు. ఎప్పుడు చూడు ఏదో ఆలోచిస్తూ ఉంటావు.

భరత్: ఏం లేదు. ఐం ఫైన్.

చెందనా: అప్పట్లో ఎగ్జామ్స్ అయిపోయాక షట్టిల్ టోర్నమెంట్ అన్నావు ఏమైంది?

భరత్: హా అది రేపు ఫీస్ కడుతున్న.

చెందనా: నేను కూడా వస్తా నీతో చూడడానికి

భరత్: అక్కడ చూసేదేముంది, ప్రాక్టీస్ ఏ, మాచెస్ ఉన్నప్పుడు వద్ధువులే.

చెందనా: అక్కడ గర్ల్స్ కి కూడా ఉంది. నాకు ఆడరాదు కానీ వచ్చి చూస్తాను.

భరత్: నువు అచ్చి చూసేంత ఏం ఉండదు అక్కడ.

చెందనా లేచి ముందుకి వచ్చి, ఇష్టంగా చూస్తూ అతడి భుజాల మీద చేతులేసి బెడ్డు మీద కూర్చుంటూ భరత్ ఒళ్ళోకి చేరింది. ఆశ్చర్యంగా చూస్తూ ఉండిపోయాడు.

అతడి భుజాలు చుట్టేసి, ఒళ్ళోకి ఒరిగింది. ఇద్దరికీ ఒక్కసారిగా వెచ్చగా శరీరాలు వణికాయి.

చెందనా జుట్టులో స్ప్రే వాసన మత్తుగా అతడిని కమ్మేసింది. ఏం చెయ్యాలో తెలీక స్వల్పంగా నడుము పట్టుకున్నాడు.

ఇద్దరూ ఒకరిని ఒకరు వెచ్చగా అనుభూతి చెందుతూ ఆశ్చర్యంలో, కొత్త అనుభూతలో తేలారు.

భరత్ కి ఒక ఆడమనిషిని ఇలా పట్టుకోవడం కొత్త కాదు కానీ చెందనాకి ఇదే మొదటిసారి, సిగ్గుతో మొహం అతడి మెడలో దాచుకుంది.

చెందనా: భరత్.... అని చిన్నగా హాయిగా తియ్యగా పిలిచింది.

భరత్: లే చెందు

తలెత్తి కురులు అతడి మొహం మీద వాలేలా చేసింది. కనురెప్పలు ఎత్తి ఆమె కళ్ళలోకి చూసాడు. సిగ్గు పడుతూ గాఢంగా చూడసాగింది.

భరత్: చెందు లెవ్వు

చిలిపిగా క్యూట్ చిరునవ్వుతో భరత్ నుదుట ముద్దిచ్చింది.

భరత్: లెవ్వే నువు.

చెందనా: ఎరా ఆరోజు నా నడుము ఎందుకు గిచ్చినవు?

భరత్: గిచ్చాలి అనిపించింది.

చెందనా: బాగుంది నువు గిల్లితే

భరత్: హ్మ్...అంటూ నవ్వు చేసాడు.

చెందనా: ఎరా నేను క్యూట్ గా ఉండనా?

భరత్: ఉంటావు

చెందనా: మరేందుకురా నన్ను సరిగా చూడవూ. అసలు నువు క్లాస్ లో ఏ అమ్మాయిని చూడవు. ఎందుకు అలా ఇన్నోసెంట్ గా ఉంటావు.

నవ్వుతూ, భరత్: నేను అమాయకున్ని కాబట్టి

చెందనా: అబచా!...

భరత్: హహ... ఏ కదా... అంటూ నడుము పట్టు చేసి ఇంకాస్త మీదకి హత్తుకున్నాడు.

మెడ పట్టుకొని ఆపింది.

చెందనా: ఓయ్.... అమాయకులు ఇలా చెయ్యరు.

భరత్: మరి ఏం చేస్తారు.

చెందనా: దొంగ.... అంతా యాక్టింగ్ ఏ ఐతే.

