Adultery "సంతానం కోసం
CHAPTER – 6 అయిదవ రోజు
తయారీ
బట్టలు
Update – 21
మినీ స్కర్ట్ - మడమలపై కూర్చోవడం
..................................ఇప్పుడు నాకు జరిగిన అనుభవం వల్ల నా మనసులో ఒక భయం మొదలైంది, యజ్ఞం సమయంలో నా వెనుక నుంచి, నా స్కర్ట్ లోపలి భాగం అక్కడుండే మనుషులకి కనిపించొచ్చు..........................................
..............................గోపాల్ : "మేడమ్, తర్వాతి భంగిమ మడమల మీద కూర్చోవడం (స్క్వాటింగ్). అయితే ఈ స్కర్ట్ లో మీరు అలా కూర్చోలేరు. అవునా ?".............................
గోపాల్ అల్లరిగా నవ్వుతున్నాడు. నేను కేవలం తల ఊపాను.
దీపు : "మేడమ్, మీరు అలా కూర్చోవాల్సి వస్తే, మీరు మీ స్కర్ట్ ని విప్పేసి, తర్వాత మీ మడమల మీద కూర్చోవడమే మంచిది."
అతను అన్న అసభ్యకరమైన మాటకి ఆ ఇద్దరూ గట్టిగా నవ్వారు. నేను మూగ బొమ్మలా నిలబడి ఉన్నాను, ఆ గదిలో చిక్కుకుపోయినట్లుగా సిగ్గు లేకుండా ప్రవర్తిస్తున్నాను.
గోపాల్ : "మేడమ్, మెట్లు ఎక్కుతున్నప్పుడు కూడా జాగ్రత్తగా ఉండాలి. ఎందుకంటే మీరు ఈ స్కర్ట్ వేసుకుని మెట్లు ఎక్కితే, వెనుక వస్తున్న మనిషికి ఫ్రీ షో కనిపిస్తుంది."
నేను : "అవును గోపాల్ నాకు తెలుసు. అలాంటి పరిస్థితి రాదని అనుకుంటున్నాను."
దీపు : "అవును మేడమ్. ఎందుకో తెలుసా ?"
నేను అయోమయంగా దీపు వైపు చూశాను.
దీపు : "ఎందుకంటే ఆశ్రమంలో మెట్లు లేవు కదా. హా హా హా !"
ఈసారి మేము అందరం నవ్వాము. నా శ్వాస కూడా ఇప్పుడు మామూలుగా అవుతోంది.
గోపాల్ : "మేడమ్, చివరి భంగిమ పడుకోవడం. ఇప్పుడు మీకు చాలా విషయాలు తెలిశాయి, మీరు మీ అంతట మీరే మంచం మీద పడుకోవాలని నేను అనుకుంటున్నాను."
నేను : "సరే."
గోపాల్ : "మేడమ్, మేము ఈ వైపు నిలబడతాము."
వాళ్ళు ఇద్దరూ ఆ వైపు నిలబడ్డారు, పడుకున్న తర్వాత నా కాళ్లు ఎక్కడ ఉంటాయో అక్కడ నిలబడ్డారు. నేను మంచం మీద కూర్చున్నాను, చల్లటి బెడ్ షీట్ నా నగ్నమైన పిర్రల భాగాన్ని తాకుతోందని నాకు వెంటనే అర్థమైంది, అది ప్యాంటీ బయట ఉంది, ఆ స్కర్ట్ అంత చిన్నగా వుంది. నేను నా కాళ్ళని నిటారుగా ఉంచి అతుక్కోబెట్టి, వాటిని పైకి లేపి మంచం మీద పెట్టాను. గోపాల్, దీపు చూపులు నా నడుము మీదే ఉన్నాయి, నేను నా మానాన్ని ఎంత వీలైతే అంత కాపాడుకోవడానికి ట్రై చేస్తున్నాను. అయితే ప్యాంటీని కవర్ చేయడం కుదరదని నాకు అర్థమైంది. నా స్కర్ట్ నున్నని తొడల మీద పైకి లేవడం మొదలైంది, నేను తొందరగా దాన్ని కిందకి లాక్కున్నాను. అయితే నేను మంచం మీద పడుకున్న వెంటనే, నేను నా కాళ్ళని కొద్దిగా వంచాల్సి వచ్చింది, ఆ ఇద్దరు మగాళ్ళకి నా స్కర్ట్ లోపల వున్న ప్యాంటీ దృశ్యం బాగా కనిపించి ఉంటుంది.
ఎంత సిగ్గుచేటు.
నేను ఒక పెళ్ళైన అమ్మాయిని. నేను ఏం చేస్తున్నాను ? ఈ టైలర్ లకి పదే పదే నా ప్యాంటీ ని చూపిస్తున్నాను. నేను మంచం మీద ఇంత చిన్న స్కర్ట్ ని వేసుకుని పడుకుంటే, ఇద్దరు మగాళ్లు నా ప్యాంటీ లోకి తొంగి చూడటానికి ట్రై చేస్తున్నారు అని నా భర్త కి తెలిస్తే అతనికి గుండెపోటు వస్తుంది.
గోపాల్ : "చాలా మంచిది మేడమ్. ఇప్పుడు మీరు ఈ బట్టలని వేసుకుని మహా యజ్ఞానికి వెళ్లడానికి పూర్తిగా రెడీ అయి ఉన్నారు."
నేను మంచం మీద నుంచి లేచి, ఈ స్కర్ట్ ని తొందరగా తీసేసి నా చీర ని కట్టుకోవాలని అనుకుంటున్నాను, ఎందుకంటే టైలర్ కొలతలు, ఈ అదనపు మార్గదర్శక సెషన్ పూర్తయ్యాయని నేను అనుకున్నాను.
అయితే నేను ఒక ముఖ్యమైన విషయం మర్చిపోయాను.
గోపాల్ : "మేడమ్, ఇప్పుడు మీ కొలతల పని దాదాపు పూర్తైంది. కొద్దిగా పని మాత్రమే మిగిలి ఉంది, తర్వాత మేము వెళ్లిపోతాము."
నేను : "ఇప్పుడు ఇంకా ఏం మిగిలి ఉంది ?"
ఖట్... ఖట్ !
ఎవరో తలుపు మీద తట్టారు, మా మాటలు మధ్యలో ఆగిపోయాయి, ఎందుకంటే నేను త్వరగా వేసుకున్న స్కర్ట్ మీద చీరని చుట్టుకుని నా నగ్నమైన శరీరాన్ని కవర్ చేసుకోవడానికి ప్రయత్నించాను.
గోపాల్ : "మేడమ్, ఇబ్బంది పడకండి. నేను చూస్తాను."
అతను తలుపు దగ్గరికి వెళ్లి, కొద్దిగా తలుపు తెరిచి బయట చూశాడు. మేడం కి ఫోన్ వచ్చిందని పరిమల్ అన్న మాట నేను విన్నాను.
గోపాల్ : "సరే, నేను ఇప్పుడు మేడం ని పంపిస్తాను."
పరిమల్ 'సరే' అని చెప్పి వెళ్లిపోయాడు, నేను నా చీర, పెట్టికోట్ తీసుకుని బాత్ రూముకి వెళ్లాను. ఎవరి దగ్గర నుండి ఫోన్ వచ్చి ఉంటుందో, ఎక్కడ నుంచి వచ్చి ఉంటుందా అని ఆలోచిస్తున్నాను. మా ఇంటి నుంచా ? నన్ను కలవడానికి ఆశ్రమానికి వచ్చిన అనిల్ మామయ్యా దగ్గరనుంచా ? దీని గురించే ఆలోచిస్తూ నేను స్కర్ట్ ని తీసేశాను, పెట్టికోట్ వేసుకొని చీర ని కట్టుకున్నాను.
***
CHAPTER – 6 అయిదవ రోజు
తయారీ
బట్టలు
Update – 22
భర్త నుంచి ఫోన్
..............................................పరిమల్ 'సరే' అని చెప్పి వెళ్లిపోయాడు, నేను నా చీర, పెట్టికోట్ తీసుకుని బాత్ రూముకి వెళ్లాను. ఎవరి దగ్గర నుండి ఫోన్ వచ్చి ఉంటుందో, ఎక్కడ నుంచి వచ్చి ఉంటుందా అని ఆలోచిస్తున్నాను. మా ఇంటి నుంచా ? నన్ను కలవడానికి ఆశ్రమానికి వచ్చిన అనిల్ మామయ్యా దగ్గరనుంచా ? దీని గురించే ఆలోచిస్తూ నేను స్కర్ట్ ని తీసేశాను, పెట్టికోట్ వేసుకొని చీర ని కట్టుకున్నాను...............................................
నేను నా గది లో నుంచి బయటికి వచ్చి నా పైట ని సరిచేసుకుంటూ ఫోన్ తీసుకోవడానికి ఆశ్రమం ఆఫీస్ వైపు వెళ్లడం మొదలుపెట్టాను. ఆశ్రమం ఆఫీస్ గెస్ట్ రూమ్ దగ్గర ఉంది, నేను లోపలికి వెళ్లగానే, ఫోన్ దగ్గర పరిమల్ నిలబడి ఉన్నాడు. ఆ పొట్టి మనిషిని, అతని గమ్మత్తైన మొహాన్ని చూడగానే నా పెదాల మీదికి చిరునవ్వు వచ్చింది.
నేను : "ఎవరి దగ్గరనుండి ఫోన్ ?"
పరిమల్ : "మీ భర్త మేడమ్."
నేను : "ఓహ్."
నాకు చాలా సంతోషంగా అనిపించింది, అనిల్ ఫోన్ చేయడం ఆశ్చర్యంగా అనిపించింది.
నేను : "హలో..."
అనిల్ : "హలో రష్మి, నేను అనిల్ ని మాట్లాడుతున్నాను."
నేను : "ఎలా ఉన్నారు మీరు ? ఇన్ని రోజుల తర్వాత మీకు గుర్తొచ్చానా ?"
నా పైటని వేళ్లతో తిప్పుకుంటూ నేను కోపంగా ఉన్నట్లు నటించాను.
అనిల్ : "నీకు తెలుసు కదా రష్మి, నేను ఊరికి వెళ్లాను, నిన్ననే తిరిగొచ్చాను. అలాంటప్పుడు నీకు ఎలా ఫోన్ చేస్తాను చెప్పు ?"
