లావణ్య

.....ఆ తర్వాత చాలాసేపు ఆంటీని ఈ విషయం గురించే అడిగాను. చివరికి తను తన బలిసిన పిర్రలని చూపించడానికి ఒప్పుకుంది......

ఆ తర్వాత నేను దాదాపు 10 నిమిషాలు ఆంటీ రిప్లై కోసం ఎదురు చూసాను, కానీ తన నుండి ఎలాంటి రిప్లై రాలేదు.

ఆకాష్ : ఏంటి ఆంటీ, ఇంకా మీరు పిక్ పంపలేదు ?

ఆంటీ : నాకు ధైర్యం చాలడం లేదు. కొంచెం వింతగా కూడా అనిపిస్తుంది. ఎందుకంటే నేను ఇంతకు ముందు ఇలా ఎప్పుడూ పంపలేదు.

ఆకాష్ : నాకు తెలుసు, కానీ ప్రతి పనికి ఎప్పుడో ఒకప్పుడు మొదటిసారి అంటూ ఉంటుంది కదా.

ఆంటీ : అయినా సరే... ఒక భయం అనేది ఉంటుంది కదా.

ఆకాష్ : అంటే, మీకు ఎవరి మీద భయం ? నా మీదనా ?

ఆంటీ : ఛీ, పిచ్చివాడా, నీ గురించి ఎందుకు భయం ఉంటుంది ?

ఆకాష్ : అయితే, ఆలస్యం చేయకండి. తొందరగా పిక్ పెట్టండి... నేను చాలా ఆత్రుతతో ఉన్నాను.

ఆంటీ : అయితే ఒక ప్రామిస్ చేయి, ఈ విషయం కేవలం నీకు, నాకు మధ్యలోనే ఉంటుంది.

ఆకాష్ : పక్కా ప్రామిస్ ఆంటీ.

ఆంటీ : సరే, అయితే ఇంకో 2 నిమిషాలు ఆగు. ఆ తర్వాత నీకు పిక్ పెడతాను.

మరికొద్దిసేపు ఎదురు చూసిన తర్వాత నాకు ఆ పిక్ పంపింది.

ఆంటీ : ఇప్పుడు ఓకేనా ? ఇప్పుడు కోపం లేదు కదా ?

ఆకాష్ : ఉఫ్ఫ్ఫ్... ఆంటీ, ఏంటి ఇవి ? ఇంత పెద్దవా... నిజంగా నాకు వాటి మీద చాలా మోజు కలుగుతోంది.

ఆంటీ : థాంక్ యు.

ఆకాష్ : ఒకవేళ నేను ఇప్పుడు మీ దగ్గర ఉంటేనా.......

ఆంటీ : ఉంటే...

ఆకాష్ : ఉంటే... ఉంటేనా...

ఇంతలో ఆంటీ దగ్గర నుండి నాకు ఆడియో కాల్ వచ్చింది.

ఆంటీ : సరే, ఇప్పుడు చెప్పు, ఒకవేళ ఇప్పుడు నువ్వు నా దగ్గర ఉంటే...???

తన గొంతు విని నాకు చెమటలు పట్టాయి. తను మత్తులో ఉన్నట్లు మాట్లాడుతోంది. నా గుండె కొట్టుకోవడం ఎలా ఉందంటే ఒక రైలు ఇంజిన్తో పందెం వేస్తున్నట్లుగా ఉంది. నా గొంతు నుండి మాటలు బయటికి రావడంలేదు. నా పెదాలు ఎండిపోయాయి. నా మాటలు నా గొంతులో ఆత్మహత్య చేసుకున్నట్లు అనిపించింది. నేను ఏమీ మాట్లాడలేకపోయాను.

ఆంటీ : ఇప్పుడు చెప్పు ? ఎందుకు మౌనంగా ఉన్నావు ? చెప్పు, ఒకవేళ నువ్వు ఇప్పుడు నా దగ్గర ఉంటే ఏం చేసేవాడివి ?

ఆకాష్ : పక్కా గా నిజం చెప్పమంటారా ?

ఆంటీ : సరే, సరే, చెప్పు. నీ మనసులో లేదా హృదయంలో ఏం అనిపిస్తుందో దాన్ని మాటల రూపంలో బయటకు రానివ్వు.