భరత్: సరేలే కాని లెవ్వు నువు ముందు, నా మీద నుంచి.

చెందనా మెడ వంచుతూ భరత్ పెదవులకి ఆమె పెదవులు మైకంగా దగ్గర చేసింది. భరత్ వెంటనే ఆమె జుట్టు పట్టుకొని ఆపాడు.

చెందనా: మా అక్కా హరీష్ పెట్టుకున్నారట, మనం కూడా కిస్ చేసుకుందాం.

భరత్: వద్దు చెందూ.

చెందనా: ఎందుకురా, నేను ఇష్టం కదా నీకు?

భరత్: నువు చిన్న దానివి, underage content వస్తది.

చెందనా: మరి మా అక్కా హరీష్ పెట్టుకుంది రాలేదా?

భరత్: అది ఏదో అలా ఒక్క లైన్ లో వెళ్ళిపోయింది, మనం చేసుకుంటే అలా ఉండదు, ప్యారాగ్రాఫులు పడుతాయి.

చెందనా: అబ్బా అవన్నీ చెప్పకురా నువు, కిస్ చేస్కో, మన first kiss రా, అక్క కూడా పిలవదు, పేరెంట్స్ లేరు ఇక్కడ. నీ ఇష్టం.

చిలిపిగా ఆమె గదవ ముద్దు పెట్టాడు. భరత్ వెచ్చని పెదవులు అలా తాకగానే చిన్న వనుకుతో పులకరించి tshirt పట్టుకొని నలిపింది.

“ లేదు నేను ఆపుకోవాలి, లేదంటే గీత మిస్ తో చేసినట్టి ఇప్పుడే చెందనా పెదవులు తినేస్తానేమో ”

భరత్: చాలు చెందూ

చెందనా: నిజంగా వద్దా... ఎందుకురా?

భరత్: నువు చిన్నదానివి, ఇంకా టైం ఉంది మనం ఇప్పుడే కిస్ చేయలేము.

చెందనా: కిస్ పెట్టుకుంటే ఏం కాదురా.

భరత్: నిజమే కాని నాకు అలా ఛాన్స్ తీసుకోవడం నచ్చదు.

చెందనా: మొద్దు... సుద్ధ మొద్దు నువ్వు. నాకెంత సిగ్గో తెలుసా. అయినా అడుగుతుంటే ఇలా చేస్తున్నావు. ఛి దండగ రా నువు.

భరత్: నువు చిన్నదానివి వద్దు

చెందనా: ఆడవాళ్ళు మగవాళ్ళకంటే మానసికంగా ఎక్కువ మెచ్యూర్ ఉంటారు, అలా అనుకుంటే ఏం కాదు.

మెడ ముందుకి పొడిచి చెందనా మెడలో ముద్ధిచాడు.

వణుకుతూ, చెందనా: మ్మ్మ్మ్....

మెడ చుట్టూ చిన్న చిన్నగా ముద్దులు కురిపించసాగాడు.

చెందనా అతడి tshirt నలిపేస్తూ భుజం పట్టుకుని హట్టుకుంటూ ఉంది.

భరత్: గీత మిస్ ఏం చెప్పిందో తెలుసా?

చెందనా: ఏంటి?

భరత్: మనం మంచిగా చదువుకుంటూ ముందు మంచిగా సంపాదించేలా ఏదైనా చెయ్యాలి అని చెప్పింది..... అంటూ కంఠం ముద్దు పెట్టాడు.

చెందనా: అహ్...ఇంకా?

ఆగాడు. చెందనా ప్రశ్నగా చూసింది.

భరత్: చాలు నేను వెళ్తాను.

చెందనా: అప్పుడేనా?

భరత్: నువు తింగరి దానివి, సిగ్గులేదే నీకు

చెందనా: ఏమోరా ఇవాళ ఎగ్జామ్స్ అయిపోయాయి, నిన్ను కలవాలి అనిపించింది, రామన్నాను. నువు వచ్చాక ఇలా ఉండాలి అనిపిస్తుంది.