అనిల్ కి ఏదో పని మీద మా ఊరికి వెళ్లాల్సి వచ్చిందని, అందుకే అతను నన్ను ఆశ్రమంలో దిగబెట్టడానికి కూడా రాలేకపోయారని నాకు గుర్తొచ్చింది.
నేను : "హ్మ్మ్... తెలుసు. ఇప్పుడు సాకులు చెప్పకండి."
అనిల్ : "జానూ, అక్కడ ఎలా ఉంది ?"
ఈ ప్రశ్న విని నా గుండె ఆగిపోయినట్లు అనిపించింది, నేను ఎంగిలి మింగుతూ జవాబు ఇచ్చాను.
నేను : "అంతా బాగానే ఉంది. నా చికిత్స జరుగుతోంది."
అనిల్ : "జానూ, నీవు చాలా మూలికలని తీసుకోవాల్సి వస్తుందా ?"
ఏమేం తీసుకోవాల్సి వస్తుందో నీకేం తెలుసు అని మనసులో అనుకున్నాను.
నేను : "అవును... చాలా మూలికలు, పూజలు, యజ్ఞాలు, వగైరా. మీకు వీటి మీద నమ్మకం లేదు కదా."
అనిల్ : "ఒకవేళ మంచి రెసుల్త్ వస్తే నేను నమ్మడం మొదలుపెడతాను. కానీ నువ్వు ఎలా ఉన్నావో చెప్పు ? మందుల వల్ల ఏమైనా సైడ్ ఎఫెక్ట్స్ ఉన్నాయా ?"
నేను : "లేదు... లేదు... నేను చాలా బాగా ఉన్నాను."
ఇక్కడ ఎంతమంది మగాళ్లు నా యవ్వనంతో ఆటలాడుకుంటున్నారో అని ఆలోచిస్తున్నాను.
అనిల్ : "మంచి విషయం. ఇక్కడ ఇంట్లో కూడా అంతా బాగానే ఉంది, నువ్వు బెంగపెట్టుకోకు."
నేను : "మీకు తెలుసు కదా మామయ్య నన్ను కలవడానికి వచ్చారు."
అనిల్ : "అవును. అమ్మ చెప్పింది. ఆయన ఏం చెప్పారు ?"
నేను : "ప్రత్యేకంగా ఏమీ లేదు. నా ఆరోగ్యం గురించి అడిగారు."
అనిల్ : "చాలా మంచి మనిషి."
అవును చాలా మంచిమనిషి. అతను నా నుదుటి మీద ముద్దు పెట్టిన పద్దతి, నా భుజాల మీదున్న బ్రా స్ట్రాప్ ని తాకిన పద్దతి, నా రొమ్ములని తన ఛాతీ మీద నొక్కుకున్న పద్దతి, నా పిర్రల మీద కొట్టిన పద్దతి - ఇవన్నీ నాకు గుర్తొచ్చాయి. చాలా మంచివాడా లేదా చాలా దుర్మార్గుడా ?
నేను : "హ్మ్మ్మ్..."
అనిల్ : "రష్మి, నీ దగ్గర ఎవరైనా ఉన్నారా ?"
అలా ఎందుకు అడుగుతున్నారా అని నాకు ఆశ్చర్యం వేసింది. నేను ఇటు అటు చూశాను, ఆఫీస్ గదిలో ఎవరూ లేరు. పరిమల్ నాకు ఫోన్ ఇచ్చి అక్కడినుండి వెళ్లిపోయాడు.
నేను : "లేదు, నేను ఒక్కదాన్నే వున్నాను. కానీ ఎందుకు అలా అడుగుతున్నారు ?"
అనిల్ : "ఉమ్మ్... జానూ, నిన్ను మిస్ అవుతున్నాను, బెడ్ మీద."
చివరి రెండు మాటలు అనిల్ గుసగుసగా చెప్పాడు. నా నగ్నంగా వున్నా తొడల మీద దీపు అంతకుముందు తాకడం వల్ల నాలో వేడి ఎక్కింది, ఇప్పుడు నా భర్త ఫోన్లో ప్రేమ చూపిస్తున్నారు, దాంతో నేను కరిగిపోవడం మొదలుపెట్టాను.
నేను : "ఉమ్మ్... నేను కూడా మిమ్మల్ని మిస్ అవుతున్నాను."
అనిల్ : "ఒకసారి నన్ను ముద్దు పెట్టుకో."
నేను : "ఇది ఆశ్రమం, మీరు అలా...! "
అనిల్ : "ఉఫ్... ఒకసారి ముద్దు పెట్టుకో. నేను గుర్తు రావడం లేదా ?"
నేను : "హ్మ్మ్... నేను మిమ్మల్ని చాలా మిస్ అవుతున్నాను."
అనిల్ : "సరే, ఇప్పుడు చీర కట్టుకున్నావా ?"
నేను : "ఎందుకు అడుగుతున్నారు?"
అనిల్ : "ఎందుకంటే, నేను తర్వాత నీ బ్లౌజ్ ని తియ్యాలి కదా."
నేను : "దుర్మార్గుడా !"
అనిల్ : "రష్మి విను."
నేను : "ఏమిటి ?"
అనిల్ ప్రేమతో కూడిన మాటలు విని నేను బలహీనపడటం మొదలుపెట్టాను, ఇప్పుడే పరిగెత్తి అతని చేతుల్లోకి వెళ్లిపోవాలని అనిపించింది.
అనిల్ : "జానూ, నీ పెదాలు తెరువు."
నేను ఫోన్ ముందు నా పెదాలని తెరిచాను.
అనిల్ : "ఏమైంది ? తెరవొచ్చు కదా."
నేను : "ఓహో ! నేను తెరిచే ఉంచాను. కేవలం మీ కోసమే."
అనిల్ : "అలా అయితే నువ్వు ఫోన్ ఎలా పట్టుకున్నావు ?"
నేను : "ఫో ! నేను మీ కోసం నా పెదాలు తెరిచాను. ఫోన్ తో దానికేం సంబంధం ?"
అనిల్ : "రష్మి డార్లింగ్, నేను చీర లోపల ఉన్న నీ నిలువు పెదాలని తెరవమని చెప్పాను, అలా చేస్తే నేను నా దాన్ని నీ లోపల పెట్టగలుగుతాను."
నేను : "మీరు చాలా దుర్మార్గులు. నేను ఫోన్ పెట్టేస్తున్నాను."
అనిల్ మాటలు నాకు నచ్చుతున్నాయి కానీ నేను కోపంగా ఉన్నట్లు నటించాను.
అనిల్ : "లేదు లేదు. జానూ. ప్లీజ్ ఫోన్ పెట్టెయ్యకు. సరే, నీ పెదాలని ముద్దు పెట్టుకోనివ్వు."
అనిల్ ఫోన్లో నన్ను చాలాసార్లు ముద్దు పెట్టుకున్నాడు.
అనిల్ : "రష్మి, నువ్వు లేకుండా బెడ్ ఖాళీగా అనిపిస్తుంది."
నా భర్త అంటున్న అలాంటి మాటలతో నేను ఉత్సాహంగా మారడం మొదలుపెట్టాను. నేను కుడి చేతిలో ఫోన్ ని పట్టుకున్నాను, నా ఎడమ చేయి దానంతట అదే చీర కున్న పైట లోపలికి వెళ్లింది, బ్లౌజ్ మీది నుంచి నేను నా రసవంతమైన రొమ్ములని నొక్కుకోవడం మొదలుపెట్టాను.
అనిల్ : "ఇప్పుడు నీ కళ్ళు మూసుకో. ఒకసారి నీ ఆపిల్స్ ని నొక్కనివ్వు ! ఆహా !"
నా కళ్ళు మూసి ఉన్నాయి, అనిల్ నా ఆపిల్స్ ని పట్టుకుని నొక్కుతున్నాడని నేను ఊహించుకుంటున్నాను.
అనిల్ : "ఉమ్మ్. నిన్ను చాలా మిస్ అవుతున్నాను జానూ."
నేను : "నన్ను మీ చేతుల్లోకి తీసుకోండి..."
అనిల్ : "ఉమ్మ్. రష్మి, ఒకసారి నాకు ముద్దు పెట్టు."
నేను : "లేదు. నేను ఇక్కడ నుంచి పెట్టలేను."
అనిల్ : ఎందుకు ? ఎందుకు సిగ్గుపడుతున్నావు ? అక్కడ ఎవరూ లేరని నువ్వు చెప్పావు కదా. మరి ?
నాలో ఇంకా సిగ్గు మిగిలి ఉందా అని నేను ఆలోచించడం మొదలుపెట్టాను. కానీ నా భర్తకి నేను అదే పాత సిగ్గు పడే రష్మిని కదా.
అనిల్ : "ఏమైంది జానూ ?"
నేను : "హ్మ్మ్. సరే బాబా."
నా శ్వాస వేగంగా మారింది, నా రొమ్ములు బ్లౌజ్ లోపల టైట్ గా అయిపోయాయి. నేను ఇటు అటు చూసి ఫోన్లో అనిల్ కి గట్టిగా ముద్దు పెట్టాను.
అనిల్ : "నువ్వు చాలా ముద్దుగా ఉన్నావు రష్మి."
నేను : "ఉమ్మ్."
అనిల్ : "నీ ఆశ్రమం చికిత్స వల్ల మనకి తప్పకుండా మంచి రిసల్ట్ వస్తుందని అనుకుంటున్నాను."
నేను : "ఉమ్మ్ !"
అనిల్ : "రష్మి ?"
నేను ఇంకా అనిల్ ప్రేమలో మునిగి పోయి ఉన్నాను.
అనిల్ : "నువ్వు ఎప్పుడు తిరిగి వస్తావు ?"
నన్ను నేను కంట్రోల్ చేసుకోవటానికి ట్రై చేసాను.
నేను : "హ్మ్మ్, బహుశా రేపటి యజ్ఞం తర్వాత అనుకుంటున్నాను."
అనిల్ : "సరే. అప్పటివరకు నేను నీకు ప్రతిరోజు ఫోన్ చేస్తుంటాను."
నేను భయపడ్డాను, ఎందుకంటే ఈ రాత్రి నుంచి మహా యజ్ఞం జరగాల్సి ఉంది, అది రెండు రోజులు పడుతుందని గురుజీ చెప్పారు.
నేను : "అయ్యో వినండి. ఇప్పుడు ఇక్కడికి ఫోన్ చేయొద్దు. నేను త్వరలోనే తిరిగి వస్తాను కదా. గురుజీ, ఆశ్రమంలో ఎక్కువ ఫోన్ కాల్స్ ని ఇష్టపడరు !"
అనిల్ : "హ్మ్మ్ ! నాకు అర్థం అయింది. అది పవిత్రమైన స్థలం కదా. సరే జానూ, ఏదైనా కావాలంటే చెప్పు."
నేను : "మీరు జాగ్రత్తగా ఉండండి, దేవుడికి మొక్కుకోండి..."
అనిల్ : "సరే తప్పకుండా, నీ చికిత్స విజయవంతం కావాలని. బై."
నేను : "బై !"
అనిల్ ఫోన్ పెట్టేశాడు, నేను రిసీవర్ ని పెట్టేసాను. పాపం అనిల్. నా చికిత్సలో భాగమే అయినప్పటికీ, ఇక్కడ నాకు ఏం జరుగుతుందో తను ఊహించలేడు. నాకు ఇంకా గురుజీ మీద పూర్తి నమ్మకం ఉంది, మహా యజ్ఞం వల్ల ఆయన నేను తల్లి ని అయ్యేలా చేస్తారని కోరుకున్నాను. నేను నా జీవితంలో జరిగిన కొన్ని సంఘటనలని, ముఖ్యంగా వికాస్, గోపాల్ టైలర్తో జరిగిన వాటిని ఎంజాయ్ చేసాను అన్నమాట నిజమే. ఎంతైనా నేను కూడా ఒక మనిషినే కదా, 28 సంవత్సరాల పెళ్ళైన అమ్మాయిని, మగాళ్లు నా శరీరంతో ఆటలు ఆడుకుంటున్నప్పుడు నేను ఎలా ఉత్సాహపడకుండా ఉండగలను.
ఇలా ఆలోచిస్తూ నేను నా గది వైపు తిరిగి వెళ్లాను.
గోపాల్ టైలర్ : "మేడమ్, ఎవరి దగ్గరనుండి ఫోన్ ?"
నేను : "అనిల్ చేశారు. అంటే, నా ఉద్దేశ్యం............... నా భర్త ఫోన్ చేసాడు."
***
CHAPTER – 6 అయిదవ రోజు
తయారీ
బట్టలు
Update – 23
లోదుస్తులు - ప్యాంటీ
..........................................ఇలా ఆలోచిస్తూ నేను నా గది వైపు తిరిగి వెళ్లాను.....................................................
..........................................గోపాల్ టైలర్ : "మేడమ్, ఎవరి దగ్గరనుండి ఫోన్ ?"..................................................
.........................................నేను : "అనిల్ చేశారు. అంటే, నా ఉద్దేశ్యం............... నా భర్త ఫోన్ చేసాడు."...............................................
గదిలోకి చేరుకున్నాక నేను ఆలోచనల్లో పూర్తిగా మునిగిపోయాను, నా పైట బ్లౌజ్ మీది నుండి జారిపోయిందని నేను గమనించలేదు. అనుకోకుండా నా కళ్లు దీపు కళ్ళతో కలవగానే అతను నా రొమ్ములనే కళ్ళార్పకుండా చూస్తున్నాడని గమనించాను. వెంటనే నేను నా పైటని సరిచేసుకుని నా సంపదని కప్పుకున్నాను. నా ఊపిరి ఇంకా వేగంగానే వుంది, దాంతో నా పెద్ద రొమ్ములు వేగంగా పైకి, కిందకి కదులుతున్నాయి.
దీపు : "మేడమ్, ఆయన మిమ్మల్ని చాలా మిస్ అవుతూ ఉండొచ్చు."
దీపు అల్లరిగా నవ్వాడు. అతని ఆలోచనేమిటో నాకు అర్థమైంది.
గోపాల్ టైలర్ : "అయితే మీ ఆయనతో మాట్లాడాక మీకు తాజాగా అనిపించి ఉంటుంది."
నేను : "అవును. చాలా కాలం నుంచి నేను అనిల్ తో మాట్లాడనట్లు అనిపించింది."
గోపాల్ టైలర్ : "మేడమ్, పని మొదలుపెడదామా ?"
నేను : "సరే తప్పకుండా. ఇప్పుడు ఇంకా ఏం మిగిలి ఉంది ?"
నేను ఇంకా అనిల్ ఆలోచనల్లోనే మునిగి పోయాను, టైలర్ మాటల మీద నేను దృష్టి పెట్టడం లేదు. నా భర్త ప్రేమతో కూడిన సాన్నిహిత్య మాటల వల్ల నేను ఆనందంగా ఉన్నాను. గోపాల్ అనుభవజ్ఞుడైన మనిషి, బహుశా అతను నా భావాలని అర్థం చేసుకున్నట్లున్నాడు.
గోపాల్ టైలర్ : "మేడమ్, నేను మీ బ్రా, పాంటీలని కూడా కుట్టాలి కదా, ఎందుకంటే మహా యజ్ఞంలో మీరు మీ బ్రా, పాంటీలని వేసుకోకూడదు."
నేను : "ఓహ్ ! అవును కదా !!"
అప్పుడే నాకు ఏదో గుర్తొచ్చింది.
నేను : "గోపాల్, నేను మీకు నా పాత సమస్య గురించి చెప్పాను కదా, అది కూడా తప్పకుండా సరిచేయండి. మీకు గుర్తుందా ?"
గోపాల్ : "అవును మేడమ్, అది మీ ప్యాంటీ సమస్య కదా. నేను దాన్ని కూడా తప్పకుండా సరిచేస్తాను. మీరు ఇంటికి తిరిగి వెళ్లిన తర్వాత వాడుకోవడానికి నేను మీకు కొన్ని పాంటీలని కూడా కుట్టిస్తాను."
నేను నవ్వి సరేనని తల ఊపాను.
నేను : "గోపాల్ మీకు చాలా థాంక్స్. నేను చాలా కాలం నుండి ఈ సమస్యతో బాధపడుతున్నాను."
గోపాల్ : "మేడమ్, నా కస్టమర్ల సమస్యలని పరిష్కరించడమే నా పని, అవునా ?"
మేము ఇద్దరం ఒకరినొకరు చూసుకుని నవ్వుకున్నాము. నా భర్తతో మాట్లాడాక నాకు చాలా తేలికగా అనిపించింది.
గోపాల్ : "మేడమ్, మీ సమస్య ఏమిటంటే, కొంతకాలం అయ్యాక మీ ప్యాంటీ మధ్యలోకి ముడుచుకుని పోతుంది. అంతే కదా ?"
నేను : "అవును, అదే."
ఆ సమయంలో నా మనసు చాలా తేలికగా ఉంది, నా టైలర్ తో ప్యాంటీ గురించి మాట్లాడటానికి నాకు ఏ మాత్రం సిగ్గు అనిపించ లేదు.
గోపాల్ : "మేడమ్, నేను మీకు ఇంతకుముందు చెప్పినట్లుగా మీరు మామూలు సైజు కంటే మెగా సైజు ప్యాంటీ ని వేసుకోవాలి. అందుకే ఇకనుండి మీరు షాపింగ్ చేయడానికి వెళ్ళినప్పుడల్లా డెసి మెగా ని మాత్రమే తీసుకోండి."
నేను సిగ్గు లేకుండా అతను చెప్పిన సూచన కి తల ఊపాను.
నేను : "సరే, ఇకనుండి నేను అదే తీసుకుంటాను."
గోపాల్ : "మేడమ్, నాకు ఒకటి దొరికితే.........."
గోపాల్ ఏం అడుగుతున్నాడో నాకు అర్థం కాలేదు, నేను ఒక వెర్రి ప్రశ్న అడిగాను.
నేను : "ఏమిటి దొరికితే ?"
గోపాల్ : "మేడమ్, ఏదైనా అదనపు ప్యాంటీ ఉంటే....."
నేను : "ఒహ్హ్... సరే. ఒక్క నిమిషం."
నేను తొందరగా అల్మారా వైపు వెళ్లి ఒక ప్యాంటీ ని తీసి టైలర్ కి ఇచ్చాను.
గోపాల్ : "ధన్యవాదాలు మేడమ్."
దీపు ఇప్పుడు దగ్గరికి వచ్చాడు, బహుశా నా ప్యాంటీ ని చూడటానికి అనుకుంటా.
గోపాల్ : "మేడమ్ చూడండి, మీ సమస్యకి ప్రధాన కారణం............"
అలా చెబుతూ గోపాల్ ప్యాంటీ ఎలాస్టిక్ ని లాగి ప్యాంటీ వెనుక భాగాన్ని నాకు చూపించాడు. ఇప్పుడు నాకు ఇబ్బందిగా అనిపించడం మొదలైంది.
గోపాల్ : "చూడండి మేడమ్, ఇక్కడ బట్ట చాలా చిన్నగా వుంది, ఇది మీ పెద్ద పిర్రలని సరిగ్గా కవర్ చేయడం లేదు, ఈ ఎలాస్టిక్ కూడా పనికిరాదు. పట్టు లూస్ గా వుంది కాబట్టి ఇది మీ పిర్రల మీదినుండి జారి మధ్యలోకి ముడుచుకుపోతోంది."
నేను : "అవును !"
గోపాల్ నా ప్యాంటీని పట్టుకుని చూపిస్తున్నాడు, దీపు దాన్ని జాగ్రత్తగా చూస్తున్నాడు. ఇప్పుడు నాకు ఇంకా ఇబ్బందిగా అనిపించడం మొదలైంది.
గోపాల్ : "చూడండి మేడమ్, ఎలాస్టిక్ ఎంత లూస్ గా వుందో."
నేను : "కానీ గోపాల్, నేను ఇది కొన్నప్పుడు సరిగానే ఉంది, చాలాసార్లు ఉతికిన తర్వాత ఎలాస్టిక్ లూస్ గా అవుతుంది."
గోపాల్ : "కానీ నడుము మీద సరిగ్గా పట్టు ఉండకపోతే ప్యాంటీ దాని స్థానం నుంచి జారిపోతుంది, అప్పుడు మీకు సమస్య అవుతుంది."
నేను : "అది నిజమే కానీ, ఉతికిన తర్వాత ఏ ప్యాంటీ అయినా వదులుగా అవుతుంది కదా."