మెల్లిగా చెందనా టీషర్టుని నడుము మీద పైకి ఎత్తి కుడి అరచేతికి ఆమె లేత నాగుపాము నడుము వంకలో మీటాడు.

ఒక్కసారిగా ఆ స్పర్శకి తనువు తమకిస్తూ బొమ్మలా బిగుసుకుపోయింది. నాలుగు వెళతో చిన్నగా మెత్తగా నవ్వుతూ నడుము పిసికాడు.

చెందనా: ఆఆహ్.... అంటూ మెలిక తిరుగుతూ అరిచింది.

భరత్: హహ... ఏంటే అలా అరిచావు.

చెందనా: నొక్కావుగా

భరత్: మరి లెవ్వు చాలు అని చెప్పినా కదా.

చెందనా: కాసేపురా నాతో మాట్లాడు

భరత్: ఏం మాట్లాడాలి

చెందనా: ఏమో నీ ఇష్టం.

చెందనాని అలాగే పట్టుకుని వెనక్కి వాలాడు, తను కూడా భరత్ మీద పడి హత్తుకుంది.

మొహం మీద పడిన కురుల వాసన పీలుస్తూ, భరత్: బాగుంటుంది ఈ స్మెల్.

చెందనా: ఆరోజు నీకు నచ్చింది అన్నావు కదా, అప్పటి నుంచి ఇదే వాడుతున్న.

మెడ ఎత్తి మెడలో ముద్దు ఇచ్చి చిన్నగా కొరికాడు.

చెందనా: మ్మ్...అని మూలిగింది.

భరత్: చెందూ ఎప్పుడూ చెప్పుకోలేదు కాని ఆరోజు నువు బోర్డు మీద డ్రాయింగ్ వేస్తుంటే నన్ను చూసావు కదా

చెందనా: హా...

భరత్: నేను కూడా నిన్నే చూసేవాడినే, మన క్లాస్ లో అందరి అమ్మాయిల్లో మీ అక్కా నువ్వే బాగుంటారు.

చెందనా: ఓహో... నీకు మా అక్క కూడా నచ్చిందా?

భరత్: యెహె లేదే, చెపుతున్న అంతే. నువ్వే కదా ఆరోజు నేను అంటే ఇష్టం అని చెప్పావు అందుకే నువ్వే ఇష్టం.

అతడి ముక్కు ముద్దు పెట్టుకుంది.

భరత్: మీ అక్క చూస్తే కోపాడదా?

చెందనా: నేను ముందే చెప్పిన ఏం అనదులే. అమ్మ వాళ్ళు వచ్చేసరికి పది అవుతుందేమో.

భరత్: అయినా నేను వెళ్తా ఇంటికి ఇగ

చెందనా: ఒక్క కిస్ ఇచ్చి పోరా

భరత్: చిన్న పిల్లవి అలాగే ఉండు ఎక్కువ చెయ్యకు

చెందనా: నేనేం చిన్న పిల్లని కాను, చూడు.... అంటూ పైకి లేచి భరత్ కి తన ఎద పొంగులు ఎత్తు కనిపించేలా ఛాతీ ముందుకి పొడిచింది.

భరత్: ఓవర్ అయిందికాని లెవ్వు ఇగ, నేను పోతా

చెందనా: నేను లేవను

నవ్వుతూ నడుము గిచ్చేసాడు.

చెందనా: ఆఆ... మొద్దు... అంటూ మంటకి అరిచింది.

భరత్: మరి లే, ఎక్కువ చేస్తున్నావు. ఏదో టైంపాస్ కి ఇంటికి వచ్చా.

చెందనా: నేను టైంపాసారా నీకు.... అని కోపంగా మూతి ముడుచుకుంది.

భరత్: కాదు లేవే

చెందనా: పో ఇక చాలు.