గోపాల్ : "మేడమ్, అలాంటప్పుడు ఆ ప్యాంటీని పడేసి కొత్త ప్యాంటీని వాడండి."
నేను : "అలా మళ్లీ మళ్లీ నేను కొనాల్సి వస్తే, పాంటీలని తయారుచేసేవాడిని పెళ్లి చేసుకోవాల్సి వస్తుంది."
నా మాటలకి అందరూ నవ్వారు. గదిలోని వాతావరణం తేలికపడటం వల్ల నా అసౌకర్యం కూడా కొద్దిగా తగ్గింది.
దీపు : "గోపాల్ గారు, మీరు కుట్టే పాంటీలని కూడా కస్టమర్లు మేడమ్ ఉతికినట్లే ఉతుక్కుంటారు కదా. అవి ఎంత కాలం పనిచేస్తాయి ?"
గోపాల్ : "దీపు, నేను మంచి నాణ్యత ఉన్న ఎలాస్టిక్ ని పెడతాను, గోరువెచ్చని నీటిలో ఉతికితే 6 నెలలు పనిచేస్తాయి."
దీపు : "మేడమ్ చల్లటి నీటితో ప్యాంటీ లని ఉతుకుతారని నేను పందెం వేసి చెప్పగలను."
నేను అవునని తల ఊపాను.
గోపాల్ : "మేడమ్, ఇది కూడా మీ సమస్యకి ఒక కారణం. మీరు మీ బ్రాని కూడా చల్లటి నీటితో ఉతకకూడదు."
నేను : "సరే, నేను ట్రై చేస్తాను కానీ ప్రతిసారి గోరువెచ్చని నీటితో ఉతకడం అంటే కష్టం."
గోపాల్ : "మేడమ్, మీరు ఇబ్బంది పడకండి. నేను మీ సమస్యని సరిచేస్తాను."
నేను : "సరే."
గోపాల్ : "దీపు, ఒక అమ్మాయికి ప్యాంటీలో వెనుక కవరేజ్ ఎంత ఉండాలో నువ్వు చెప్పగలవా ?"
దీపు : "నా అభిప్రాయం ప్రకారం 50%."
గోపాల్ : "చాలా కరెక్ట్ గా చెప్పావు, మేడమ్ లాంటి పెద్ద సైజు పిర్రలు ఉన్నవాళ్ళకి ఇంకా ఎక్కువగా ఉండాలి. దీని గురించి నీ అభిప్రాయం చెప్పు ?"
గోపాల్ తన చేతిలో పట్టుకున్న ప్యాంటీ వైపు చూపించాడు.
దీపు : "ఇది పూర్తిగా లాగినా 25% కంటే ఎక్కువగా కప్పదు. మేడం పిర్రలు చాలా పెద్దగా ఉన్నాయి."
గోపాల్ : "కేవలం 25% ?"
దీపు : "అవును, నాకు అలానే అనిపిస్తోంది."
గోపాల్ : "దీపు, అది ఎలా సాధ్యం ?"
దీపు : "ఈ బట్ట ని చూడండి, ఇది ఎక్కువగా సాగదు."
గోపాల్ : "అవును, మంచి నాణ్యతది కాదు. అయినా కేవలం 25% ? ఇది ఏమైనా థాంగ్ అహ్హ్ ?"
థాంగ్ ? అది ఏమిటి. ఏదైనా సరే, తక్కువ బట్ట ఉన్న పాంటీ లాంటిది అని నేను అనుకున్నాను.
దీపు : "గోపాల్ గారు, మేడమ్ అంత ఫాషన్ గా వుండే థాంగ్ లని వేసుకోరు. తను మొదటిసారి దాని పేరు వింటున్నట్లుంది. హా ! హా ! హా !"
దీపు నవ్వు నాకు చాలా చిరాకుగా అనిపించింది, నేను నా పళ్ళని నా కింద పెదవి మీద నొక్కుకున్నాను. అయితే థాంగ్ అనే పేరు నేను మొదటిసారి వింటున్నానని అతను చెప్పింది పూర్తిగా నిజం.
గోపాల్ : "అవును, నువ్వు చెప్పింది నిజమే. మేడమ్ మెట్రో సిటీలో ఉండరు కదా, కాబట్టి తనకి ఎలా తెలుస్తుంది ?"
వాళ్ళు ఇద్దరూ నవ్వుతున్నారు.
గోపాల్ : "మేడమ్, దీపు మీ ప్యాంటీ మీ పిర్రలని కేవలం 25% మాత్రమే కప్పుతుందని చెప్పాడు, అందుకే నేను థాంగ్ పేరు చెప్పాను. థాంగ్ అంటే ఏమిటో మీకు తెలియదని అనుకుంటున్నాను."
నేను తెలియదని తల ఊపాను.
గోపాల్ : "మేడమ్, థాంగ్ ప్యాంటీ లాంటిదే కానీ ఇంకా చిన్నగా ఉంటుంది. దానికి ముందు V ఆకారంలో బట్ట ఉంటుంది, వెనుక నుంచి దారం లేదా కొద్దిగా బట్ట ఉంటుంది. ఈ రోజుల్లో పెద్ద నగరాల్లో ఫాషన్ అమ్మాయిలు దాన్ని వేసుకుంటుంటారు."
అతను కొద్దిగా ఆగి నేరుగా నా కళ్లలోకి చూశాడు.
గోపాల్ : "మేడమ్, మీరు చీర లేదా సల్వార్ కమీజ్ లోపల థాంగ్ వేసుకుంటే, బట్టల లోపల మీ మొత్తం పిర్రలు తెరిచినట్లు ఉంటాయి. అంటే మీ పిర్రల మీద పాంటీ బట్ట ఏమీ ఉండదు. ప్యాంటీ ముడుచుకోవడం వల్ల మీకు అదే ఫీలింగ్ వస్తుందని నేను అనుకుంటున్నాను."
ఆ టైలర్ క్లియర్ గా చెప్పిన మాటలతో నా మొహం ఎర్రగా మారడం మొదలైంది, ఇప్పుడు నేను ఈ టాపిక్ ని ఆపేద్దామని అనుకున్నాను.
నేను : "హ్మ్మ్ !"
గోపాల్ : "మేడమ్, నేను సరిగ్గా చెప్పాను కదా ?"
నేను : "అవును !"
అతని మాట వినడం తప్ప నాకు వేరే మార్గం లేదు.
దీపు : "గోపాల్ గారు, మేడమ్ థాంగ్ వేసుకుంటే ఆ దృశ్యం ఎలా ఉంటుంది ?"
గోపాల్ : "ఎందుకు ?"
దీపు : "మేడమ్ పిర్రలని చూడండి. ఎంత పెద్దగా, గుండ్రంగా, చాలా కండ పట్టి వున్నాయి కదా."
గోపాల్ : "హే... హే. అది నిజమే. మేడమ్, దీపు తప్పు చెప్పడం లేదు."
నేను : "గోపాల్, ఇక పనిలోకి వెళ్దామా ?"
గోపాల్ : "అవును అవును మేడమ్. అనవసరమైన మాటలు చాలా అయ్యాయి."
దీపు : గోపాల్ గారు, ఒక పని చేయండి."
గోపాల్ : "ఏమిటి ?"
దీపు : "మేడమ్ ప్యాంటీని ఇలా పట్టుకోండి, తర్వాత నా మాట అర్థమవుతుంది."
గోపాల్ : "సరే, చూద్దాం."
గోపాల్ నా ప్యాంటీని ఎలాస్టిక్ తో పట్టుకుని తన మొహం ముందు పట్టుకున్నాడు, దీపు దాని బట్టని రెండు చేతులతో లాగి నా పెద్ద పిర్రలని ఇది ఎంత మేరకు కప్పుతుందో చూపించాడు.
ఈ ఇద్దరూ ఏం చేయబోతున్నారా అని నేను ఆశ్చర్యపోయాను. ఇంత ఈజీ గా నా ప్యాంటీ గురించి, అది కూడా నా ముందే మాట్లాడుకుంటున్నారు. విషయాలు నా కంట్రోల్ లో నుంచి బయటికి వెళ్తున్నాయి కానీ నేను ఏమీ చేయలేకపోయాను.
దీపు : "చూడండి గోపాల్ గారు. ఇంత మాత్రమే సాగుతోంది, మేడమ్ పిర్రలని చూడండి."
ఆ ఇద్దరు మగాళ్లు నా చీరతో కప్పబడిన పిర్రల వైపు చూడటం మొదలుపెట్టారు. అయితే నా శరీరం ముందు భాగం వాళ్ళ వైపు ఉంది కాబట్టి వాళ్లకి నా వెనుకవైపు వున్న పిర్రలు సరిగ్గా కనిపించలేదు.
గోపాల్ : "మేడమ్, కొద్దిగా వెనక్కి తిరగగలరా ? మీ ప్యాంటీలో ఎంత బట్ట ని పెట్టాలో మేము అందాజా చూడాలి, అప్పుడే ఇది మీ పిర్రలని సరిగ్గా కప్పుతుంది, మధ్యలోకి ముడుచుకోదు.
నేను : "కానీ... నా ఉద్దేశ్యం........."
గోపాల్ : "మేడమ్, మీరు ఎందుకు సందేహిస్తున్నారు ? మీరు ఏమీ చేయాల్సిన అవసరం లేదు, కేవలం వెనక్కి తిరగండి, చాలు."
నేను ఇంకేదైనా అనకముందే ఆ టైలర్ తన ఇంకో ప్రశ్నతో నన్ను ఆశ్చర్యపరిచాడు.
గోపాల్ : "మేడమ్, ఇప్పుడు మీరు ప్యాంటీ వేసుకున్నారా ?"
నేను : "ఏమిటి ?"
గోపాల్ : "నా ఉద్దేశ్యం, మీరు ఇంతకుముందే టాయిలెట్ కి వెళ్లారు కదా, బహుశా మీరు దాన్ని తీసేసి ఉంటారు కదా. అందుకే అడుగుతున్నాను."
సహజంగానే అలాంటి ప్రశ్న వల్ల నాకు చిరాకు వచ్చింది. నేను నేల వైపు చూస్తూ అవునని తల ఊపాను. ఒక మగాడి ముందు ఇలాంటి ప్రశ్నకి జవాబు ఇవ్వడం నాకు చాలా సిగ్గు గా అనిపించింది, పరిగెత్తి గది నుంచి బయటికి వెళ్లిపోవాలని అనిపించింది.
నేను : "లేదు, కానీ..........."
***
తయారీ
బట్టలు
Update – 21
మినీ స్కర్ట్ - మడమలపై కూర్చోవడం
..................................ఇప్పుడు నాకు జరిగిన అనుభవం వల్ల నా మనసులో ఒక భయం మొదలైంది, యజ్ఞం సమయంలో నా వెనుక నుంచి, నా స్కర్ట్ లోపలి భాగం అక్కడుండే మనుషులకి కనిపించొచ్చు..........................................
..............................గోపాల్ : "మేడమ్, తర్వాతి భంగిమ మడమల మీద కూర్చోవడం (స్క్వాటింగ్). అయితే ఈ స్కర్ట్ లో మీరు అలా కూర్చోలేరు. అవునా ?".............................
గోపాల్ అల్లరిగా నవ్వుతున్నాడు. నేను కేవలం తల ఊపాను.
దీపు : "మేడమ్, మీరు అలా కూర్చోవాల్సి వస్తే, మీరు మీ స్కర్ట్ ని విప్పేసి, తర్వాత మీ మడమల మీద కూర్చోవడమే మంచిది."
అతను అన్న అసభ్యకరమైన మాటకి ఆ ఇద్దరూ గట్టిగా నవ్వారు. నేను మూగ బొమ్మలా నిలబడి ఉన్నాను, ఆ గదిలో చిక్కుకుపోయినట్లుగా సిగ్గు లేకుండా ప్రవర్తిస్తున్నాను.
గోపాల్ : "మేడమ్, మెట్లు ఎక్కుతున్నప్పుడు కూడా జాగ్రత్తగా ఉండాలి. ఎందుకంటే మీరు ఈ స్కర్ట్ వేసుకుని మెట్లు ఎక్కితే, వెనుక వస్తున్న మనిషికి ఫ్రీ షో కనిపిస్తుంది."
నేను : "అవును గోపాల్ నాకు తెలుసు. అలాంటి పరిస్థితి రాదని అనుకుంటున్నాను."
దీపు : "అవును మేడమ్. ఎందుకో తెలుసా ?"
నేను అయోమయంగా దీపు వైపు చూశాను.
దీపు : "ఎందుకంటే ఆశ్రమంలో మెట్లు లేవు కదా. హా హా హా !"
ఈసారి మేము అందరం నవ్వాము. నా శ్వాస కూడా ఇప్పుడు మామూలుగా అవుతోంది.
గోపాల్ : "మేడమ్, చివరి భంగిమ పడుకోవడం. ఇప్పుడు మీకు చాలా విషయాలు తెలిశాయి, మీరు మీ అంతట మీరే మంచం మీద పడుకోవాలని నేను అనుకుంటున్నాను."
నేను : "సరే."
గోపాల్ : "మేడమ్, మేము ఈ వైపు నిలబడతాము."
వాళ్ళు ఇద్దరూ ఆ వైపు నిలబడ్డారు, పడుకున్న తర్వాత నా కాళ్లు ఎక్కడ ఉంటాయో అక్కడ నిలబడ్డారు. నేను మంచం మీద కూర్చున్నాను, చల్లటి బెడ్ షీట్ నా నగ్నమైన పిర్రల భాగాన్ని తాకుతోందని నాకు వెంటనే అర్థమైంది, అది ప్యాంటీ బయట ఉంది, ఆ స్కర్ట్ అంత చిన్నగా వుంది. నేను నా కాళ్ళని నిటారుగా ఉంచి అతుక్కోబెట్టి, వాటిని పైకి లేపి మంచం మీద పెట్టాను. గోపాల్, దీపు చూపులు నా నడుము మీదే ఉన్నాయి, నేను నా మానాన్ని ఎంత వీలైతే అంత కాపాడుకోవడానికి ట్రై చేస్తున్నాను. అయితే ప్యాంటీని కవర్ చేయడం కుదరదని నాకు అర్థమైంది. నా స్కర్ట్ నున్నని తొడల మీద పైకి లేవడం మొదలైంది, నేను తొందరగా దాన్ని కిందకి లాక్కున్నాను. అయితే నేను మంచం మీద పడుకున్న వెంటనే, నేను నా కాళ్ళని కొద్దిగా వంచాల్సి వచ్చింది, ఆ ఇద్దరు మగాళ్ళకి నా స్కర్ట్ లోపల వున్న ప్యాంటీ దృశ్యం బాగా కనిపించి ఉంటుంది.
ఎంత సిగ్గుచేటు.
నేను ఒక పెళ్ళైన అమ్మాయిని. నేను ఏం చేస్తున్నాను ? ఈ టైలర్ లకి పదే పదే నా ప్యాంటీ ని చూపిస్తున్నాను. నేను మంచం మీద ఇంత చిన్న స్కర్ట్ ని వేసుకుని పడుకుంటే, ఇద్దరు మగాళ్లు నా ప్యాంటీ లోకి తొంగి చూడటానికి ట్రై చేస్తున్నారు అని నా భర్త కి తెలిస్తే అతనికి గుండెపోటు వస్తుంది.
గోపాల్ : "చాలా మంచిది మేడమ్. ఇప్పుడు మీరు ఈ బట్టలని వేసుకుని మహా యజ్ఞానికి వెళ్లడానికి పూర్తిగా రెడీ అయి ఉన్నారు."
నేను మంచం మీద నుంచి లేచి, ఈ స్కర్ట్ ని తొందరగా తీసేసి నా చీర ని కట్టుకోవాలని అనుకుంటున్నాను, ఎందుకంటే టైలర్ కొలతలు, ఈ అదనపు మార్గదర్శక సెషన్ పూర్తయ్యాయని నేను అనుకున్నాను.
అయితే నేను ఒక ముఖ్యమైన విషయం మర్చిపోయాను.
గోపాల్ : "మేడమ్, ఇప్పుడు మీ కొలతల పని దాదాపు పూర్తైంది. కొద్దిగా పని మాత్రమే మిగిలి ఉంది, తర్వాత మేము వెళ్లిపోతాము."
నేను : "ఇప్పుడు ఇంకా ఏం మిగిలి ఉంది ?"
ఖట్... ఖట్ !
ఎవరో తలుపు మీద తట్టారు, మా మాటలు మధ్యలో ఆగిపోయాయి, ఎందుకంటే నేను త్వరగా వేసుకున్న స్కర్ట్ మీద చీరని చుట్టుకుని నా నగ్నమైన శరీరాన్ని కవర్ చేసుకోవడానికి ప్రయత్నించాను.
గోపాల్ : "మేడమ్, ఇబ్బంది పడకండి. నేను చూస్తాను."
అతను తలుపు దగ్గరికి వెళ్లి, కొద్దిగా తలుపు తెరిచి బయట చూశాడు. మేడం కి ఫోన్ వచ్చిందని పరిమల్ అన్న మాట నేను విన్నాను.
గోపాల్ : "సరే, నేను ఇప్పుడు మేడం ని పంపిస్తాను."
పరిమల్ 'సరే' అని చెప్పి వెళ్లిపోయాడు, నేను నా చీర, పెట్టికోట్ తీసుకుని బాత్ రూముకి వెళ్లాను. ఎవరి దగ్గర నుండి ఫోన్ వచ్చి ఉంటుందో, ఎక్కడ నుంచి వచ్చి ఉంటుందా అని ఆలోచిస్తున్నాను. మా ఇంటి నుంచా ? నన్ను కలవడానికి ఆశ్రమానికి వచ్చిన అనిల్ మామయ్యా దగ్గరనుంచా ? దీని గురించే ఆలోచిస్తూ నేను స్కర్ట్ ని తీసేశాను, పెట్టికోట్ వేసుకొని చీర ని కట్టుకున్నాను.
***
CHAPTER – 6 అయిదవ రోజు
తయారీ
బట్టలు
Update – 22
భర్త నుంచి ఫోన్
..............................................పరిమల్ 'సరే' అని చెప్పి వెళ్లిపోయాడు, నేను నా చీర, పెట్టికోట్ తీసుకుని బాత్ రూముకి వెళ్లాను. ఎవరి దగ్గర నుండి ఫోన్ వచ్చి ఉంటుందో, ఎక్కడ నుంచి వచ్చి ఉంటుందా అని ఆలోచిస్తున్నాను. మా ఇంటి నుంచా ? నన్ను కలవడానికి ఆశ్రమానికి వచ్చిన అనిల్ మామయ్యా దగ్గరనుంచా ? దీని గురించే ఆలోచిస్తూ నేను స్కర్ట్ ని తీసేశాను, పెట్టికోట్ వేసుకొని చీర ని కట్టుకున్నాను...............................................
నేను నా గది లో నుంచి బయటికి వచ్చి నా పైట ని సరిచేసుకుంటూ ఫోన్ తీసుకోవడానికి ఆశ్రమం ఆఫీస్ వైపు వెళ్లడం మొదలుపెట్టాను. ఆశ్రమం ఆఫీస్ గెస్ట్ రూమ్ దగ్గర ఉంది, నేను లోపలికి వెళ్లగానే, ఫోన్ దగ్గర పరిమల్ నిలబడి ఉన్నాడు. ఆ పొట్టి మనిషిని, అతని గమ్మత్తైన మొహాన్ని చూడగానే నా పెదాల మీదికి చిరునవ్వు వచ్చింది.
నేను : "ఎవరి దగ్గరనుండి ఫోన్ ?"
పరిమల్ : "మీ భర్త మేడమ్."
నేను : "ఓహ్."
నాకు చాలా సంతోషంగా అనిపించింది, అనిల్ ఫోన్ చేయడం ఆశ్చర్యంగా అనిపించింది.
నేను : "హలో..."
అనిల్ : "హలో రష్మి, నేను అనిల్ ని మాట్లాడుతున్నాను."
నేను : "ఎలా ఉన్నారు మీరు ? ఇన్ని రోజుల తర్వాత మీకు గుర్తొచ్చానా ?"
నా పైటని వేళ్లతో తిప్పుకుంటూ నేను కోపంగా ఉన్నట్లు నటించాను.
అనిల్ : "నీకు తెలుసు కదా రష్మి, నేను ఊరికి వెళ్లాను, నిన్ననే తిరిగొచ్చాను. అలాంటప్పుడు నీకు ఎలా ఫోన్ చేస్తాను చెప్పు ?"