పక్కకి తప్పుకుని ఒరిగింది. భరత్ లేచి కూర్చొని నవ్వాడు.

భరత్: నీకు సిగ్గులేదే.

చెందనా: నాకు సిగులేదు కాదు నువ్వే ఇన్నోసెంట్ వి

భరత్ చెయ్యి పట్టుకొని లాగింది, పక్కన పడ్డాడు. మీద కాలేసి, పక్కన ఉన్న బ్లాంకెట్ ని లాగి ఇద్దరి మీద కప్పింది.

భరత్: హొయ్ ఏం చేస్తున్నావ్?

చెందనా: మూస్కో బే

భరత్: బే నా?

బెడ్ పక్కనే రూమ్ లైట్స్ ఆఫ్ చేసి, భరత్ మీదకి రెండు కాళ్ళు అంటూ ఇటూ వేసి ఎక్కి నడుము మీద కూర్చొని, tshirt విప్పేసింది. లోపల పల్చని tanktop లో, తన చిన్న నిపుల్స్ కొంచెం భరత్ కంటపడి, ఎన్నడూ లేని ఉత్సాహం ఒక్కసారిగా తన్నుకొచ్చింది.

బ్లాంకెట్ ని నెత్తి మీద వేసుకొని మీద పడి ఇద్దరికీ ముసుగులా కప్పేసి హత్తుకుంది. లోపల భరత్ ఆమె వీపులో చేతులు పోనిచ్చి పట్టుకున్నాడు. భరత్ వెచ్చని చేతులు ఆమె చెమట చల్లని వెన్నులో కోమలంగా పాకితే తమకంగా తేలిపోయింది.

చెందనా: ఆహ్... నాన్న వచ్చే ముందు కాల్ చేస్తాడు, అప్పటి దాక ఇలాగే ఉందాం. అప్పుడు నువు ఇంటికెళ్ళిపో.

భరత్: సరే... అని దుప్పట్లో చెందనా మెడలో మొహం పెట్టిట్టి పడుకున్నాడు.



××××××××××× ××××××××××


శివ ఇంటికి చేరుకుని, సింధూకి కోపం రాకూడదు అని కార్ లోంచి దిగి లోపలికి వెళుతుంటే, కార్ దానికదే షెడ్డు కింద పార్క్ చేసుకుంది. గేట్ లాక్ ఐపోయింది.

మెయిన్ డోర్ మూసి, వెనక్కి తిరిగితే సింధూ తనని అస్సలు పట్టించుకోకుండా సోఫా మీద ప్లేట్ లో అల్లం చట్నీ అద్దుకుంటూ ఎగ్ బజ్జీ తింటూ టీవీ చూస్తోంది.

చెప్పులు విప్పి, అడుగులో అడుగు నిధానంగా వేసుకుంటూ పోయి సింధూ పక్కన చిరునవ్వుతో కూర్చుని ఆమె బజ్జీ నోట్లో పెట్టుకుంటుంటే చేయి పట్టుకొని తను తినబోతుంటే అదే బజ్జీతో మొహం మీద కొట్టింది.

చట్నీ శివ చెంపలకు అంటుకుంది.

శివ: త్వరగానే వచ్చా కదే పిచ్చి దాన

సింధూ: ఎక్కడికో చెప్పకుండా ఓ వెళ్ళిపోయావు. నువు అడిగావనే కదా చేసింది ఇవి.

ఆమె మొహం పట్టుకొని దగ్గరకి తీసుకుని కళ్ళలో కల్లుపెట్టి చూసాడు.

సింధూ ఎడమ కన్నులో నీళ్లు చెంప జారాయి.

శివ: ఓయ్ చెందామా ఏంటి ఈ నీళ్లు.

సింధూ: ఎంత అర్జంట్ పని ఐతే మాత్రం, తెలిసి కూడా ఎందుకు పోయావు, ఇంకెప్పుడైన చేసుకోరాదా?