అనిల్ కి ఏదో పని మీద మా ఊరికి వెళ్లాల్సి వచ్చిందని, అందుకే అతను నన్ను ఆశ్రమంలో దిగబెట్టడానికి కూడా రాలేకపోయారని నాకు గుర్తొచ్చింది.
నేను : "హ్మ్మ్... తెలుసు. ఇప్పుడు సాకులు చెప్పకండి."
అనిల్ : "జానూ, అక్కడ ఎలా ఉంది ?"
ఈ ప్రశ్న విని నా గుండె ఆగిపోయినట్లు అనిపించింది, నేను ఎంగిలి మింగుతూ జవాబు ఇచ్చాను.
నేను : "అంతా బాగానే ఉంది. నా చికిత్స జరుగుతోంది."
అనిల్ : "జానూ, నీవు చాలా మూలికలని తీసుకోవాల్సి వస్తుందా ?"
ఏమేం తీసుకోవాల్సి వస్తుందో నీకేం తెలుసు అని మనసులో అనుకున్నాను.
నేను : "అవును... చాలా మూలికలు, పూజలు, యజ్ఞాలు, వగైరా. మీకు వీటి మీద నమ్మకం లేదు కదా."
అనిల్ : "ఒకవేళ మంచి రెసుల్త్ వస్తే నేను నమ్మడం మొదలుపెడతాను. కానీ నువ్వు ఎలా ఉన్నావో చెప్పు ? మందుల వల్ల ఏమైనా సైడ్ ఎఫెక్ట్స్ ఉన్నాయా ?"
నేను : "లేదు... లేదు... నేను చాలా బాగా ఉన్నాను."
ఇక్కడ ఎంతమంది మగాళ్లు నా యవ్వనంతో ఆటలాడుకుంటున్నారో అని ఆలోచిస్తున్నాను.
అనిల్ : "మంచి విషయం. ఇక్కడ ఇంట్లో కూడా అంతా బాగానే ఉంది, నువ్వు బెంగపెట్టుకోకు."
నేను : "మీకు తెలుసు కదా మామయ్య నన్ను కలవడానికి వచ్చారు."
అనిల్ : "అవును. అమ్మ చెప్పింది. ఆయన ఏం చెప్పారు ?"
నేను : "ప్రత్యేకంగా ఏమీ లేదు. నా ఆరోగ్యం గురించి అడిగారు."
అనిల్ : "చాలా మంచి మనిషి."
అవును చాలా మంచిమనిషి. అతను నా నుదుటి మీద ముద్దు పెట్టిన పద్దతి, నా భుజాల మీదున్న బ్రా స్ట్రాప్ ని తాకిన పద్దతి, నా రొమ్ములని తన ఛాతీ మీద నొక్కుకున్న పద్దతి, నా పిర్రల మీద కొట్టిన పద్దతి - ఇవన్నీ నాకు గుర్తొచ్చాయి. చాలా మంచివాడా లేదా చాలా దుర్మార్గుడా ?
నేను : "హ్మ్మ్మ్..."
అనిల్ : "రష్మి, నీ దగ్గర ఎవరైనా ఉన్నారా ?"
అలా ఎందుకు అడుగుతున్నారా అని నాకు ఆశ్చర్యం వేసింది. నేను ఇటు అటు చూశాను, ఆఫీస్ గదిలో ఎవరూ లేరు. పరిమల్ నాకు ఫోన్ ఇచ్చి అక్కడినుండి వెళ్లిపోయాడు.
నేను : "లేదు, నేను ఒక్కదాన్నే వున్నాను. కానీ ఎందుకు అలా అడుగుతున్నారు ?"
అనిల్ : "ఉమ్మ్... జానూ, నిన్ను మిస్ అవుతున్నాను, బెడ్ మీద."
చివరి రెండు మాటలు అనిల్ గుసగుసగా చెప్పాడు. నా నగ్నంగా వున్నా తొడల మీద దీపు అంతకుముందు తాకడం వల్ల నాలో వేడి ఎక్కింది, ఇప్పుడు నా భర్త ఫోన్లో ప్రేమ చూపిస్తున్నారు, దాంతో నేను కరిగిపోవడం మొదలుపెట్టాను.
నేను : "ఉమ్మ్... నేను కూడా మిమ్మల్ని మిస్ అవుతున్నాను."
అనిల్ : "ఒకసారి నన్ను ముద్దు పెట్టుకో."
నేను : "ఇది ఆశ్రమం, మీరు అలా...! "
అనిల్ : "ఉఫ్... ఒకసారి ముద్దు పెట్టుకో. నేను గుర్తు రావడం లేదా ?"
నేను : "హ్మ్మ్... నేను మిమ్మల్ని చాలా మిస్ అవుతున్నాను."
అనిల్ : "సరే, ఇప్పుడు చీర కట్టుకున్నావా ?"
నేను : "ఎందుకు అడుగుతున్నారు?"
అనిల్ : "ఎందుకంటే, నేను తర్వాత నీ బ్లౌజ్ ని తియ్యాలి కదా."
నేను : "దుర్మార్గుడా !"
అనిల్ : "రష్మి విను."
నేను : "ఏమిటి ?"
అనిల్ ప్రేమతో కూడిన మాటలు విని నేను బలహీనపడటం మొదలుపెట్టాను, ఇప్పుడే పరిగెత్తి అతని చేతుల్లోకి వెళ్లిపోవాలని అనిపించింది.
అనిల్ : "జానూ, నీ పెదాలు తెరువు."
నేను ఫోన్ ముందు నా పెదాలని తెరిచాను.
అనిల్ : "ఏమైంది ? తెరవొచ్చు కదా."
నేను : "ఓహో ! నేను తెరిచే ఉంచాను. కేవలం మీ కోసమే."
అనిల్ : "అలా అయితే నువ్వు ఫోన్ ఎలా పట్టుకున్నావు ?"
నేను : "ఫో ! నేను మీ కోసం నా పెదాలు తెరిచాను. ఫోన్ తో దానికేం సంబంధం ?"
అనిల్ : "రష్మి డార్లింగ్, నేను చీర లోపల ఉన్న నీ నిలువు పెదాలని తెరవమని చెప్పాను, అలా చేస్తే నేను నా దాన్ని నీ లోపల పెట్టగలుగుతాను."
నేను : "మీరు చాలా దుర్మార్గులు. నేను ఫోన్ పెట్టేస్తున్నాను."
అనిల్ మాటలు నాకు నచ్చుతున్నాయి కానీ నేను కోపంగా ఉన్నట్లు నటించాను.
అనిల్ : "లేదు లేదు. జానూ. ప్లీజ్ ఫోన్ పెట్టెయ్యకు. సరే, నీ పెదాలని ముద్దు పెట్టుకోనివ్వు."
అనిల్ ఫోన్లో నన్ను చాలాసార్లు ముద్దు పెట్టుకున్నాడు.
అనిల్ : "రష్మి, నువ్వు లేకుండా బెడ్ ఖాళీగా అనిపిస్తుంది."
నా భర్త అంటున్న అలాంటి మాటలతో నేను ఉత్సాహంగా మారడం మొదలుపెట్టాను. నేను కుడి చేతిలో ఫోన్ ని పట్టుకున్నాను, నా ఎడమ చేయి దానంతట అదే చీర కున్న పైట లోపలికి వెళ్లింది, బ్లౌజ్ మీది నుంచి నేను నా రసవంతమైన రొమ్ములని నొక్కుకోవడం మొదలుపెట్టాను.
అనిల్ : "ఇప్పుడు నీ కళ్ళు మూసుకో. ఒకసారి నీ ఆపిల్స్ ని నొక్కనివ్వు ! ఆహా !"
నా కళ్ళు మూసి ఉన్నాయి, అనిల్ నా ఆపిల్స్ ని పట్టుకుని నొక్కుతున్నాడని నేను ఊహించుకుంటున్నాను.
అనిల్ : "ఉమ్మ్. నిన్ను చాలా మిస్ అవుతున్నాను జానూ."
నేను : "నన్ను మీ చేతుల్లోకి తీసుకోండి..."
అనిల్ : "ఉమ్మ్. రష్మి, ఒకసారి నాకు ముద్దు పెట్టు."
నేను : "లేదు. నేను ఇక్కడ నుంచి పెట్టలేను."
అనిల్ : ఎందుకు ? ఎందుకు సిగ్గుపడుతున్నావు ? అక్కడ ఎవరూ లేరని నువ్వు చెప్పావు కదా. మరి ?
నాలో ఇంకా సిగ్గు మిగిలి ఉందా అని నేను ఆలోచించడం మొదలుపెట్టాను. కానీ నా భర్తకి నేను అదే పాత సిగ్గు పడే రష్మిని కదా.
అనిల్ : "ఏమైంది జానూ ?"
నేను : "హ్మ్మ్. సరే బాబా."
నా శ్వాస వేగంగా మారింది, నా రొమ్ములు బ్లౌజ్ లోపల టైట్ గా అయిపోయాయి. నేను ఇటు అటు చూసి ఫోన్లో అనిల్ కి గట్టిగా ముద్దు పెట్టాను.
అనిల్ : "నువ్వు చాలా ముద్దుగా ఉన్నావు రష్మి."
నేను : "ఉమ్మ్."
అనిల్ : "నీ ఆశ్రమం చికిత్స వల్ల మనకి తప్పకుండా మంచి రిసల్ట్ వస్తుందని అనుకుంటున్నాను."
నేను : "ఉమ్మ్ !"
అనిల్ : "రష్మి ?"
నేను ఇంకా అనిల్ ప్రేమలో మునిగి పోయి ఉన్నాను.
అనిల్ : "నువ్వు ఎప్పుడు తిరిగి వస్తావు ?"
నన్ను నేను కంట్రోల్ చేసుకోవటానికి ట్రై చేసాను.
నేను : "హ్మ్మ్, బహుశా రేపటి యజ్ఞం తర్వాత అనుకుంటున్నాను."
అనిల్ : "సరే. అప్పటివరకు నేను నీకు ప్రతిరోజు ఫోన్ చేస్తుంటాను."
నేను భయపడ్డాను, ఎందుకంటే ఈ రాత్రి నుంచి మహా యజ్ఞం జరగాల్సి ఉంది, అది రెండు రోజులు పడుతుందని గురుజీ చెప్పారు.
నేను : "అయ్యో వినండి. ఇప్పుడు ఇక్కడికి ఫోన్ చేయొద్దు. నేను త్వరలోనే తిరిగి వస్తాను కదా. గురుజీ, ఆశ్రమంలో ఎక్కువ ఫోన్ కాల్స్ ని ఇష్టపడరు !"
అనిల్ : "హ్మ్మ్ ! నాకు అర్థం అయింది. అది పవిత్రమైన స్థలం కదా. సరే జానూ, ఏదైనా కావాలంటే చెప్పు."
నేను : "మీరు జాగ్రత్తగా ఉండండి, దేవుడికి మొక్కుకోండి..."
అనిల్ : "సరే తప్పకుండా, నీ చికిత్స విజయవంతం కావాలని. బై."
నేను : "బై !"
అనిల్ ఫోన్ పెట్టేశాడు, నేను రిసీవర్ ని పెట్టేసాను. పాపం అనిల్. నా చికిత్సలో భాగమే అయినప్పటికీ, ఇక్కడ నాకు ఏం జరుగుతుందో తను ఊహించలేడు. నాకు ఇంకా గురుజీ మీద పూర్తి నమ్మకం ఉంది, మహా యజ్ఞం వల్ల ఆయన నేను తల్లి ని అయ్యేలా చేస్తారని కోరుకున్నాను. నేను నా జీవితంలో జరిగిన కొన్ని సంఘటనలని, ముఖ్యంగా వికాస్, గోపాల్ టైలర్తో జరిగిన వాటిని ఎంజాయ్ చేసాను అన్నమాట నిజమే. ఎంతైనా నేను కూడా ఒక మనిషినే కదా, 28 సంవత్సరాల పెళ్ళైన అమ్మాయిని, మగాళ్లు నా శరీరంతో ఆటలు ఆడుకుంటున్నప్పుడు నేను ఎలా ఉత్సాహపడకుండా ఉండగలను.
ఇలా ఆలోచిస్తూ నేను నా గది వైపు తిరిగి వెళ్లాను.
గోపాల్ టైలర్ : "మేడమ్, ఎవరి దగ్గరనుండి ఫోన్ ?"
నేను : "అనిల్ చేశారు. అంటే, నా ఉద్దేశ్యం............... నా భర్త ఫోన్ చేసాడు."
***
CHAPTER – 6 అయిదవ రోజు
తయారీ
బట్టలు
Update – 23
లోదుస్తులు - ప్యాంటీ
..........................................ఇలా ఆలోచిస్తూ నేను నా గది వైపు తిరిగి వెళ్లాను.....................................................
..........................................గోపాల్ టైలర్ : "మేడమ్, ఎవరి దగ్గరనుండి ఫోన్ ?"..................................................
.........................................నేను : "అనిల్ చేశారు. అంటే, నా ఉద్దేశ్యం............... నా భర్త ఫోన్ చేసాడు."...............................................
గదిలోకి చేరుకున్నాక నేను ఆలోచనల్లో పూర్తిగా మునిగిపోయాను, నా పైట బ్లౌజ్ మీది నుండి జారిపోయిందని నేను గమనించలేదు. అనుకోకుండా నా కళ్లు దీపు కళ్ళతో కలవగానే అతను నా రొమ్ములనే కళ్ళార్పకుండా చూస్తున్నాడని గమనించాను. వెంటనే నేను నా పైటని సరిచేసుకుని నా సంపదని కప్పుకున్నాను. నా ఊపిరి ఇంకా వేగంగానే వుంది, దాంతో నా పెద్ద రొమ్ములు వేగంగా పైకి, కిందకి కదులుతున్నాయి.
దీపు : "మేడమ్, ఆయన మిమ్మల్ని చాలా మిస్ అవుతూ ఉండొచ్చు."
దీపు అల్లరిగా నవ్వాడు. అతని ఆలోచనేమిటో నాకు అర్థమైంది.
గోపాల్ టైలర్ : "అయితే మీ ఆయనతో మాట్లాడాక మీకు తాజాగా అనిపించి ఉంటుంది."
నేను : "అవును. చాలా కాలం నుంచి నేను అనిల్ తో మాట్లాడనట్లు అనిపించింది."
గోపాల్ టైలర్ : "మేడమ్, పని మొదలుపెడదామా ?"
నేను : "సరే తప్పకుండా. ఇప్పుడు ఇంకా ఏం మిగిలి ఉంది ?"
నేను ఇంకా అనిల్ ఆలోచనల్లోనే మునిగి పోయాను, టైలర్ మాటల మీద నేను దృష్టి పెట్టడం లేదు. నా భర్త ప్రేమతో కూడిన సాన్నిహిత్య మాటల వల్ల నేను ఆనందంగా ఉన్నాను. గోపాల్ అనుభవజ్ఞుడైన మనిషి, బహుశా అతను నా భావాలని అర్థం చేసుకున్నట్లున్నాడు.
గోపాల్ టైలర్ : "మేడమ్, నేను మీ బ్రా, పాంటీలని కూడా కుట్టాలి కదా, ఎందుకంటే మహా యజ్ఞంలో మీరు మీ బ్రా, పాంటీలని వేసుకోకూడదు."
నేను : "ఓహ్ ! అవును కదా !!"
అప్పుడే నాకు ఏదో గుర్తొచ్చింది.
నేను : "గోపాల్, నేను మీకు నా పాత సమస్య గురించి చెప్పాను కదా, అది కూడా తప్పకుండా సరిచేయండి. మీకు గుర్తుందా ?"
గోపాల్ : "అవును మేడమ్, అది మీ ప్యాంటీ సమస్య కదా. నేను దాన్ని కూడా తప్పకుండా సరిచేస్తాను. మీరు ఇంటికి తిరిగి వెళ్లిన తర్వాత వాడుకోవడానికి నేను మీకు కొన్ని పాంటీలని కూడా కుట్టిస్తాను."
నేను నవ్వి సరేనని తల ఊపాను.
నేను : "గోపాల్ మీకు చాలా థాంక్స్. నేను చాలా కాలం నుండి ఈ సమస్యతో బాధపడుతున్నాను."
గోపాల్ : "మేడమ్, నా కస్టమర్ల సమస్యలని పరిష్కరించడమే నా పని, అవునా ?"
మేము ఇద్దరం ఒకరినొకరు చూసుకుని నవ్వుకున్నాము. నా భర్తతో మాట్లాడాక నాకు చాలా తేలికగా అనిపించింది.
గోపాల్ : "మేడమ్, మీ సమస్య ఏమిటంటే, కొంతకాలం అయ్యాక మీ ప్యాంటీ మధ్యలోకి ముడుచుకుని పోతుంది. అంతే కదా ?"
నేను : "అవును, అదే."
ఆ సమయంలో నా మనసు చాలా తేలికగా ఉంది, నా టైలర్ తో ప్యాంటీ గురించి మాట్లాడటానికి నాకు ఏ మాత్రం సిగ్గు అనిపించ లేదు.
గోపాల్ : "మేడమ్, నేను మీకు ఇంతకుముందు చెప్పినట్లుగా మీరు మామూలు సైజు కంటే మెగా సైజు ప్యాంటీ ని వేసుకోవాలి. అందుకే ఇకనుండి మీరు షాపింగ్ చేయడానికి వెళ్ళినప్పుడల్లా డెసి మెగా ని మాత్రమే తీసుకోండి."
నేను సిగ్గు లేకుండా అతను చెప్పిన సూచన కి తల ఊపాను.
నేను : "సరే, ఇకనుండి నేను అదే తీసుకుంటాను."
గోపాల్ : "మేడమ్, నాకు ఒకటి దొరికితే.........."
గోపాల్ ఏం అడుగుతున్నాడో నాకు అర్థం కాలేదు, నేను ఒక వెర్రి ప్రశ్న అడిగాను.
నేను : "ఏమిటి దొరికితే ?"
గోపాల్ : "మేడమ్, ఏదైనా అదనపు ప్యాంటీ ఉంటే....."
నేను : "ఒహ్హ్... సరే. ఒక్క నిమిషం."
నేను తొందరగా అల్మారా వైపు వెళ్లి ఒక ప్యాంటీ ని తీసి టైలర్ కి ఇచ్చాను.
గోపాల్ : "ధన్యవాదాలు మేడమ్."
దీపు ఇప్పుడు దగ్గరికి వచ్చాడు, బహుశా నా ప్యాంటీ ని చూడటానికి అనుకుంటా.
గోపాల్ : "మేడమ్ చూడండి, మీ సమస్యకి ప్రధాన కారణం............"
అలా చెబుతూ గోపాల్ ప్యాంటీ ఎలాస్టిక్ ని లాగి ప్యాంటీ వెనుక భాగాన్ని నాకు చూపించాడు. ఇప్పుడు నాకు ఇబ్బందిగా అనిపించడం మొదలైంది.
గోపాల్ : "చూడండి మేడమ్, ఇక్కడ బట్ట చాలా చిన్నగా వుంది, ఇది మీ పెద్ద పిర్రలని సరిగ్గా కవర్ చేయడం లేదు, ఈ ఎలాస్టిక్ కూడా పనికిరాదు. పట్టు లూస్ గా వుంది కాబట్టి ఇది మీ పిర్రల మీదినుండి జారి మధ్యలోకి ముడుచుకుపోతోంది."
నేను : "అవును !"
గోపాల్ నా ప్యాంటీని పట్టుకుని చూపిస్తున్నాడు, దీపు దాన్ని జాగ్రత్తగా చూస్తున్నాడు. ఇప్పుడు నాకు ఇంకా ఇబ్బందిగా అనిపించడం మొదలైంది.
గోపాల్ : "చూడండి మేడమ్, ఎలాస్టిక్ ఎంత లూస్ గా వుందో."
నేను : "కానీ గోపాల్, నేను ఇది కొన్నప్పుడు సరిగానే ఉంది, చాలాసార్లు ఉతికిన తర్వాత ఎలాస్టిక్ లూస్ గా అవుతుంది."
గోపాల్ : "కానీ నడుము మీద సరిగ్గా పట్టు ఉండకపోతే ప్యాంటీ దాని స్థానం నుంచి జారిపోతుంది, అప్పుడు మీకు సమస్య అవుతుంది."
నేను : "అది నిజమే కానీ, ఉతికిన తర్వాత ఏ ప్యాంటీ అయినా వదులుగా అవుతుంది కదా."
గోపాల్ : "మేడమ్, అలాంటప్పుడు ఆ ప్యాంటీని పడేసి కొత్త ప్యాంటీని వాడండి."