శివ: అందుకే కదా త్వరగా వచ్చాను. అయినా మరచిపో అన్నాను కదా. నీ తప్పేం లేదే దాన్లో.

సింధూ: నాకు తెలుసు నువు కూడా బాధ పడ్డావు.

శివ: ఇట్స్ ఓకే రా. వందలో పది మందికి అవుతుంది ఇలా. సారి అలా పోయినందుకు.

సింధూ: కాని.... కాని... అంటూ ఏడుస్తూ ఉక్కగా శివ మీద వాలింది.

శివ: అలిగావా చెందామా నీ నవ్వే వెన్నెలమ్మా
నాకోసం ఎదురుచూసే నా ఇంటి లక్ష్మీవమ్మా
నిన్నొదిలీ ఉండగలనా వచ్చాగా ముద్దుగుమ్మ.

సిగ్గుపడుతూ మూతిమీద వేలు పెట్టి ఆపింది.

సింధూ: చాలు ఆపు

శివ: మరి ఏడవకే, ఈసారి తప్పింది ఐతే ఏంటి, నెక్ట్ టైం అవుతావులే ప్రెగ్నెంట్.

సింధూ: ప్రెగ్నెంట్ అని చెప్పగానే నువు ఎంత సంతోషపడ్డావో నాకు తెలుసురా

శివ: సెకండ్ ఛాన్స్ అనుకుందామే, నువు బాధ పడకు. ఈసారి ఇంకా బాగా బెడ్డులోంచి లేవకుండా పది రోజులు అదే పని మీద ఉందాం.

సింధూ: చి పిచ్చోడా. జంతువు నువు మనిషివి కాదు.

శివ: ఏ వద్దా అలా, ఈ ఆడసింహానికి కసి తగ్గిందా ఏంటి?

వెనక్కి జరిగి శివ చెంప మీద కొట్టింది నవ్వుతూ.

శివ: చెట్నీ నా మొహానికి పూస్తున్నావు బిత్తిరి, కొట్టకు.

సింధూ మౌనంగా అలా చూస్తూ కూర్చుంది. శివ ఆమె కొంగు పట్టుకొని కన్నీళ్లు తుడిచాడు.

సింధూ: అమ్మా వాళ్ళకి ఎలా చెప్పాలో

శివ: నువు ఎక్కువ ఆలోచించకు, నేను చెప్తానులే.

సింధూ: హ్మ్....

మొహం తుడిచి కొంగుని కిందకి జారవిడిచాడు.

సింధూ మెడ కింద నవ్వుతూ చూసాడు.

సింధూ: ఓయ్ ముందు తిను, ఆకలి కావట్లేదా?

ఆమె మెడ కింద కుడి చేతి వేళ్ళను రాస్తూ, శివ: అవును, ఈ ద్వయముకుందప్రీతిపూర్ణాలను చూస్తుంటే కొరికి కొరికి తినేయాలి అన్నంత ఆకలేస్తుంది.

సింధూ: మరి నేను చేసిన బజ్జీలు?

శివ: అవి తరువాత ముందు ఇవి తినిపించు.

వొంగి అతడి నుదుట ముద్దు పెట్టి చెవిలో, సింధూ: నువ్వే తిను ముకుందా.... అని ప్రేమగా నవ్వుతూ చెప్పింది.

అంతే టక్కున ఆమె గుండె ముందు ఉన్న నాలుగు హుక్కులు విప్పి నడుము చేంద్రవంకల్లో పట్టుకొని మీదకి లాక్కొని వెన్న తినడం మొదలు పెట్టాడు.

సింధూ అతడి తల పట్టుకొని, కసిగా కళ్ళుమూసుకొని పరవశిస్తూ ఉంది.

రెండూ పట్టుకొని పసుకుతూ మామిడి పండ్లను చీకినట్టు చీకసాగాడు.

సింధూ: మ్మ్మ్మ్..... సాయి గాడి పెళ్లికి పోయి మన ఊరికి పోదాం. మళ్ళీ శోభనంలా రెడీ చేసుకొని...

శివ: హా... సూపర్ ఐడియా.

ఎడమ చనుమొన కొరికాడు.

సింధూ: ఆష్.... అని మూలుగుతూ పూర్తిగా శివ మీద ఎక్కేసింది.

ఆమె చన్నులు ముద్దాడుతూ నాకుతున్నాడు.

సింధూ: చాలు ఇక

శివ: సరే నీ ఇష్టం

సింధూ: ఉండు నీకు కూడా పెట్టుకొస్తాను తినిపిస్తాను.

శివ: అబ్బో ఇందాక కోపంగా ఉండి ఇప్పుడేమో తినిపిస్తుంది అంట.

సింధూ: మరి నువు అలా చేస్తావు మాయ.... అంటూ గడ్డం ముద్దిచ్చి, హుక్కులు పెట్టుకొని లేచింది.

సింధూ: అయినా నువు ఇవాళా ఏం పని లేదు అన్నావు, మరి అంత అర్జంట్ గా ఎందుకు పోయావు?

శివ: ఓ అదా ల్యాబ్ కీస్ నా దగ్గరే ఉన్నాయి కదా వాళ్ళకి అవసరం ఉన్నవి ఇవ్వాడానికి పోయి ఇచ్చి వచ్చేసాను.

సింధూ: హ్మ్ అవును పెళ్ళాం బాధ కన్నా అవ్వే ఎక్కువ నీకు.

శివ: సారి చెప్పానా మరీ అంటావేంటే.

సింధూ: సరేలే పోని

సింధూ వంటగదిలో పోయి శివకి బజ్జీలు తెచ్చి, చిన్నపిల్లాడిలా తినిపించింది. తింటూ తింటూ పెదవులకి చెట్నీ అంటుకుంటే ముద్దు పెట్టి నాకింది.

తిన్నాక ప్లేట్ పక్కన పెట్టి, సింధూ చేతిని పట్టుకొని ఒక్కోవెలిని చీకుతూ ఆమె చేతికి ఉన్న చెట్ని నాకేసి ఎత్తుకొని పడకగదికి తీసుకెళ్ళి పరిపు కూర్చోపెట్టి, తను కూడా పక్కన ఒరిగి, మీద కాలేపించుకొని సింధూని పడుకోపెట్టాడు.

ఆమె నుదుట ముద్దిచ్చి, శివ: ఐ లవ్ యూ

సింధూ: ఏయ్ దెబ్బలు అయితాయి నీకు, ఐ లవ్ యూ ఏంట్రా, నాకు చెప్పాలా ఏంటి నువు, పిచ్చోడా....

కాసేపు ఇద్దరూ పక్కనే ఒకరి చేతిని ఒకటి పట్టుకొని ఒరిగారు.

శివ: నువు పడుకో నేను అత్తయ్య వాళ్ళతో మాట్లాడతాను.

సింధూ: ఇక్కడే ఉండు

శివ: వద్దు నేను మాట్లాడుతా కదా పడుకో.

సింధూ: హ్మ్ .

సింధూ కళ్ళు మూసుకున్నాక, శివ డ్రెస్ విప్పేసి నైట్ ప్యాంట్ వేసుకొని, ఫోన్ తీసుకుని పడకగది నుంచి బయటకి వస్తుంటే తన ఫోన్ మోగింది. చూస్తే అది గౌతమ్.

శివ: ఆ.. గౌతమ్ అన్నా చెప్పు?

గౌతమ్: శివ ఒక పనిరా, భరత్ అని మా గీత వాళ్ళ కాలేజ్ స్టూడెంట్, ట్యూషన్ వస్తాడు. గీత అతన్ని కెనడా తీసుకొస్తాను అని చెప్పిందట. నేను  వద్దని చెపుదాం అనుకున్నా కానీ గీత చెప్పేసింది కదా అని ఆగిన.

శివ: ఓహో....