నేను : "అలా మళ్లీ మళ్లీ నేను కొనాల్సి వస్తే, పాంటీలని తయారుచేసేవాడిని పెళ్లి చేసుకోవాల్సి వస్తుంది."
నా మాటలకి అందరూ నవ్వారు. గదిలోని వాతావరణం తేలికపడటం వల్ల నా అసౌకర్యం కూడా కొద్దిగా తగ్గింది.
దీపు : "గోపాల్ గారు, మీరు కుట్టే పాంటీలని కూడా కస్టమర్లు మేడమ్ ఉతికినట్లే ఉతుక్కుంటారు కదా. అవి ఎంత కాలం పనిచేస్తాయి ?"
గోపాల్ : "దీపు, నేను మంచి నాణ్యత ఉన్న ఎలాస్టిక్ ని పెడతాను, గోరువెచ్చని నీటిలో ఉతికితే 6 నెలలు పనిచేస్తాయి."
దీపు : "మేడమ్ చల్లటి నీటితో ప్యాంటీ లని ఉతుకుతారని నేను పందెం వేసి చెప్పగలను."
నేను అవునని తల ఊపాను.
గోపాల్ : "మేడమ్, ఇది కూడా మీ సమస్యకి ఒక కారణం. మీరు మీ బ్రాని కూడా చల్లటి నీటితో ఉతకకూడదు."
నేను : "సరే, నేను ట్రై చేస్తాను కానీ ప్రతిసారి గోరువెచ్చని నీటితో ఉతకడం అంటే కష్టం."
గోపాల్ : "మేడమ్, మీరు ఇబ్బంది పడకండి. నేను మీ సమస్యని సరిచేస్తాను."
నేను : "సరే."
గోపాల్ : "దీపు, ఒక అమ్మాయికి ప్యాంటీలో వెనుక కవరేజ్ ఎంత ఉండాలో నువ్వు చెప్పగలవా ?"
దీపు : "నా అభిప్రాయం ప్రకారం 50%."
గోపాల్ : "చాలా కరెక్ట్ గా చెప్పావు, మేడమ్ లాంటి పెద్ద సైజు పిర్రలు ఉన్నవాళ్ళకి ఇంకా ఎక్కువగా ఉండాలి. దీని గురించి నీ అభిప్రాయం చెప్పు ?"
గోపాల్ తన చేతిలో పట్టుకున్న ప్యాంటీ వైపు చూపించాడు.
దీపు : "ఇది పూర్తిగా లాగినా 25% కంటే ఎక్కువగా కప్పదు. మేడం పిర్రలు చాలా పెద్దగా ఉన్నాయి."
గోపాల్ : "కేవలం 25% ?"
దీపు : "అవును, నాకు అలానే అనిపిస్తోంది."
గోపాల్ : "దీపు, అది ఎలా సాధ్యం ?"
దీపు : "ఈ బట్ట ని చూడండి, ఇది ఎక్కువగా సాగదు."
గోపాల్ : "అవును, మంచి నాణ్యతది కాదు. అయినా కేవలం 25% ? ఇది ఏమైనా థాంగ్ అహ్హ్ ?"
థాంగ్ ? అది ఏమిటి. ఏదైనా సరే, తక్కువ బట్ట ఉన్న పాంటీ లాంటిది అని నేను అనుకున్నాను.
దీపు : "గోపాల్ గారు, మేడమ్ అంత ఫాషన్ గా వుండే థాంగ్ లని వేసుకోరు. తను మొదటిసారి దాని పేరు వింటున్నట్లుంది. హా ! హా ! హా !"
దీపు నవ్వు నాకు చాలా చిరాకుగా అనిపించింది, నేను నా పళ్ళని నా కింద పెదవి మీద నొక్కుకున్నాను. అయితే థాంగ్ అనే పేరు నేను మొదటిసారి వింటున్నానని అతను చెప్పింది పూర్తిగా నిజం.
గోపాల్ : "అవును, నువ్వు చెప్పింది నిజమే. మేడమ్ మెట్రో సిటీలో ఉండరు కదా, కాబట్టి తనకి ఎలా తెలుస్తుంది ?"
వాళ్ళు ఇద్దరూ నవ్వుతున్నారు.
గోపాల్ : "మేడమ్, దీపు మీ ప్యాంటీ మీ పిర్రలని కేవలం 25% మాత్రమే కప్పుతుందని చెప్పాడు, అందుకే నేను థాంగ్ పేరు చెప్పాను. థాంగ్ అంటే ఏమిటో మీకు తెలియదని అనుకుంటున్నాను."
నేను తెలియదని తల ఊపాను.
గోపాల్ : "మేడమ్, థాంగ్ ప్యాంటీ లాంటిదే కానీ ఇంకా చిన్నగా ఉంటుంది. దానికి ముందు V ఆకారంలో బట్ట ఉంటుంది, వెనుక నుంచి దారం లేదా కొద్దిగా బట్ట ఉంటుంది. ఈ రోజుల్లో పెద్ద నగరాల్లో ఫాషన్ అమ్మాయిలు దాన్ని వేసుకుంటుంటారు."
అతను కొద్దిగా ఆగి నేరుగా నా కళ్లలోకి చూశాడు.
గోపాల్ : "మేడమ్, మీరు చీర లేదా సల్వార్ కమీజ్ లోపల థాంగ్ వేసుకుంటే, బట్టల లోపల మీ మొత్తం పిర్రలు తెరిచినట్లు ఉంటాయి. అంటే మీ పిర్రల మీద పాంటీ బట్ట ఏమీ ఉండదు. ప్యాంటీ ముడుచుకోవడం వల్ల మీకు అదే ఫీలింగ్ వస్తుందని నేను అనుకుంటున్నాను."
ఆ టైలర్ క్లియర్ గా చెప్పిన మాటలతో నా మొహం ఎర్రగా మారడం మొదలైంది, ఇప్పుడు నేను ఈ టాపిక్ ని ఆపేద్దామని అనుకున్నాను.
నేను : "హ్మ్మ్ !"
గోపాల్ : "మేడమ్, నేను సరిగ్గా చెప్పాను కదా ?"
నేను : "అవును !"
అతని మాట వినడం తప్ప నాకు వేరే మార్గం లేదు.
దీపు : "గోపాల్ గారు, మేడమ్ థాంగ్ వేసుకుంటే ఆ దృశ్యం ఎలా ఉంటుంది ?"
గోపాల్ : "ఎందుకు ?"
దీపు : "మేడమ్ పిర్రలని చూడండి. ఎంత పెద్దగా, గుండ్రంగా, చాలా కండ పట్టి వున్నాయి కదా."
గోపాల్ : "హే... హే. అది నిజమే. మేడమ్, దీపు తప్పు చెప్పడం లేదు."
నేను : "గోపాల్, ఇక పనిలోకి వెళ్దామా ?"
గోపాల్ : "అవును అవును మేడమ్. అనవసరమైన మాటలు చాలా అయ్యాయి."
దీపు : గోపాల్ గారు, ఒక పని చేయండి."
గోపాల్ : "ఏమిటి ?"
దీపు : "మేడమ్ ప్యాంటీని ఇలా పట్టుకోండి, తర్వాత నా మాట అర్థమవుతుంది."
గోపాల్ : "సరే, చూద్దాం."
గోపాల్ నా ప్యాంటీని ఎలాస్టిక్ తో పట్టుకుని తన మొహం ముందు పట్టుకున్నాడు, దీపు దాని బట్టని రెండు చేతులతో లాగి నా పెద్ద పిర్రలని ఇది ఎంత మేరకు కప్పుతుందో చూపించాడు.
ఈ ఇద్దరూ ఏం చేయబోతున్నారా అని నేను ఆశ్చర్యపోయాను. ఇంత ఈజీ గా నా ప్యాంటీ గురించి, అది కూడా నా ముందే మాట్లాడుకుంటున్నారు. విషయాలు నా కంట్రోల్ లో నుంచి బయటికి వెళ్తున్నాయి కానీ నేను ఏమీ చేయలేకపోయాను.
దీపు : "చూడండి గోపాల్ గారు. ఇంత మాత్రమే సాగుతోంది, మేడమ్ పిర్రలని చూడండి."
ఆ ఇద్దరు మగాళ్లు నా చీరతో కప్పబడిన పిర్రల వైపు చూడటం మొదలుపెట్టారు. అయితే నా శరీరం ముందు భాగం వాళ్ళ వైపు ఉంది కాబట్టి వాళ్లకి నా వెనుకవైపు వున్న పిర్రలు సరిగ్గా కనిపించలేదు.
గోపాల్ : "మేడమ్, కొద్దిగా వెనక్కి తిరగగలరా ? మీ ప్యాంటీలో ఎంత బట్ట ని పెట్టాలో మేము అందాజా చూడాలి, అప్పుడే ఇది మీ పిర్రలని సరిగ్గా కప్పుతుంది, మధ్యలోకి ముడుచుకోదు.
నేను : "కానీ... నా ఉద్దేశ్యం........."
గోపాల్ : "మేడమ్, మీరు ఎందుకు సందేహిస్తున్నారు ? మీరు ఏమీ చేయాల్సిన అవసరం లేదు, కేవలం వెనక్కి తిరగండి, చాలు."
నేను ఇంకేదైనా అనకముందే ఆ టైలర్ తన ఇంకో ప్రశ్నతో నన్ను ఆశ్చర్యపరిచాడు.
గోపాల్ : "మేడమ్, ఇప్పుడు మీరు ప్యాంటీ వేసుకున్నారా ?"
నేను : "ఏమిటి ?"
గోపాల్ : "నా ఉద్దేశ్యం, మీరు ఇంతకుముందే టాయిలెట్ కి వెళ్లారు కదా, బహుశా మీరు దాన్ని తీసేసి ఉంటారు కదా. అందుకే అడుగుతున్నాను."
సహజంగానే అలాంటి ప్రశ్న వల్ల నాకు చిరాకు వచ్చింది. నేను నేల వైపు చూస్తూ అవునని తల ఊపాను. ఒక మగాడి ముందు ఇలాంటి ప్రశ్నకి జవాబు ఇవ్వడం నాకు చాలా సిగ్గు గా అనిపించింది, పరిగెత్తి గది నుంచి బయటికి వెళ్లిపోవాలని అనిపించింది.
నేను : "లేదు, కానీ..........."
***