గౌతమ్: పాస్పోర్ట్ పని వాళ్ళు చూస్కున్నారు, కంసల్టెన్సీ కోసం అని నీకు ఫోన్ చేసాను.

శివ: ఇలియాస్ భయ్యాతో నువ్వే మాట్లాడకపోయావా మరి?

గౌతమ్: నాకంటే నువు మాట్లాడితేనే బెటర్ ఏమో, రేపు ప్రొద్దున పది తరువాత చెప్పు ఇలియాస్ కి. ఈ నెలలోనే కావాలి అని.

శివ: సరే నేను చూసుకుంటా అన్నా

గౌతమ్: భరత్ కి నేను చెప్తాను, నీకు అన్నీ డీటెయిల్స్ ఇస్తాడు, నువు ఎప్పుడు రమ్మంటే అప్పుడు వస్తాడు.

శివ: ఆ భరత్ గాడు నాకు కూడా తెలుసు అన్నా. నేను చెప్తాను.

గౌతమ్: ఒకే రా, మనం నేను వచ్చాక కలుద్దాం.

శివ: సాయి పెళ్ళికి వస్తావు కదా.

గౌతమ్: చూడాలి

శివ: చూసూడేంది, రా అన్న మనం కలవక చాలా రోజులు అవుతుంది. ఒక్కరోజైనా సరే.

గౌతమ్: రెండు రోజుల్లో నీకు చెప్తానులే

శివ: సరే.


°°°°°°°°°° °°°°°°°°°°°°



గీత ఇంట్లో, తను తిన్నాక ఏం తోచక గౌతమ్ ఫోన్ కోసం ఎదురు చూస్తూ పరుపులో కాళ్ళు ముడుచుకొని కూర్చుంది.

కళ్ళు మూసుకొని ఆలోచిస్తుంటే, శివ తనని పట్టుకొని అలా చెయ్యేస్తుంటే ఎందుకు ఆపలేదు అని, ఆ క్షణం హరణ్ ఎందుకు గుర్తొచ్చాడు అని, తనలో తాను ఆశ్చర్యపోసాగింది.

శివ స్పర్శ వెచ్చదనం ఆమెని ఇంకా విడవలేదు, అంతకు ముందు భరత్ ఇచ్చిన ముద్దులు గుర్తు చేసుకొని మురిసిపోయింది. భరత్ తో రెండు వారాల తరువాత అలా ఉండడం తనకి హాయి కలిగించింది. భరత్ చెప్పిన మాటలు, చేసిన పనులు, అవి తనలో రేపిన కోరికలు, తనలో తెచ్చిన మార్పు అన్నీ గుర్తు చేసుకొని తనలో తాను నవ్వుకుంది.

అంతలో శివ గుర్తొచ్చాడు.ఆరోజు హోటల్ లో, ఈరోజు అక్కడా, ఎందుకని శివ తనని చేజెక్కించుకోగానే లొంగిపోతుంది అని అయోమపోయింది.

ఇంతలో చేతిలో ఫోన్ మోగింది, చూస్తే గౌతమ్.

గౌతమ్: డార్లింగ్

వెనక పరుపు గొడకి దిండు పెట్టుకొని వీపు ఒరిగించి, “ హ్మ్...” అని బదులిచ్చింది.

గౌతమ్: గీత పెళ్లికి రావాలా?

గీత: ఏ రావా, పెళ్లికి కాకపోయినా నాకోసం రండి?

గౌతమ్: బంగారం, పెళ్లికి వస్తాను, తరువాత నువ్వు భరత్ కెనడాకు వచ్చాక, మీరు నేను తిరిగి ఇండియా వస్తాను. నీ పుట్టినరోజు వరకు ఉండి వెళ్తాను. ఒకే నా ఏమంటావు?

గీత: సూపర్ అండీ.

గౌతమ్: కదా. విను, భరత్ నువు వచ్చాకా, మనం కెనడాలో కొన్ని ప్లేసెస్ చూద్దాం, బీచ్, నేషనల్ పార్క్, నయగారా ఫాల్స్.

గీత: అవునండీ నయగారా ఫాల్స్ చూడాలి.

గౌతమ్: అవును నేను కూడా ఎప్పుడూ చూడలేదు. భరత్ ని కూడా తీసుకొస్తున్నావుగా, తను కూడా బాగా ఎంజాయ్ చేస్తాడు.

గీత: అవునండీ.

గౌతమ్: ఒకటి చెప్పాలా?

గీత: హ..

గౌతమ్: మొన్నే తెలిసింది, ఇక్కడ మా బాస్ చెప్పానుగా ఎవిలిన్ అని.

గీత: హా...

గౌతమ్: ఆవిడకి చెప్పాను నువు వస్తున్నావు అని. గీత ఆవిడ వాళ్ళ ప్రైవేట్ ఫాం హౌస్ మనకోసం ఒక నైట్ ఇస్తారంట.

గీత: అబ్బో బాగా క్లోజ్ అయిపోయారే ఆవిడతో.... అని నవ్వింది.

గౌతమ్: పిచ్చి పిల్ల నువు అనేది ఏదో అర్థం వస్తుంది.

గీత: నేను అలాగే అన్నాను డార్లింగ్.

గౌతమ్: హేయ్... చి అలా కాదే, ఏదో నాతో కాస్త క్లోజ్ గా ఉంటుంది అంతే.

గీత: అబ్బో సర్ల్సేండి.

గౌతమ్: హేయ్ ముందు నేను చెప్పేది విను

గీత: హ్మ్ వింటున్న.

గౌతమ్: మంచి అరేంజ్మెంట్స్ చేయిస్తాను, ఒక రాత్రి అక్కడ ఉందాం మనమిద్దరం.

గీత: ఎందుకో... అంది సిగ్గుపడుతూ.

గౌతమ్: చాలా బాగుంటుంది, ఎవ్వరూ ఉండరు, చుట్టూ జంగల్, పక్కనే చెరువు, చల్లని ప్రదేశం, మనమిద్దరమే. నైట్ అంతా ఏమైనా చేస్కోవచ్చు.

గీత: నిజంగా, ఏమైనా చేసుకోవచ్చా?

గౌతమ్: హ్మ్...

గీత: అబ్బా నాకైతే ఇప్పుడే వచ్చెయ్యాలి అని ఉందండీ.

గౌతమ్: నాకుడా డార్లింగ్, ఊహించుకో ఆ చీకట్లో కాండిల్ వెలుగులో, నేను నువ్వు ఆ చెరువు గట్టు మీద హాయిగా కౌగలించుకొని నిన్ను ముద్దు పెట్టుకొని....

గీత: అబ్బో చాలా కోరికలు వస్తున్నాయి శ్రీవారికి

గౌతమ్: ఏ రాకూడదా?

గీత: మీకు వస్తే నాకు వస్తాయి బాబు

గౌతమ్: హహ...

గీత: కానీ డార్లింగ్ భరత్ గురించి మరచి పోయాము.

గౌతమ్: ఒక్క నైట్ ఫ్లాట్ లో ఉంటాడులే, ఏదో ఒకటి చెప్దాంలే.

గీత: సర్లే వాడు అర్థం చేసుకుంటాడులే.

గౌతమ్: పిల్లోడు అన్నావు...?

గీత: హేయ్... చాలు

గౌతమ్: హహ.... సరే గీత నాకు టైం అవుతుంది వెళ్తాను.

గీత: ఒక్క నిమిషం అండి

గౌతమ్: హా చెప్పు

గీత: లవ్ యూ....అంటూ ఫోన్ ముద్దు పెట్టింది.

గౌతమ్: లవ్ యూ టూ బంగారు, ఉంటాను, కుదిరినప్పుడు చేస్తాలే. గుడ్ నైట్

గీత: హ్మ్ బై
.
.
.
.
.

To be continued……….